.... ณ ราตรียามนี้ ช่างงามงด พระจันทร์เต็มดวง อากาศก็เป็นใจ ลมเอื่อยๆ เปิดเพลงบรรเลงสิคะ เชิญมาล้อมวง ฟังเรื่องเล่านี้สิคะ ...
กาลครั้งหนึ่ง ณ ล้านนา
ควรคุณค่า ประทับฝัน
ความทรงจำ ยังคงมั่น
นิจนิรันดร์ ยังตราตรึง
ขุนเขา ณ ดงดอย
ที่เฝ้าคอยอย่างคะนึง
เมื่อพบกันพลันตะลึง
และซาบซึ้ง มิตรไมตรี
บรรยากาศ ก็เป็นใจ
เรื่องเล่าใช่ ต้องมีผี
ดั่งถูกมนต์สะกดอยู่กับที่
ยิ่งหนาวนี้ ยิ่งมากมาย
ยิ่งตกดึก ยิ่งคึกคัก
เสียงหมาทัก ชักสงสัย
ด้อมด้อม ใส่เกียร์ไป
ดนตรีไทย ครวญบรรเลง
นั่งล้อมวง ชงนมกะกาแฟ
ต้มมาม่า แช่ถั่วเขียว
เงียบเงียบ อยู่พักเดียว
ใครน๊อคเจียว หลังประตู
กลางวง ณ จังงัง
เงียบดังสั่ง บนเตียงอู
คลุมโปง เหมือนดั่งรู้
น่าอดสู เสียจริงจริง
ตื่นมา ต่างถามไถ่
แล้วไฉน ตั้งหน้าวิ่ง
เห็นรอยเลือด สดจริงจริง
บนเสื้อขาว หลังห้องนอน
ใกล้สอบ ต้องขยัน
อ่านอ่านกัน จนหลอกหลอน
เสียงครวญ สุนัขหอน
จังหวะต้อน รับกันจัง
มีเรื่องราว อีกมากมาย
ยังคลับคล้าย มิใช่ฝัน
ทุกหอห้อง จ้องฟังกัน
ขนลุกชัน มันส์เจ้าค่ะ
… อ่านหนังสือกันยันตี 3 ต้มมาม่า เยนตาโฟ ซะด้วย .. อยู่ๆ ประตูตู้เสื้อผ้าก็เปิดเอง อัตโนมัติ บรื๊อๆ ... ทุกคน กระโดดขึ้นเตียง คลุมโปง พร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ... ค่ะ
.... รุ่งเช้า ค่อยมาถามไถ่ พูดจากันว่า เกิดอะไรขึ้น ... พบว่าเสื้อนักศึกษาสีขาว มีรอยเปื้อนสีแดงๆ เป็นจุด เป็นจุด ... บรื๊ออ ...
... จะให้สงสัยว่า ใครกินเยนตาโฟแล้ว ไปเช็ดกับเสื้อ ก็ดูว่าตั้งใจเกิน เป็นดวงกลม มากๆ ..
... ก็ยังคงค้างคา เป็นปรัศนีย์ และปริศนาอยู่ ... ย้อนเล่าเรื่อง รับขวัญฮาโลวีน ค่ะ ฝันดี ราตรีสวัสดิ์นะคะ ...
อิ...อิ...อิ....ปิดเครื่องนอนดีกว่า บรื้อ........
หลับได้แล้วจ้า นอนดึกนักเด้วไม่สวยเน้อ
ราตรีสวัสดิ์จ้า
สนุกนะ...เล่าตอนเที่ยงคืนเนี่ย!
คิดถึงจ้า
ชะอุ๋ย....รับขวัญเช้านี้ด้วยเรื่องเล่าขนหัวลุก...บรื๊อ!!!....
อาทิตย์อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่อิง อิงจันทร์
... ได้เหยื่อเป็นพี่อิงรายเดียวเอง เมื่อคืน หุ หุ คนอื่นเค้ารีบคลุมโปง หลับกันก่อนซะแล้ว
น้องตัดสินใจช้าไป อิ อิ ... เรื่องเล่าขนหัวลุก ที่หอพัก มีอะไรมากกว่าที่คิด ประทับใจค่ะ
อรุณสวัสดิ์อาทิตย์เดือนใหม่ค่ะครูพี่ปรับปอากาศ ๑ ครู ป.1
... ช่วงปลายฝนต้นหนาว ไม่ทราบเป็นอะไรนะคะพี่ น้องหมานี่จะหอนขานรับ กันเป็นเกลียว ทั้งหอเลย
ทุกปี ทุกครั้ง ยิ่งใกล้สอบ ยิ่งแบบ มาอยู่เป็นเพื่อนกันดีนัก ... ว่าแต่พี่ครู น่าจะเคยเจอบ่อยหนา แถวนั้น อิ อิ
ณ ล้านนานี่...ที่(หอ)ไหนกันนะ กินเยนตาโฟดึกจัง ... บรื๊ออ ...
