...

 

 

... ย่ารหัสพิดโลกเคยกล่าวว่า สำหรับมิตรภาพแล้ว ฤดูหนาวจะอบอุ่น ฤดูฝนไม่เปียกปอน ฤดูร้อน ก็ไม่ละลาย ไม่จืดจางตามกาล ... ยังเชื่อมั่นเช่นนั้นค่ะ และยังมั่นใจ ไม่แคลนคลอน ...

... หลังจากที่ครูพี่อ๋อยโทรมาว่าพี่ครูคิมจะเดินทางมาภูเก็ต พี่บังบอกปูรับดูแลต่อนะ อ้ายหยา ฮาตือเลยพี่บัง ตอนแรกว่าจะพาหนีลงยาวน้อยก่อนล่ะ นอน๑คืน สำรวจ ๑ วัน เสาร์อาทิตย์ว่าง

... หากจริงๆ แวะกระบี่อีกมาถึงเสาร์ดึกด้วย อีกอย่างช่วงกินผักน่าจะอยู่ภูเก็จดีกว่า แล้วอยู่เมือง ปูไม่มีความสามารถไกด์แน่นอน ต้องรบกวนท่านอัยการแล้วค่ะงานนี้ ท่านอัยการก็พ่อพระอยู่แล้ว

... วันอาทิตย์ใกล้เที่ยงปูจับมอไซค์ซิ่งสวมเสื้อกันฝนไปเทียบท่าร้านนวดหน้าโรงแรม แบบพี่ครูคิมตะลึง ป้ากำลังนวดเท้าอย่างเพลิดเพลิน ปูก็นั่งรอทีล็อบบี้ เห็นน้องนัทอ่านหนังสือพิมพ์

... น้องนัทนั่งนิ่ง เงียบ ก็เจอกันครั้งแรกนิ (สงสัยแม่บอกมาหรือเปล่าว่า อย่าคุยกับคนแปลกหน้า)  พี่ปูชวนคุย ยังถามคำตอบคำ ต้องใช้หนังสือมาชวนเชิญ ครานี้อ่านหนังสือเพลินเลย

... วันอาทิตย์วันแรกเริ่มงานเทศกาลกินผัก เสียดายไม่ได้ดูขบวนแห่นะคะ เพราะเค้าจะแห่กันวันอังคาร ท่านอัยการมากับน้องนิว ลูกสาวคนเก่ง พาพวกเราไปชมนิทรรศการภาพถ่าย เรื่อง ..

... มิตรภาพ ... ที่ห้องสมุดประชาชนมีปชช. มาอ่านหนังสือมากมาย มีการจัดภาพถ่ายเป็นประจำ ต่อไปปูคงจะได้มาชมบ่อยๆ แล้ว ... ระหว่างเดินชมท่านไกด์กิตติมศักดิ์ก็บอกเล่า และ

... แนะนำเทคนิคการถ่ายภาพด้วยหนา ว่าไป สอนปุ๊บให้ปฏิบัติปั๊บ ... เพิ่งทราบเดี๋ยวนี้เองนะคะว่า นอกจากท่านอัยการฯเป็นแฟมิลี่แมนยังเป็นคุณครูผู้ใจดี สังเกตรอยยิ้มอิ่มๆเวลาลุ้นลูกศิษย์สิคะ                           

...  หลังจากเดินชมครบทุกภาพ ทุกมุมแล้ว พวกเราก็ขึ้นไปดูวิวทิวทัศน์ภูเก็ตจากมุมสูง ณ เขารัง ... ก่อนอื่นต้องมาสักการะเจ้าเมืองภูเก็จ ท่านคอซิมบี้ ก่อนค่ะ ดูอิริยาบถของแต่ละคนสิคะ

                 

... น้องนัทเธอจะมีสมุดประจำกาย ซึ่ง write as much as she can กันเลยทีเดียว คาดว่าทริปนี้คงใช้สมุดไปหลายกุรุส ...  ภาพอาจไม่งามเท่าตาเห็น เพราะกล้องตัวนี้เริ่มออกอาการเบลอๆค่ะ

  

