เปล่าหรอก มิใช่เด็กสยาม เพื่อนเรียน ม.สยาม ค่ะ ... ชอบฟังเรื่องผี แต่ฟังทีไรน้ำตาไหลทุกที แต่อย่างไรก็ยังชอบฟัง นั่งเช็ดน้ำตาพลาง หูก็ฟังอย่างกระดิก ... หวาดเสียวจัง น่ากลัวจริง ... ต้องทาห้องสีชมพูเลยหรือนี่ ... มีเรื่องเล่าตอนอยู่เกษตรสงขลาด้วยล่ะ เหมือน ๆ จะโดนผีอำ มันเข้ามากดทับที่หน้าอก เป็นเงา ดำ ๆ โอ้ย!! น่ากลัวสุด ๆ ... กระดิกตัวไม่ได้เลย อ้าปากเรียกเพื่อนก็เรียกไม่ออก ตะโกนแต่ไม่มีเสียง จนเหนื่อย ทีวีในห้องก็เปิดอยู่ ตากรอกแกรก ๆ เห็นทุกอย่างเลย แต่ขยับตัวไม่ได้ ... เขาบอกว่าที่นั่นเป็นดงตะเคียนแหละ บรื้อออออ!! นึกถึงทีไรน้ำตาไหลทุกที ...
เที่ยงนี้เรียบร้อยแล้ว หลนกุ้งสด กับผักเหนาะ มีมะเขือ กับถั่วฝักยาว ... หมูผัดเครื่องแกง ... อิ่มจังตังค์อยู่ครบ ฮ่าๆๆ ...