วันที่ผ่านมา เป็นเพียงเงาบางๆ หากภาพเหล่านี้กลับทำให้ความเลือนลางกระจ่าง เรียกความจำมาได้ น้องมุกจ้า ภาพที่เกิดจากฝีมือฝึกหัดของหนูนี่ไม่ธรรมดา จนป้าอดที่จะเอาภาพฝีมือตัวเองมาวางคู่กันไม่ได้ แล้วก็ต้องถอยหลังติดข้างฝาเลยนะนี่ เพิ่งจับกล้อง เพิ่งสอน ยังทำได้ดีขนาดป้าชมเลยนะ วันข้างหน้า อาจกลายเป็นเซียนกล้องก็ได้ใครจะรู้ใช่ไหม น้องมุกต้องตอบว่าใช่เลย เห็นไหมเรารู้ใจกันมากขึ้นแล้ว ดูภาพกันดีกว่าค่ะ
ป้าชอบภาพนี้ แอบถ่ายตอนไหนค่ะ ภาพโบสถ์วัดศรีสุมังคราราม ต.หนองหาน อ.หนองหาน จ.อุดรธานี
ฝีมือการถ่ายภาพน้องมุก มือใหม่ หัดถ่าย

ภาพนี้ก็ดีนะลูก
ทำให้จำได้ว่าเราเคยมาพักพิงที่นี่ หน้าบ้านผู้ใหญ่บ้านหมู่ 10 ต.หนองหาน

ภาพนี้ก็ดีนะลูก มันทำให้ป้าดูแก่น้อยลงหน่อย อิอิ
แต่ป้างงภาพข้างล่างนี้ น้องมุกถ่ายอะไร นั่นเงาอะไรสีขาวโค้วยาว ในต้นไม้นั่น
มือใหม่นี่ถ่ายภาพได้แปลกดีนะลูก เข้าท่าๆๆ ที่เหลือป้าจะนำมาลงในบันทึกหน้านะคะ
น้องมุกติกตามแบบเดิมนะ แล้ววันไหนอยากเขียนบันทึกในนี้ก็โทรมา
ป้าเองก็เรียนรู้กันทางออนไลน์นี่แหละ

มุกเป็นคนถ่าย ตอนขึ้นไปบนฐานพระที่วางศิลาฤกษ์ ค่ะ ...........
สวัสดีครับครูต้อย
สบายดีมั้ยครับ
น้องมุกถ่ายรูปใช้ได้ทีเดียว
เห็นบอกว่าเป็นภาพวันวาน
เลยนึกถึงเพลงดังในอดีตเพลงเพลงหนึ่งครับ
ชื่อ"วันวานยังหวานอยู่"
ครับผม
สวัสดีครับครูต้อย
ส่งรูปตัวเองมาให้ดูบ้างครับ
ถ่ายที่อุทยาน ร.2 จังหวัดสมุทรสงครามครับ
....ยัยมุก หลานช่างกล้า..
นั่นหลานตอบเม้นท์ได้แล้วหรือลูก
เออ ..ยินดีๆๆด้วยลูก
งั้นลองสมัครสมาชิกเองซิลูก
ทำได้แน่เลย
ไปที่สมัครสมาชิกนะลูก
แล้วทำตามที่เขากำหนด
You can do it .
จ๊ากกก.....เปลี่ยนเป็นฝรั่งไร้เม็ดอิอิแล้วจ้า
ฝึกเขียนเล่าเรื่องจากประสบการณ์ หรือชีวิตประจำวัน หรืออะไรชอบก่อน
เพราะมันง่ายดี และสนุกที่จะนึกถึงมันแล้วเอามาเขียนไง
น้องbob
น้องมุกเป็นหลานค่ะ
เธอสนใจเรื่องการถ่ายภาพ
ก็เลยให้เธอลองดู ปรากฏว่าเธอทำได้ดี
อีกอย่างเธอเป็นเด็กช่างคิด และมีจินตนาการ
จึงอยากส่งเสริม
หากเธอมาเป็นสมาชิก
ที่นี่เมื่อไหร่ก็ฝากด้วยนะคะ
ไม่แน่วันหน้าเธออาจเป็น
นักกฏหมายเก่งๆเหมือนน้องbobก็ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ดูภาพแล้วนึกว่าสก็อตเมืองฝรั่ง
อิอิ
ฝีมือใครถ่ายคะ
เยี่ยมมากค่ะ
รถก็สวย
นี่ขับจากกทม.ไปสมุทรสงครามเลยหรือค่ะ
ต้องระวังหน่อยค่ะ
ยิ่งหน้าฝนด้วย
และหากเป็นถนนพระราม 2 ด้วย
ต้องระวัง เพราะเป็นถนนปราบเซียนค่ะ
ขอบคุณที่เอาภาพเก๋ๆมาให้ชม
สวัสดีครับครูต้อย
ขอบคุณครับ
วันนั้นกลับจากงานกฐินที่ราชบุรี
เลยแวะเข้าไปอุทยาน ร.2 ก่อนกลับบ้านครับ
สวัสดีครับครูต้อย
ลืมตอบไปครับ
ที่ครูต้อยถามว่าใครถ่ายรูปให้
คำตอบคือ พลขับของน้าเขยครับผม
น้องBOb
ทำให้พี่ครูต้อยนึกถึงน้องบุญเหลือ และแก้มแดงขึ้นมาทันควัน
ว่าจะเก็บไว้มนความทรงจำเป็น ภาพคล้ายกับที่สุนัขRim Road 2 ตัว
เล่นกันทุกวัน และหายไปวับ
เมื่อคืนวันที่บุญเหลือหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ในคืนนั้น คงเหลือแต่แก้มแดง ที่หงอยเหงา
สุดท้ายก็ต้องจากไปเพราะความซุกซนก่อนวัยอันควร
แก้มแดงโดนไฟดูดจากสายไฟปั๊มน้ำของคนแถวนั้น
มันจากไปโดยสร้างกรรมดีครั้งยิ่งใหญ่
คือตายแทนลูกชายตัวน้อยของเจ้าของบ้านที่แก้มแดงวิ่งเข้าไปซนแทน
ไม่อยากคิดว่า หากแก้มแดงไม่มาจบชีวิตลงก่อน ใครจะเป็นเหยื่อให้ไฟฟ้าที่รั่วอยู่
และยังแปลกใจที่เมื่อเกิดไฟฟ้าลัดวงจร ทำไมไฟจึงไม่ดับ ไฟไม่ตัด
ขอบคุณค่ะ ที่ทำให้สิ่งสวยงามของสุนัขRim Road ทั้งสองประทับใจพี่มากยิ่งขึ้น
น้องบุษบา
ทัศนคติดี มองอะไรก็สวยงามไปหมด
ขอชื่นชมด้วยนะคะ
และขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