หอเทพธิดา หอใหม่ หอ ๘ หญิง ใกล้กับหอ ๑ เยื้องๆ กับหอ ๕ ญค่ะพี่ดาวสกาวใจ
มีแบบฝากซื้อเสบียง แล้วส่งด้วยเชือกโยงขึ้นไปแต่ละชั้นโตยนะคะ
บางคืนถ้าไฟดับ เป็นที่ชื่นชอบของหนุ่มๆ ชอบมาปล่อยของกันนัก
แล้วเวลาขี่รถผ่านสมช. ไม่ทราบเป็นอะไร จะได้ยินเสียงดนตรีไทยทุกครั้งค่ะ กึ๊ยสสส์
สวัสดีค่ะ
สวีสดีเช้าวันที่ 1พฤศจิกา
เมื่อคืนน้องหมาที่บ้านไม่หอน
เพราะเจ้าของรีบปิดไฟนอน
ไปแล้วไปก่อนชะเองเอย..
ดีนะคะที่ไม่ได้อ่านบันทึกนี้เมื่อคืนไม่งั้น...................
........อยากกินเย็นตาโฟ...........ตอนดึกแหง๋ๆ ..^__^..
Beautiful Sunday ka ครูแป๋ม
อย่าลืมนำเรื่องเล่า อย่างนี้มาแบ่งปันนะคะ จะรอ ๆ อ่านค่ะ
จ้ะเอ๋ ค่ะพี่ครูคิมที่รักกกครูคิม
... เย้ และแล้วครูพี่ก็หายป่วยแล้ว แหม พรุ่งนี้จะเปิดเรียน คงดีใจ รีบหายจะได้ไปเจอเด็กน้อยนะสิคะ
อย่าลืมดื่มน้ำเยอะๆ นะคะ พักผ่อนมากมาย ... ชอบคุณลิงค์ค่ะ เดี๋ยวจะไปชม สุขสันต์หรรษาเช่นเคยนะคะ
ขอบคุณน้องครูตุ๊กแก…ตัวดำๆ…
ตกลงที่บ้านน้องตุ๊กตามีทั้งน้องแมว น้องหมา เลยเนาะ
เคยเห็นแต่เจ้าน้องแมวน่ารัก สองตัว ... นั้น น่ารักซะ
ประสบการณ์เด็กหอ มักจะมีเรื่องราวระทึกพวกนี้ค่ะ
ดีนะที่ไม่เข้าอ่านเมื่อคืน บรื้ออออ!...โชคดีที่นอนหลับปุ๋ยคลุมโปงตอน 4 ทุ่ม อิ อิ อิ ... เรื่องผีหน้าฟัง แต่เล่าทุกที ไม่รู้เป็นไร..."น้ำตาไหลนองแก้ม"... เคยเล่นผีเหรียญบาทไหมค่ะ ... เคยเล่นตอนมาหาเพื่อนที่เฟรตใกล้ ๆ กับ ม.สยาม ตอนโน้นนน!! ตอน ป.ตรี โน้น ... ให้ตายเถอะปูจ๋า ... ชื่อสนิทใจเลยว่าใช่ ... เหรียญบาท วิ่งจู๋เลย ไม่ได้โม้เลย ... จะเอามือออกจากเหรียญก็ไม่ได้ เพื่อนมันบอกก่อนเล่นว่าห้ามดึงมือกลับ ... แม่เจ้าโว้ย!! น้ำตาไหลนองหน้า ก้มดูแล้วก้มดูอีก ... ไม่เห็นมีใครเอามือไปแตะเหรียญเลยสักคน ... โอ้! แม่เจ้า ... คิดถึงจ้าาา ... รอยเลือดในผ้าขาว ... เหมือนสาวถูกพร่าพรหมจารี ฮี้ว!! พูดไปได้ ฮ่าๆๆๆ
หุ หุ หุ ระวัง! ผีในตู้เสื้อผ้านะจ๊ะ...บรื้ออออ!
... เชื่อเลยจ้า แม่สาวหวาน
น้ำตาไหลนองแก้ม เลยฤา ... อย่ากระนั้นเลย ไม่ได้เล่นผีเหรียญ นานมาก เคยเล่นเหมือนกันตอนเรียน แบบยังไม่ค่อยเชื่อ คิดว่าต้องมีใครแกล้งขยับแน่ๆ ...
