เรียบง่าย..แต่ไม่ใช่สบายสบาย
การใช้ชีวิตตามกระแสนิยม
ก็ไม่ต่างจากเรือไม่มีหางเสือ
มีเป้าหมายที่ไม่มีวันเติมเต็ม
ยิ่งเติม ยิ่งกะพร่องกะแพร่งไร้ทิศทาง
แต่การศึกษาเรียนรู้ด้านในของตน
ก็หนีไม่พ้นเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน
พร้อมไปกับชีวิตที่เรียบง่าย
ไม่เลือกมาก ไม่เรื่องมาก
แต่ก็ไม่ใช่ ใช้ชีวิต ตามสบาย ปล่อยตัว ปล่อยใจ

เป็นการใช้ชีวิตที่ไม่มีใครรับรู้ได้
นอกจากตัวเราเอง เป็นการเดินทางเฉพาะตน
เพื่อค้นหาเป้าหมายที่แท้จริง
เป็นการเดินทางที่ต้องเริ่มด้วยตัวเอง
และต้องเดินไปเพียงลำพัง เสมอภาคกันทุกคน
สวัสดีค่ะ
การก้าวเดินไปข้างหน้าต้องรู้จุดมุ่งหมาย
ชีวิตคนเราก็เหมือนกันต้องรู้ทิศทางที่เราจะก้าวเดินไป
โลกนี้ยังมีรอยยิ้มให้กับคนที่เข้มแข็งอยู่เสมอค่ะ...สู้ๆนะคะ
สวัสดีค่ะ
มาทักทายเพื่อนร่วมนาวาชีวิต....
เราใช้ร่างกาย ...กายหยาบนี้เป็นพาหนะของจิตในการเดินทาง....เพื่อการเติบโต งอกงาม ...และเพื่อยกระดับจิตวิญญาณของเราให้สูงและไพบูลย์ขึ้น
เราจะไม่โดดเดี่ยวค่ะ หากหันมองคนรอบตัวเรา แม้ว่า...ในที่สุดแล้ว
เราต้องเดินทางคนเดียว...เสมอ ในวัฎฏสงสารอันยาวนานนี้
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สัวสดีค่ะ
วันนี้มีเวลาเข้ามาเยี่ยมชมบันทึก และก็ต้องขอขอบใจสำหรับบันทึกที่เตือนสติดีๆอย่างนี้จะขอนำไปปฏิบัติใช้บ้างค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอเลือกเป็นชาวพุทธค่ะ
เคยอ่านเจอนะคะ ... เลือกทางเดินที่เราชอบ คือคำตอบของชีวิต ...
ทางเลือกที่สงบ งาม เงียบ และ เรียบง่าย ... ขอบคุณค่ะ
"ชีวิตคือการเดินทาง เรือนร่างคือศาลาพักใจ"
ขอบพระคุณกัลยาณมิตรทุกท่านที่มาเยือนนะครับ