ชีวิต....ยังมีพรุ่งนี้เสมอ
วันนี้คุยกับคุณพ่อของอาร์มี่
รู้สึกชอบในการสอนของคุณพ่อซึ่งแตกต่างกับคุณแม่โดยสิ้นเชิง
ตามประสาคนหัวเก่าที่ถูกเลี้ยงมาแบบคนหัวเก่า
แต่บางที....
เลี้ยงแบบหัวเก่าก็ดีนะ
และที่รู้คือเด็กอ่ะไม่มีปัญหาหรอกแต่ผู้ใหญ่นี่สิมีปัญหาซะเอง (เฮ้อ)
ตกลงคือพอจับทางอาร์มี่ได้แล้วว่าควรจะค่อยเป็นค่อยไปกับเค้า
บังคับไม่ได้(ถึงแม้อยากจะบังคับก็ตาม)
เป็นประมาณว่า....ฉันอยากทำเพราะมีเหตุผลที่ดีเท่านั้นถึงจะทำ(โอ้แม่เจ้า)
ทีนี้ก็คงต้องควบคุมอุณหภูมิในจิตใจเราเองให้ได้นี่สิอย่าให้ปรี๊ดๆเด็ดขาด
จะทำได้ไหมเนี่ย...มี่จะรู้ไหมนะว่าตั้งแต่เราสร้างเด็กมาเป็น 100เป็น1000มี่นี่แหละที่ทำ
ให้ท้อเลย
แต่เอาหน่ะ....ไม่ว่ายังไงก็ตามก็จะสู้ๆ....หนักกว่านี้ก็เคยมาแล้วนี่นา
แวะมาเยี่ยมชมครับ
มาแวะเยี่ยมค่ะ ถ้ามา รพ ศรีนครินทร์ ยินดีต้อนรับนะคะ
ชื่นชมครับ ครูต้องสอนคน