คาริล ยิบราน (Kahlil Gibran) นักเขียนและกวีชาวเลบานอน

ผู้มีชื่อเสียงกระฉ่อนโลกจากหนังสือ The Prophet

ได้กล่าวถึงความรักด้วยภาษางดงาม แปลโดย อ.ระวี ภาวิไล

 

 

" ความรักไม่รู้ความล้ำลึกของตนเอง

จนกว่าจะถึงชั่วโมงของการจากพราก "

 

 เมื่อความรักร้องเรียกเธอจงตามมันไป

แม้ว่าทางของมันนั้นจะขรุขระและชันเพียงไร

และเมื่อปีกของมันโอบรอบกายเธอ จงยอมทน

แม้ว่าหนามแหลมอันซ่อนอยู่ในปีกนั้นจะเสียดแทงเธอ

และเมื่อมันพูดกับเธอ จงเชื่อตาม

แม้ว่าเสียงของมันจะทำลายความฝันของเธอ

ดังลมเหนือพัดกระหน่ำสวนดอกไม้ให้แหลกราญไปฉะนั้น

 

 เพราะแม้ขณะที่ความรักสวมมงกุฎให้เธอ

มันก็จะตรึงกางเขนเธอ

และขณะที่มันให้ความเติบโตแก่เธอนั้น

มันก็จะตัดรอนเธอด้วย

แม้ขณะเมื่อมันไต่ขึ้นไปสู่ยอดสูง

และลูบไล้กิ่งก้านอันแกว่งไกวในแสงอรุณ

แต่มันก็จะหยั่งลงสู่รากลึก

และเขย่าถอนตรงที่ยึดมั่นอยู่กับดินด้วย

 

ความรักจะรวบรวมเธอเข้าดังฝักข้าวโพด

มันจะแกะเธอออกจนเปลือยเปล่า

แล้วมันจะร่อนเพื่อให้เธอหลุดจากเปลือก

มันจะบดเธอจนเป็นผงขาวแล้วก็จะขยำจนเธออ่อนเปียก

แล้วมันก็จะนำเธอเข้าสู่ไฟอันศักดิ์สิทธิ์ของมัน

เพื่อว่าเธอจะได้กลายเป็นอาหารทิพย์ของพระเป็นเจ้า

ความรักจะกระทำสิ่งทั้งหมดนี้แก่เธอ

เพื่อว่าเธอจะได้หยั่งรู้ความลับของดวงใจเธอเอง

และด้วยความรู้นั้นเธอก็จะได้เป็นส่วนหนึ่งของดวงใจแห่งชีวิตอมตะ

แต่ถ้าหากด้วยความกลัว

เธอมุ่งแต่แสวงหาความสงบสุขและความสำราญจากความรัก

ก็จะเป็นการดีกว่าที่เธอควรจะปกคลุมความเปลือยเปล่าของตน

และหลีกหนีออกไปเสียจากลานบด ไปสู่โลกอันไร้ฤดูกาล

ที่ซึ่งเธอจะหัวเราะก็ไม่เต็มที่และจะร้องไห้ก็ไม่เต็มที่

 

 " ความรักไม่ให้สิ่งอื่นใดนอกจากตนเอง

และก็ไม่รับเอาสิ่งใดนอกจากตนเอง

ความรักไม่ครอบครอง และก็ไม่ยอมให้ถูกครอบครอง

เพราะความรักนั้นเพียงพอแล้วสำหรับตอบความรัก "

 

  เมื่อเธอรัก อย่าได้พูดว่า

พระผู้เป็นเจ้าอยู่ในดวงใจเรา

แต่ควรพูดว่าเราอยู่ในดวงใจพระผู้เป็นเจ้า

และอย่าได้คิดว่า

เธอสามารถนำแนวทางของความรักได้

เพราะถ้าความรักพบว่าเธอมีคุณค่าพอแล้ว

ก็จะเป็นผู้นำแนวทางของเธอเอง

ความรักไม่มีปรารถนาสิ่งอื่นใด

นอกจากที่จะทำตนเองให้สมบูรณ์

แต่ถ้าหากเธอรัก และจำต้องมีความปรารถนา

ก็ขอให้ความปรารถนาของเธอจงเป็นดังนี้

 

เพื่อจะละลายและไหลดังธารน้ำ

ซึ่งส่งเสียงเพลงกล่อมราตรี

เพื่อจะเรียนรู้ความปวดร้าว อันเกิดแต่ความอ่อนโยนละมุนละไมเกินไป

เพื่อจะต้องบาดเจ็บด้วยความเข้าใจในความรักของตนเอง

และเพื่อจะยอมให้เลือดหลั่งไหล

ด้วยความเต็มใจและปราโมทย์

เพื่อจะตื่นขึ้น ณ รุ่งอรุณด้วยดวงใจอันปิติ

และขอบคุณความรักอีกวันหนึ่ง

เพื่อจะหยุดพัก ณ ยามเที่ยง และเพ่งพินิจความสุขซาบซึ้งของความรัก

เพื่อจะกลับบ้าน ณ ยามพลบค่ำด้วยความรู้สึกสำนึกคุณ

และเพื่อจะหลับไปพร้อมกับคำสวดมนต์ภาวนา

สำหรับคนรักในดวงใจ

และเพลงสรรเสริญบนริมฝีปากของเธอ