ที่หอเทพธิดา หอใหม่ด้วยนะยังไม่วาย จนบัดนี้ยังเป็นปริศนาเลย รู้เพียงว่าพอมีได้ยินเสียงเคาะจากหลังห้อง แล้วมีของหล่นจากตู้เสื้อผ้า ทั้ง๔ สาวขึ้นเตียง คลุมโปงไม่ส่งเสียงเลย ... เพราะรับรู้กันว่า หากมีเสียงอะไรดึกๆ ห้ามทักประมาณนั้น อิ อิ ... แต่หลักฐานรอยเลือดเหมือนผีมากินเยนตาโฟ แล้วเช็ดปากค้างไว้ที่เสื้อ ชัดเจนเลย .. แหม คิดไปไกลเชียว เค้ายังเด็กๆ กันอยู่
มีประวัติห้องสีชมพูที่โด่งดัง หอ ๕ ญ. จ้ะ ... นศ.หญิงอกหัก รักคุด ทาสีห้องเป็นสีชมพู ก่อนตัดสินใจผูกคอตาย แล้วห้องนั้นก็ถูกปิดตายมากหลายปี ไม่มีใครกล้าเข้าพักเลย แม้แต่คุณแม่บ้าน เข้าไปพักแล้วสยอง เข็ด ... กลายเป็นตำนอนห้องสีชมพู อาภัพรัก ตั้งแต่นั้น
เด็กหออยู่มา ๔ ปีมีเรื่องเล่าหลากหลาย ประทับใจมากมาย ไว้สาวหวานก็ค่อยขุดมาเล่ากันบ้างนะจ้ะ อิ อิ เด็กสยามฤานี่ แถวไหนแล้วนะ ปิ่นเกล้าหรือเปล่าหนา ... คนสวยอิ่มอะไรเอ่ย กลางวันนี้ ... เยนตาโฟ หรือเปล่า หุ หุ ...
เปล่าหรอก มิใช่เด็กสยาม เพื่อนเรียน ม.สยาม ค่ะ ... ชอบฟังเรื่องผี แต่ฟังทีไรน้ำตาไหลทุกที แต่อย่างไรก็ยังชอบฟัง นั่งเช็ดน้ำตาพลาง หูก็ฟังอย่างกระดิก ... หวาดเสียวจัง น่ากลัวจริง ... ต้องทาห้องสีชมพูเลยหรือนี่ ... มีเรื่องเล่าตอนอยู่เกษตรสงขลาด้วยล่ะ เหมือน ๆ จะโดนผีอำ มันเข้ามากดทับที่หน้าอก เป็นเงา ดำ ๆ โอ้ย!! น่ากลัวสุด ๆ ... กระดิกตัวไม่ได้เลย อ้าปากเรียกเพื่อนก็เรียกไม่ออก ตะโกนแต่ไม่มีเสียง จนเหนื่อย ทีวีในห้องก็เปิดอยู่ ตากรอกแกรก ๆ เห็นทุกอย่างเลย แต่ขยับตัวไม่ได้ ... เขาบอกว่าที่นั่นเป็นดงตะเคียนแหละ บรื้อออออ!! นึกถึงทีไรน้ำตาไหลทุกที ...
เที่ยงนี้เรียบร้อยแล้ว หลนกุ้งสด กับผักเหนาะ มีมะเขือ กับถั่วฝักยาว ... หมูผัดเครื่องแกง ... อิ่มจังตังค์อยู่ครบ ฮ่าๆๆ ...
สาวหวานเซียนเรื่องผี จริงๆ แสดงว่า แต่เก่งเนาะยังกล้าจ้องดู ... ปูเคยโดนผีอำ เรียกป๋า ป๋า ก็ไม่ได้ยิน แต่กล้าลืมตาหรอก เห็นเหมือนเป็นเงาๆ ... ตอนเด็กๆ ถูกอำบ่อย แถวบ้านมีต้นไทรใหญ่มากมาย บางทีก็ฝันเห็นผีแม่ลูกอ่อน ไกวเปล เห่กล่อมลูกบนกิ่งไม้
แล้วก็ฮาๆ คือยังเรียนมัธยมฯนั่งรถเข้ากทม. คลุมโปงเพราะแอร์เย็นมาก สักพักเห็นผญ.ชุดไทย ผมยาวสยาย อยู่ตรงหน้า กรี๊ด ลั่นรถเลยตอนดึก ... ช่วงโน้นยังมีโฮสเตส ก็มาถามไถ่ ขอโทษค่ะฝันร้าย .. สงสารผู้โดยสารท่านอื่นๆจริง ๕ ๕
พูดถึงเมนูหลน ไม่ได้กินนานเลย อิ อิ ชอบใจประโยคสุดท้าย อิ่มท้องสบายเป๋านิ ...
เฮ้อ...ดีนะที่มาอ่านเอาวันนี้เพราะว่าเป็นคนกลัวความมืด กลัวผีที่สุดเลยจ้าอ เพราะงั้นส่วนใหญ่จะไม่เห็นชาดาอยู่คนเดียวในที่แปลกๆ เลยจ้า...(เพระเขาว่ากันว่า....คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย สามคนหลับสบาย สี่คนครบขาพอดี....555)
๕ ๕ น่ารักซะ ... ชาดาจ๋า
... คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย สามคนหลับสบาย สี่คนครบขาพอดี..
เค้าว่าพี่ชายเรา ต้องมีเคยเจอผีนางไม้ ผีทะล หรือเรื่องผีๆ เล่าเยอะแยะแน่เลย ใช่ไหมคะตัวเอง
... บวดฝักทอง น้องก็ชอบ ขนมปังฟักทอง ที่เฌองดอย อร่อยเหาะ แซบเป่อเล้อเป่อเต๋อ ... ว่าแล้วก็อยากลิ้มรสเลยนิ
แซบมื้อเที่ยงเมนูอันหยังคะ ... เย็นนี้จะพาน้องฝุ่นและน้องสาวไปลอยกันที่ไหนคะ