ชีวิตเรียบง่าย

"กลางดิน" ชีวิตเรียบง่าย พอเพียง จริงหรือเปล่ายายธี(ถามตัวเอง) พยายามไม่คิดไม่นึกเอาแค่ตรงนี้ ปล่อยว่าง ปลดวาง(เขียนเป็นตัวอักษรง่ายแท้)คิด แต่จะเอาเข้าจริงๆ(กลับเป็นห่วงคล้องกันดังลูกโซ่ ปลดห่วงโน้นไปเจอห่วงนี้(เป็นอยู่อย่างนี้..คิดถึงเจ้าชายสิทธารถะกับราหุล)..ก่อนเข้าป่าปลูกยายธีไปตลาดโพธรามออกจากร้านเน็ต..เจอช้าง..ไปป่ากลับไม่เจอช้างเห็นแต่ช้างที่เขาปั้นไว้อยู่ข้างทางป่าปลูกวัดสุนันทวรารามเมืองกาญจน..ก็เล่าเสียหน่อย(ตามประสายายธี)เด็กเลี้ยงช้างถามยายธีว่าซื้ออ้อยเลี้ยงช้างหน่อยได้ไหม..ยายธื(ถาม)..เ่ท่าไร..ถุงละยี่สิบ(อ้อย)..เด็กตอบ..ยายธีมองถุงพลาสติคที่เด็กเลี้ยงช้างส่งมาให้มีอ้อยยาวประมาณ๕ถึง๑๐ซม.แท่งบางๆมีไม่ถึงสิบชิ้น(ยายธีสดุ้งกับอ้อย)ที่ส่งเข้าปากช้าง..ใจลอย..ได้ยินเสียง..แอ้น..ขอบใจจากช้างเมื่อเด็กเลี้ยงช้างเตือนช้าง..ตื่นจากความคิด..ถามเด็กว่า..ทำไมอ้อยมันถึงน้อยนักแล้วเมื่อไรช้างจะอิ่ม..เด็กเลี้ยงช้างตอบว่า..อาหารว่างครับยาย(สำหรับช้าง)....

"กลางดิน"...ชีวิตบนดิน..อาหาร..เป็นปัจจัยหนึ่งที่จำเป็นสำหรับสิ่งมีชีวิตเฉกเช่นมนุษย์และสัตว์แม้แต่ต้นไม้..ขาดอาหารคืออด..สิ่งที่จะตามมาก็คือความตาย(สิ่งแท้แน่นอน..ย้อนไปมองดูรูปปั้นพระพุทธรูป "ปางอด" ซี่โครงปรากฎให้เห็น...แอบคิด..ถึงช้างตัวนั้น...กับอาหารว่างที่ได้มา...อ้อยชิ้นเล็กๆจากถุงพลาสติค...กับความพอเพียงของช้าง