แล้วเราเดินหน้าไม่ถอยหลังมุ่งหน้ามา ระโนด

 

ยายคิม ได้มาอุ้มหลานนาเซียสมใจ

     วันที่ 11 ตค.ติดต่อกับเกลอคิม ครั้งสุดท้ายเมื่อเวลา  16.  30น. พอทราบข่าวว่า  เกลอขึ้นรถไฟสายกรุงเทพ - ยะลาเป็นรถเร็ว หยุดทุก สถานีของอำเภอ  ถ้าเป็นรถด่วนทักษิณ จะหยุดเฉพาะสถานีจังหวัด และจะมาถึง พัทลุงหัวรุ่งประมาณ  04 .  00 น. ไม่ได้ชมธรรมชาติของภาคใต้  จึงจัดให้เกลอมาแบบช้าๆ ได้ชมธรรมชาติสองข้างทาง

 

   10 .00 น.ของวันที่ 12 ตค.  พอดีกับเวลาที่ต้องลงบุญดึกแล้วชวนพ่อของนาเซียไปรับเกลอที่สถานีหารเทา   มาถึงบ้านที่ปากพะยูน ก็เตรียมอาหารเช้าประจำถิ่น  คือข้าวมันแกงไก่  และข้าวเหนียวไก่ทอด เนื้อทอด  เกลอกับน้องนัท จัดการกับอาหารเช้าเสร็จก็พักผ่อนตามสบาย  

แม่บ้านผู้ไม่ไว้วางใจพ่อบ้านในการขับขี่

   ถึงตอนเที่ยง ชวนเกลอไปทานอาหารร้านริมบึง ในเขตเทศบาลอ่าวพะยูน จัดว่าเป็นร้านที่ทำอาหารอร่อยสุดของย่านนี้   ชวนแม่บ้านไปด้วย แต่แม่บ้านบ่ายเบี่ยงด้วยเหตุว่าเป็นห่วงความปลอดภัยในการขับขี่ เพราะเกลอพัทลุงหัดขับรถไปข้างหน้าได้อย่างเดียว ฮาๆๆ  แล้วเราก็ร่วมชะตากรรมกัน  สี่ชีวิต ด้วยความมั่นใจของผู้ขับขี่เพียงคนเดียว  แต่พอมาถึงร้านอาหารริมบึงร้าน ปิด แม่บ้านเกิดความมั่นใจ ชวนไปต่อที่ทะเลทอง ร้านทิวทัศน์   ทานอาหารเสร็จผู้เขียนก็เสนอว่า จากทะเลทองไป หาดแสนสุขลำปำ อีก 20 กม. แม่บ้านสั่งลุยให้ไปต่อ 

แสนสุข สุขแสนเมื่อมาเยือน

  ทางผ่านแวะวัดตะเขียนบางแก้ว เป็นวัดเก่าแก่ สมัยตั้งบ้านแปลงเมืองพัดตะลุง  หาดแสนสุข ลำปำ เดินกินลมชมวิว ชมทิวทัศน์ ฝั่งตรงข้ามเป็น บ้านเกาะใหญ่อำเภอกระแสร์สินธ์อยู่ไกล้เหมือนจะเดินข้ามฝั่งไปได้   มาถึงนาทีนี้ทุกคนมั่นใจในการขับขี่หรือเพราะอยากไปเที่ยวต่อที่ทะเลน้อย ที่มีระยะทางจากลำปำเพียง 20  กม. แล้วเราก็ไปต่อที่ทะเลน้อย  แต่ไม่ได้ล่องเรือแลนกเพราะช่วงบ่ายดอกบัวไม่บานนกก็มีน้อย

วัดเก่าแก่ของพัทลุง  ตะเขียน

   ถึงตอนนี้ผู้เขียนก็เสนอขึ้นมาว่า จะไปดูควาย  ไปดูสะพานที่สายหัวป่า ใสกลิ้ง ที่ยาวหลายสิบกิโล เป็นเส้นทางใหม่ไประโนดสงขลา  แล้วเราก็เดินหน้าไม่ถอยหลัง  มุ่งหน้ามาระโนด  กระแสร์สินธ์  สะทิ้งพระ มาแยกที่บ้านม่วงงาม  ถึงตอนนี้ เป็นอุปสรรคต่อการขับขี่ สองประการคือ หนึ่งฝนตกปรอยๆ  สองความมืด และผู้เขียนไม่ได้พกพาแว่นตาประจำตัว  จึงพาแหกโค้งหวาดเสียวหลายโค้ง แต่อาศัยเส้นทางนี้มาบ่อย รู้จักทุกโค้งดี 

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ขับรถไกลสุด 

 เป็นครั้งแรกที่มีผู้ร่วมโดยสารมากที่สุด 

 เป็นครั้งแรกที่ ออกจากบ้านมาทานข้าวที่ยาวนานที่สุด 

 แล้วเราก็ถึงบ้านด้วยความปลอดภัย  คงเป็นประสบการต้อนรับเกลอที่ประทับใจเกลอไปนานวัน

รูปเหมือน ขุนศรัทธาต้นตระกูลมโนราห์

ด้วยความตั้งใจเก็บไปฝากชาวgotoknow

นกบกทะเลน้อย

สะพานมหาทวี สายหัวป่าเขียว ใสกลิ้ง

สองข้างสะพานผ่านพบพวกเขากินหญ้าตลอดทาง