ปรับวิธีคิดชีวิตเปลี่ยน เป็นหัวข้อที่ทางกลุ่มการพยาบาลโรงพยาบาลหนองคายได้จัดประชุมให้แก่บุคลากรทางการพยาบาลที่เป็นหัวหน้างาน หัวหน้าหอผู้ป่วยทุกคน ได้ไปร่วมประชุมที่จัดขึ้นเมื่อประมาณเดือน กันยายน 2552 โดยทางกลุ่มการพยาบาลได้รับความเมตตาอย่างสูงจากคณะแม่ชีที่เป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อทูล วัดป่าบ้านค้อ มาเป็นผู้ชี้ทางให้แก่พวกเราให้ คิดเป็นเห็นถูก ช่วงแรกเป็นกิจกรรมหล่อหลอมความเป็นตัวตน เป็นส่วนรวมโดยยืนเป็นวงกลม และการร่วมร้องเพลง หลังจากนั้นก็มีการกอดกันรอบวงกลมทุกคนกอดกันแล้วร้องไห้กันทุกคนโดยไม่สามารถบรรยายได้ว่าร้องเพราะอะไร แต่บรรยากาศชวนให้ร้องไห้มากๆ มันรู้สึกซึ้งในใจ รู้สึกรัก เข้าใจในบุคคลที่อยู่รอบๆตัวเราขณะนั้น ต่อจากนั้นก็เป็นกิจกรรมกลุ่มที่แม่ชีท่านจะแบ่งพวกเราออกเป็นกลุ่มตามลักษณะใบไม้ที่เราเลือก กลุ่มละ 5-6 คน แล้วแต่ละกลุ่มก็ต่างแยกย้ายกันไปเดินดูธรรมชาติรอบๆสถานที่ประชุม แม่ชีก็ถามว่า “ธรรมชาติคืออะไร” พวกเราส่วนใหญ่ตอบว่าธรรมชาติคือทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา ท่านก็บอกว่าตอบเหมือนก้ำปั้นทุบดินเลย ท่านบอกว่าใช่ธรรมชาติคือทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวเราและมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา บางครั้งเปลี่ยนรูปร่าง บางครั้งเปลี่ยนสถานะไปอยู่ตลอดเวลา แม่ชีให้พวกเราเล่าว่าเมื่อเช้าก่อนที่จะมาเข้าห้องประชุมมีอะไรที่เราเป็นกังวล เรามีเหตุการณ์อะไรบ้างที่ทำให้เราไม่สบายใจ หงุดหงิด มีอารมณ์ต่างๆ นานา.......ดิฉันก็บอกว่ารู้สึกโมโหที่ลูกเลือกกระเป๋าใส่หนังสือไปโรงเรียนไม่ได้สักที....แม่ชีท่านชี้ให้เห็นว่าเคยไหมที่เราจะซื้อกระเป๋าแต่ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเอาไปไหนเรายังรู้สึกลังเลแล้วลูกเราละเขาก็ย่อมมีความรู้สึกลังเลได้เหมือนกันทำไหมเราต้องโมโห...... แล้วช่วงบ่ายคณะแม่ชีท่านได้ทำการสรุปบทเรียน และได้ชี้ให้เราทุกคนเห็นว่า ทุกสิ่งรอบตัวมี 2 ด้านเสมอ คือมีทั้งด้านดี และไม่ดี ในด้านไม่ดี(เราไม่ชอบ ไม่พึงใจ) ก็ให้ปรับวิธีคิดหรือพลิกให้เป็นประโยชน์ว่าเป็นเหมือนกระจก ที่สะท้อนให้เห็นสิ่งที่เราต้องปรับปรุงตนเอง......ว่าอย่าทำพฤติกรรมเหมือนที่เขาแสดงให้เราเห็น....ให้มองว่าธรรมชาติรอบตัวเป็นครูของเราเสมอ......การมีสติ...ตั้งรับ และยอมรับการเปลี่ยนแปลงของทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวด้วยปัญญา...การที่เราที่เป็นทั้งหัวหน้าและลูกน้องในเวลาเดียวกันเร้าต้องเป็นผู้ฟังและผู้พูดที่ดี ท่านบอกกับพวกเราว่าเราต้องทำหน้าที่ของเราในแต่ละสถานะ แต่ละภาคส่วนให้ดีเพราะเราคือ Partnershipของธรรมชาติ ขององค์กร ของครอบครัว ของชุมชน......จะขาดส่วนหนึ่งส่วนใดไม่ได้มันจะไม่สมบูรณ์และสวยงาม ท่านได้ยกแจกันดอกไม้ที่จัดไว้บนโต๊ะในห้องประชุมมาให้พวกเราได้ดู ... พวกเราทุกคนเปรียบดังดอกไม้แต่ละช่อ....ทุกคนมีความดีความงามอยู่ในตัว...มีความสำคัญทุกคน ท่านขอเป็นกำลังใจและแนะนำให้เราสร้างกำลังใจให้เกิดทุกวันโดยการทำ บัญชีชีวิตในแต่ละวันว่าเราได้ทำอะไรดีๆไว้ เช่น ความดีจากการที่เราได้ช่วยผู้ป่วยหายจากความทรมาน....การทำบุญถวายทานต่าง...ฯลฯ สิ่งหนึ่งที่รู้สึกทึ่งมากๆคือท่านอธิบายคำว่า ภาระและหน้าที่ ซึ่งคนเราส่วนใหญ่จะรวมคำนี้เข้าด้วยกันว่า ภาระหน้าที่ พวกเรายอมรับกันว่าเป็นการประชุมที่คุ้มค่ามากทางกลุ่มการพยาบาลจะจัดอีกและใช้เวลาสัก 3 วันเป็นอย่างน้อย
สวัสดีปีใหม่น้องแล็ค
ขอให้มีความสึขมากมาย
ลูกชายน่ารักและรักแม่มากๆ
เรียนเก่งๆ โตไวไว
สุขภาพแข็งแรงทั้งคุณแม่และคุณลูกนะคะ