ความทรงจำที่ดี....
รักไม่ใช่การตามใจ
รักไม่ใช่การเข้าข้าง
รักไม่ใช่อย่างไรเธอก็ถูกเสมอไป
แต่รักคือฉันยอมรับเธอได้
และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเธอในระหว่างที่เธอกำลังปรับปรุงตัว
อย่าท้อถอยกับความสัมพันธ์...
อย่ายอมแพ้กับคำว่า ”…….ที่ดี“
หากเราอยากจะเก็บความทรงจำที่ดี
เราก็ต้องเป็นความทรงจำที่ดีด้วย
(ต้นกล้า นัยนา)
อ่านแล้วทำให้นึกถึงบทกวีของ "คาริล ยิบราล" ครับ
สวัสดีค่ะ...ความรัก...คือความเข้าใจในกันและกัน...รักนะจุ๊ฟฟฟ
สวัสดีค่ะ อ.small man
แบ่งปันบทกวีมาทางนี้...ให้ได้ชื่นชมบ้างนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ อ. Vij
รักคือความเข้าใจ
ขอบคุณค่ะ
พี่ขอตรงนี้....
รักคือฉันยอมรับเธอได้
สวัสดีค่ะ ครู ป.1
ยกให้คุณพี่ไปเลยค่ะ
คาริล ยิบราน (Kahlil Gibran) นักเขียนและกวีชาวเลบานอน
ผู้มีชื่อเสียงกระฉ่อนโลกจากหนังสือ The Prophet
ได้กล่าวถึงความรักด้วยภาษางดงาม แปลโดย อ.ระวี ภาวิไล
" ความรักไม่รู้ความล้ำลึกของตนเอง
จนกว่าจะถึงชั่วโมงของการจากพราก "
เมื่อความรักร้องเรียกเธอจงตามมันไป
แม้ว่าทางของมันนั้นจะขรุขระและชันเพียงไร
และเมื่อปีกของมันโอบรอบกายเธอ จงยอมทน
แม้ว่าหนามแหลมอันซ่อนอยู่ในปีกนั้นจะเสียดแทงเธอ
และเมื่อมันพูดกับเธอ จงเชื่อตาม
แม้ว่าเสียงของมันจะทำลายความฝันของเธอ
ดังลมเหนือพัดกระหน่ำสวนดอกไม้ให้แหลกราญไปฉะนั้น
เพราะแม้ขณะที่ความรักสวมมงกุฎให้เธอ
มันก็จะตรึงกางเขนเธอ
และขณะที่มันให้ความเติบโตแก่เธอนั้น
มันก็จะตัดรอนเธอด้วย
แม้ขณะเมื่อมันไต่ขึ้นไปสู่ยอดสูง
และลูบไล้กิ่งก้านอันแกว่งไกวในแสงอรุณ
แต่มันก็จะหยั่งลงสู่รากลึก
และเขย่าถอนตรงที่ยึดมั่นอยู่กับดินด้วย
ความรักจะรวบรวมเธอเข้าดังฝักข้าวโพด
มันจะแกะเธอออกจนเปลือยเปล่า
แล้วมันจะร่อนเพื่อให้เธอหลุดจากเปลือก
มันจะบดเธอจนเป็นผงขาวแล้วก็จะขยำจนเธออ่อนเปียก
แล้วมันก็จะนำเธอเข้าสู่ไฟอันศักดิ์สิทธิ์ของมัน
เพื่อว่าเธอจะได้กลายเป็นอาหารทิพย์ของพระเป็นเจ้า
ความรักจะกระทำสิ่งทั้งหมดนี้แก่เธอ
เพื่อว่าเธอจะได้หยั่งรู้ความลับของดวงใจเธอเอง
และด้วยความรู้นั้นเธอก็จะได้เป็นส่วนหนึ่งของดวงใจแห่งชีวิตอมตะ
แต่ถ้าหากด้วยความกลัว
เธอมุ่งแต่แสวงหาความสงบสุขและความสำราญจากความรัก
ก็จะเป็นการดีกว่าที่เธอควรจะปกคลุมความเปลือยเปล่าของตน
และหลีกหนีออกไปเสียจากลานบด ไปสู่โลกอันไร้ฤดูกาล
ที่ซึ่งเธอจะหัวเราะก็ไม่เต็มที่และจะร้องไห้ก็ไม่เต็มที่
" ความรักไม่ให้สิ่งอื่นใดนอกจากตนเอง
และก็ไม่รับเอาสิ่งใดนอกจากตนเอง
ความรักไม่ครอบครอง และก็ไม่ยอมให้ถูกครอบครอง
เพราะความรักนั้นเพียงพอแล้วสำหรับตอบความรัก "
เมื่อเธอรัก อย่าได้พูดว่า
พระผู้เป็นเจ้าอยู่ในดวงใจเรา
แต่ควรพูดว่าเราอยู่ในดวงใจพระผู้เป็นเจ้า
และอย่าได้คิดว่า
เธอสามารถนำแนวทางของความรักได้
เพราะถ้าความรักพบว่าเธอมีคุณค่าพอแล้ว
ก็จะเป็นผู้นำแนวทางของเธอเอง
ความรักไม่มีปรารถนาสิ่งอื่นใด
นอกจากที่จะทำตนเองให้สมบูรณ์
แต่ถ้าหากเธอรัก และจำต้องมีความปรารถนา
ก็ขอให้ความปรารถนาของเธอจงเป็นดังนี้
เพื่อจะละลายและไหลดังธารน้ำ
ซึ่งส่งเสียงเพลงกล่อมราตรี
เพื่อจะเรียนรู้ความปวดร้าว อันเกิดแต่ความอ่อนโยนละมุนละไมเกินไป
เพื่อจะต้องบาดเจ็บด้วยความเข้าใจในความรักของตนเอง
และเพื่อจะยอมให้เลือดหลั่งไหล
ด้วยความเต็มใจและปราโมทย์
เพื่อจะตื่นขึ้น ณ รุ่งอรุณด้วยดวงใจอันปิติ
และขอบคุณความรักอีกวันหนึ่ง
เพื่อจะหยุดพัก ณ ยามเที่ยง และเพ่งพินิจความสุขซาบซึ้งของความรัก
เพื่อจะกลับบ้าน ณ ยามพลบค่ำด้วยความรู้สึกสำนึกคุณ
และเพื่อจะหลับไปพร้อมกับคำสวดมนต์ภาวนา
สำหรับคนรักในดวงใจ
และเพลงสรรเสริญบนริมฝีปากของเธอ
ขอบพระคุณมากค่ะท่าน small man
...สำหรับ คนรักในดวงใจ
ขอบพระคุณอีกครั้งสำหรับบทกวีดีๆ
ทำให้อยากจะไปหามาอ่านต่อซะแล้วค่ะท่าน
สวัสดีตอนเช้าค่ะ ท่าน อ.JJ ที่เคารพ
ขอบพระคุณค่ะ
... Love is forgive... not giving everything...
May love be with you...
ตาสว่างแล้วครับ..กับคำว่า"รัก"
Love me Love my dog...