เขาค้อชวนฝัน เขาย่าเสียดฟ้าลาวัณย์ ยามต้องแสงจันทร์สวยเด่นเป็นศรี

เขาค้อ-ปลายฝนต้นหนาว 

        สวัสดีครับ หลังจากหายไปนานมากๆ สำหรับบันทึกเรียนรู้สู่ความสุข วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีที่จะนำความสุขมาแบ่งปันนะครับ

        วันนี้ผมได้มีโอกาสเดินทางไปเยี่ยมเยือนเขาค้ออีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้ ทำหน้าที่เป็นพนักงานขับรถและผู้นำเที่ยว พาสองสาวสุดสวยท่องเขาค้อ ในยามปลายฝนต้นหนาวแบบนี้ ถึงแม่สองสาวจะเป็นคุณครูที่เพชรบูรณ์ แต่ก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้มาเยือนเขาค้อสักเท่าไร

 ก่อนอื่นต้องขอแนะนำผู้ร่วมเดินทาง คนแรกคือคุณครูคนึงนิตย์  สวยงาม เป็นครูสอนนาฏศิลป์รุ่นพี่ เป็นชาวจังหวัดสุโขทัย หากถ้าใครเป็นแฟนรายการ “กบนอกกะลา” ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 ย้อนไปเมื่อ 2-3 เดือนที่แล้ว ที่นำเสนอเรื่องโรงหล่อพระพุทธรูป ที่จังหวัดสุโขทัย คงจะจำคุณพ่อบุญมา  สวยงาม ที่เป็นเจ้าของกิจการโรงหล่อได้นะครับ คุณครูคนึงนิตย์  สวยงาม เป็นลูกสาวคนโตของคุณพ่อบุญมา  สวยงาม ครับ คนที่สอง คือ คุณครูอัชญา  มีภู่ เป็นครูสอนนาฏศิลป์ รุ่นน้อง

        ในตอนเช้าแวะเยี่ยมชมหอสมุดนานาชาติ ที่ตั้งอยู่ ตำบลสะเดาะพง ซึ่งเป็นสถานที่ที่ผมคุ้นเคยมาก เพราะเคยเป็นครูที่สอนที่นี้มา 4 ครับ นำชมสถานที่โดยมัคคุเทศก์น้อยอาสา ซึ่งเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านสะเดาะพงมิตรภาพที่ 229 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2  ได้นำพวกเราสามคนชมดอกไม้นานาพันธุ์ ที่ยังไม่สวยงามเท่าที่ควร สอบถามได้ความว่าอยู่ในช่วงการปรับปรุง และยังนำเราเพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยวในช่วงเดือนพฤศจิกายน ถึง เดือนกุมภาพันธ์ และยังได้นำเราสามคนเยี่ยมชมห้องสมุดนานาชาติ

 

        หลังจากใช้เวลากับหอสมุดนานาชาติพอสมควร ก็รู้สึกเริ่มหิวกันแล้ว ออกเดินทางต่อไปยังไร่จันทร์แรม ซึ่งหลายท่านอาจจะทราบดีว่าเป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวนิยมแวะรับประทานอาหารและชมบรรยากาศที่งดงามทางธรรมชาติ ตลอดจนเป็นที่พักค้างคืนที่พร้อมด้วยความสะดวกสบาย ตลอดจนมีสถานที่ในการจัดแคมป์ไฟและที่สำคัญอยู่ไม่ไกลจากตัวอำเภอเขาค้อ ตั้งอยู่หมู่ 8 ตำบลเขาค้อ การเดินทางก็สะดวก ต้องขอออกตัวก่อนนะครับว่าไม่ได้ค่าโฆษณา หรือประชาสัมพันธ์แต่อย่างใด เพียงแต่อยากจะแนะนำสถานที่ทีดีให้ทราบ เผื่อท่านใดมีโอกาสแวะเวียนมา ท่องเที่ยวเขาค้อในฤดูหนาวของปีนี้

        รับประทานหารเสร็จ สองสาวก็ได้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันพอสมควร ท่าทางน่าจะมีความสุขดี เราเป็นผู้ดูแลก็พลอยมีความสุขไปด้วย วันนี้ขอพักเรื่อง “เขาค้อปลายฝนต้นหนาว” ไว้แค่นี้ก่อน เกรงว่าท่านผู้อ่านจะเบื่อเสียก่อนหากว่ายาวเกินไป ไว้วันหน้าจะเล่าให้อ่านต่อนะครับ