สิบปากกว่าไม่เท่าตา สิบตาเห็น ไม่เท่ากับลงมือกระทำ

   

   วันนี้เราก็ตื่นแต่เช้าตรู่..มีเป้าหมายคือเยี่ยมชมศูนย์วิทยาศาสตร์ Pusat Sains Negara ของมาเลเซีย....หลังจากนี้ก็จะมีนักเรียนผ่อนคลายกับความงดงามทางภูมิศาสตร์(ทิวทัศน์สองข้างทาง) ประวัติศาสตร์(พระราชวังกษัตริย์มาเลเซีย และจัตุรัสเมอร์เดก้า)และสถาปัตยกรรม (ตึกแฝดปิโตนาส)

"ทางเข้าจะมีการจัดพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ"

      ขอเล่ารายละเอีดยของศูนย์วิทยาศาสตร์นะค่ะ...ที่นี่จะมีการจัดแตกต่างจากศูนย์วิทยาศาสตร์ของสิงค์โปร์โดยมีเวทีสาธิต Sci Show แบ่งเป็นโซนชีววิทยา เคมี และฟิสิกส์ที่เน้นจากระดับง่ายไประดับสูงในแต่ละสาขา ที่สำคัญความรู้จะเกิดขึ้นได้จากการลองทำ....ทุกจุดจะไม่ใช่แค่โชว์ป้าย โชว์รูป แต่จะต้องลองทำเพื่อนำไปหาซึ่งคำตอบและความรู้  ส่วนเด็กๆ เขาจะมีความรู้สึกว่า ที่นี่สู้สิงค์โปร์ไม่ได้เนื่องจากที่โน้นได้มีการทำการลอง...แต่ในแง่มุมของครูทั้งสองดี..แต่ก็คนละแง่มุม ส่วนในการแง่ของการศึกษาดูงานเราควรจะแวะศูนย์วิทยาศาสตร์ของมาเลเซียก่อน แล้วจึงค่อยไปศูนย์วิทยาศาสตร์สิงค์โปร์ซึ่งมีเทคโนโลยีขั้นสูงกว่า

"เมื่ออยู่ใกล้ดาว....."

"มาลองกันหน่อย...เพื่อนรัก"

"เล่มเป็นทีมก็ได้จ้า...."

"

"มีครูเป็นกองเชียร์"

     ครูนกประทับใจศูนย์วิทยาศาสตร์ของมาเลเซียตรงที่จัดแบบพื้นฐาน..รอบๆตัว แต่ทุกอย่างก็เป็นความรู้ได้ และที่สำคัญที่นี่เป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชนเขาอย่างแท้จริง มีเด็กทุกระดับชั้นเดินเข้าเดินออก....เล่นและเรียนรู้ไปพร้อมกับแบบ Play and Learn ก็เพลินไปเท่านั้นเอง  ลูกศิษย์ของครูนกก็ลองเล่น...ตามความชอบของตนเองส่วนความรู้เกิดขึ้นแค่ไหน...นั่นคือผลึกของตัวเขาเองนะค่ะ

     ปล.วันนี้มีเพื่อนหลายคนบ่นอยากโทรฯกลับบ้าน...ความจริงก็ตั้งแต่วันที่สองที่ครูนกไม่มีโอกาสเจอร้านที่ขายซิม...วันนี้ช่วงทานข้าวกลางวันและเดินมาขึ้นรถเจอร้านขายซิม...ครูนกเลยซื้อมาสองซิมให้บัส 2 ไปหนึ่ง...ระหว่างนั่งรถก็ศึกษารายละเอียด...กดตามคำแนะนำเราก็ใช้ได้...แต่ไปเจอบัส 2 ปรากฏว่า ซิมของเขาใช้ไม่ได้...ต้องไปหาศูนย์ของซิมนี้ให้ช่วยแก้ไขปัญหา ระหว่างที่ให้นร.ถ่ายรูปและเที่ยวที่ตึกแฝด...ครูนกก็พยายามหาศูนย์ กับขนมสุดจะอร่อยที่ขายในตึกแฝด...ขนมก็อยากทาน...ซิมก็อยากให้ใช้...หันไปหันมา...เจอลูกศิษย์คนดีไม่ห่างเลย..คอยดูแลครูอยู่ห่างๆ ตลอดการเดินทาง...อาสาไปซื้อขนมให้...ครูนกเลยได้ทานทั้งขนมและใช้ซิมได้ ไว้โอกาสต่อไปจะเล่าถึงลูกศิษย์คนดีไม่ห่างเลย