... สองสาวพรีเซนเตอร์อยากจะถามทุกๆ ท่านว่าห้องนี้เธอชอบที่สุด เข้าไปชมนานที่สุดคือห้อง?  ปูเห็นยังต้องร้อง ว้าว ว้าว ว้าว เลยค่ะ ห้องในฝันจริงๆ ... ภาพอื่นๆ รอชมจากสาวๆ ค่ะ

... ออกจากตัวเมือง เราก็ไต่เขาขึ้นเลียบริมเล  ชมหาดไปเรื่อยๆ ตั้งแต่กมลา ป่าตอง มาหยุดที่จุดที่สองหาดมาบรรจบกัน กะตะ ๒ ฝั่ง นับได้ว่าเป็นจุดชมวิวที่สวยงามสุดอีกแห่งหนึ่งทีเดียว

... มาภูเก็ตทั้งที ไม่ขึ้นไปแวะชมแหลมพรหมเทพก็คงได้ชื่อว่า มาไม่ถึง จังซีลอน นะคะ ... วันนี้คนเยอะๆ ๆ มากมายอย่างไม่ได้นัดหมาย ท่านอัยการกับพี่แอ๊ดรอด้านล่าง หาที่จอดรถยาก

... เราสามสาวก็เดินขึ้นไปถ่ายภาพ กว่าจะจับภาพได้ก็ติดคน คน และ คนค่ะ ... อากาศบนนี้หนาวเย็น ลมพัดแรง ผมปลิว ฟูซะ ไม่อยากถ่ายภาพเลย ... พี่ครูคิมสวมจิตวิญญาณครู อีกแล้ว

... เพราะร้อนวิชาอยากจะจับภาพเด็กน้อย ส่องกล้องไปที่ดวงดาเด็กน้อยสุดฤทธิ์ ตามเคล็ดลับท่านอ. พยายามอยู่มากจนได้ที่อยู่ครอบครัวนี้มาด้วยเลย ดู๊ ดู สิคะ มนุษยสัมพันธ์มเกินร้อยจริงๆ

... กว่าจะได้ภาพแหลมพรหมเทพที่ไม่มีผู้คน ก็ปาไปมืดค่ำ ระหว่างนั้นพวกเราเห็นน้องฟ้า กะนายเมฆ แปรเปลี่ยนเป็นสีส้ม งามจับตาจับใจ มิรั้งรอไหว ต้องเก็บภาพไว้ กดไม่ยั้งค่ะ ๕ ๕ ...

... และแล้วกลับกลายเป็นว่า มาแหลมพรหมเทพนี่ มีแต่ภาพฟ้า เมฆ ๕ ๕ ... มืดแล้วค่ะ กลับต๊ะ ... ต่างคนต่างเพลีย สลบไสลกับทริปวันเดียวเที่ยว๗ หาด ๓ อำเภอ .. อิ่มตา จุใจ

... ภาพสุดท้ายแห่งความประทับใจในวันนี้ เห็นสองสาวยิ้มแก้มปริ ดีใจจังค่ะ ... นอนหลับสบายๆ ฝันดี ราตรีสวัสดิ์นะคะ ... คราวหน้ามามีเวลาจะพาลงเกาะยาวใหญ่ น้อยค่ะ ...

...  ไว้รอบันทึกถ่ายทอดแบบละเอียดๆ ละเมียดละไม จากสองสาวนักเดินทางกว่า ๒ พันกิโล นะคะ ... น้องนัทจดข้อมูลเพียบชนิดทุกคำจารึกในพิพิธภัณฑ์เลยกระนั้นคะ เธอมีการบ้านแล้ว ... ครูใจดีบอกให้เวลาเขียนสำหรับทริปนี้ถึง ๓ เดือน ว้าว  

... การเดินทางทุกคราครั้งแม้จะเป็นเส้นทางเดิม หากแต่ต่างกาล ผู้ร่วมทาง ย่อมสร้างสรรค์ความแตกต่างที่หลากหลายได้ประทับใจเช่นกัน ... ภาพเก๋ไก๋ไฉไลนี้ ชื่อว่า หัวใจท่านอัยการ เจ้าค่ะ ...

...  ขอกราบขอบพระคุณท่านอัยการชาวเกาะและครอบครัว ด้วยจิตคารวะ ... เดินทางปลอดภัยนะคะสองสาว จะคิดถึงกันเสมอ เช่นเคย ขอบคุณค่ะ ...