..เมื่อกล่าวถึง ตัวแทนของ นักมวยไทย ในช่วงสามสิบปีมานี้ พุฒ ล้อเหล็ก และ ผุดผาดน้อย วรวุฒิ คือ ภาพของ ยอดนักสู้ที่ใช้ศิลปะแม่ไม้มวยไทย บนสังเวียนผ้าใบที่ตรึงตา ผู้ที่ชื่นชอบ มวยไทย..และ ถ้าพูดถึง ยุคปัจจุบันของ ยอดมวยไทย ผมยอมรับว่า ชื่นชอบ บัวขาว ป.ประมุข เพราะสามารถถ่ายทอดบุคคลิกลักษณะของ สุภาพบุรุษนักสู้ ทั้งรูปร่าง เชิงมวย รอยยิ้มและอากัปกิริยาทั้งบนสังเวียนและนอกสังเวียน..จนคู่ควรที่จะได้รับความชื่นชมยกย่องให้เป็นแบบอย่างแก่ นักมวยไทย เพื่อจะได้ติดตาม ศึกษาเรียนรู้ให้สามารถเข้าถึง จิตวิญญาณมวยไทย ที่บ่มเพาะต่อกันมาของบุรพาจารย์..และ เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑๘ ตค.นี้ รายการมวยไทย เจ็ดสี..ได้ส่องประกายของ ยอดมวยไทย..รุ่นเล็ก ที่น่าติดตามอีกคนหนึ่ง..สำหรับผมผู้เฝ้าชมรายการTVมานับเป็นสิบๆปี..ขอบอกว่า ตื่นเต้นและน่ายินดีมาก (เหมือนเมื่อครั้งได้ดู สามารถ พยัคฆ์อรุณ ,เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง หรือ สมรักษ์ คำสิงห์ ชกมวยไทย) ใช่ครับ..จอมโว ก.ศักดิ์ลำพูน..ซึ่งไม่น่าเชื่อที่สามารถถ่ายทอด รูปแบบและจิตวิญญาณมวยไทย..ได้ดีที่สุดสำหรับ นักมวยไทย ที่อายุเพียง ๑๗ ปี(ที่ผมเข้าใจว่า นี่คือมวยไทย ที่บุรพาจารย์ได้ถ่ายทอดให้)..และขอให้  " จอมโว " รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี..ขออย่าได้มีสิ่งเลวร้ายใดๆมากัดกร่อน จิตวิญญาณมวยไทย ที่มีอยู่นี้..เพื่อประโยชน์ของ มรดกไทย มรดกโลก..เทอญ..