ความผูกพันธ์ระหว่างเจ้าของกับสัตว์เลี้ยงที่...ได้มาโดยไม่ได้ตั้งใจ"

"เมื่อครั้นยังเป็นนกตัวน้อยๆ..."

        เมื่อประมาณเดือนมิถุนายน...แม่มาบอกให้ตนเองปีนไปดูอะไรบางอย่างที่กระถางกล้วยไม้ของแม่...ก็พบว่ามีรังนก..พร้อมกับไข่อีกสองฟอง หลังจากนั้นไม่กี่วันตอนเช้าๆ ตนเองจะชอบปีนไปดูความก้าวหน้า...ปรากฏว่าแม่นกกรงหัวจุกฟักไข่ออกมาเป็นตัวได้หนึ่งแล้ว ก็จะเห็นว่าแม่นกเขาจะบินเที่ยวไปเที่ยวมาระหว่างรังกับต้นไม้รอบๆ บ้านเป็นเวลา ตนเองยังเปรยกับแม่ว่า ไม่รู้จะโดนใครดักไปเสียก่อนหรือเปล่าเนี่ยเพราะแถวบ้านเขาจะมีแฟชั่นเลี้ยงนกกรงหัวจุก  ปรากฏว่าคำเปรยเล่นเป็นจริง แม่นกไม่ยอมกลับรัง เรารอหนึ่งคืนวันรุ่งขึ้นแม่นกก็ไม่กลับมา....แม่เลยให้จับเจ้าตัวเล็กมาใส่ในตะกร้า...พร้อมเอาโคมไฟอ่านหนังสือของตนเองไปส่องให้ความอบอุ่น ครูนกก็เฝ้าดูห่างๆ แต่คิดในใจแม่เรากำลังทำโครงงานเลี้ยงนกกรงหัวจุก แม่เขาจะอาศัยแหล่งความรู้จากการโทรศัพท์คุยกับลูกชายที่กรุงเทพฯ และตนเองก็จะหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตให้....ช่วงแรกแม่ไปอ่านเจอเรื่องกระดูกนกจะเปราะเพราะทานอาหารที่เราป้อน...ก็เลยต้องเอาแคลเซียมที่แม่ทานคลุกกับกล้วยที่แม่ป้อน....เวลาผ่านไปได้สักระยะ....บ้านเราก็เลยต้องมีกรงนกหัวจุกที่แม่ต้องคอยหิ้วไปแขวนรับแสงแดดช่วงเช้า ต้องคอยหาลูกตำลึง กล้วยหิน  ข้าวคลุกน้ำแกงส้ม  และน้ำมะพร้าวเพื่อบำรุงขนให้สวยงามพร้อมกับแม่ตั้งชื่อให้เจ้าตัวน้อยว่า "เจ้าจิ๊บแม่ทิ้ง" ตนเองจะเป็นฝ่ายซื้ออาหารสำเร็จรูป และหนอนนกเป็นระยะๆให้แม่

"รายการกาแฟเชานี้กับเจ้าจิ๊บแม่ทิ้ง"

         วิธีการเลี้ยงของแม่เป็นไปตามคำแนะนำของน้องชาย และข้อมูลในเว็ปไซด์ ใครๆ เห็นเจ้าจิ๊บแม่ทิ้งก็จะชมว่า เป็นนกสวย...แม่เขาออกจะภูมิใจในตัวลูกชายคนเล็กเขามากๆ ส่วนครูนกก็คิดในใจว่า ถ้าแม่ไปไหน...เราจะดูแลเจ้าจิ๊บได้อย่างไร ต้องแย่แน่ๆเลย ...อันนี้คงเป็นความรู้สึกของเจ้าจิ๊บเพราะเช้ามาเขาก็ทานกาแฟด้วยกัน บ่ายก็มีชั่วโมงพลศึกษาด้วยการวางขันน้ำแล้วให้เจ้าจิ๊บบินมาอาบอย่างสนุกสนานซึ่งเป็นเวลาที่เจ้าจิ๊บน่าจะมีความสุขเพราะได้บินเล่นทั่วบ้าน

"ไม่เคยห่างกัน...."

          ปรากฏว่าเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา...ตนเองกลับมาถึงบ้านเปิดประตูรถปุบ...แม่รีบบอกเลยว่า เจ้าจิ๊บหลุดไปจากกรงไปช่วงเที่ยงขณะที่แม่เปิดประตูกรงเพื่อเปลี่ยนน้ำ แม่เขานั่งรอมาครึ่งวัน ใครๆก็บอกให้แม่แขวนกรงรอ...เผื่อว่าเจ้าจิ๊บจะกลับมา...ปรากฏว่าเพื่อนบ้าน เพื่อนร่วมไปวัดของแม่มีการส่งข่าวทำให้บรรดานักเลงนกในหมู่บ้านช่วยติดตามให้...ได้ข่าวล่าสุดว่า มีคนพยายามจะล่อให้เจ้าจิ๊บเข้ากรงแต่เจ้าจิ๊บไม่ยอมลงมาติดกรงที่เขาเตรียมไว้...เพราะเจ้าจิ๊บพาสาวน้อยกลอยใจ ทุกคนในครอบครัวเมื่อรู้ข่าวเจ้าจิ๊บแม่ทิ้งก็สบายใจว่า ไปดีมีความสุขและพบรัก  ตนเองจะแซวแม่บ่อยๆ ว่าเลี้ยงลูกอย่างไรทำไมให้หนีตามสาวไปได้  ตนเองเชื่อว่าด้วยสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตในการหาอาหารเพื่อความอยู่รอด...เจ้าจิ๊บต้องมีความสุขในโลกกว้าง ภาวนาอย่างเดียวอย่าไปหลงกรงทองของใครเขาล่ะ

           ส่วนแม่...ก็ยังแขวนกรงรอวันลูกชายบินกลับมาตามประสาคนเลี้ยงกันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกด้วยความรักและผูกพันระหว่างเจ้าจิ๊บแม่ทิ้งกับแม่ผู้รักในธรรมชาติ