พักหลังๆมานี้ท่านเทวดาไม่ค่อยเนรมิตรภาพสวยๆให้ชื่นชมจากหน้าต่างห้องเหมือนเคย มีแต่ท้องฟ้าที่มีเมฆมัวๆตอนเช้า ไม่มีแสงสีฉูดฉาดบาดตา อาจเพราะติดธุระยุ่งๆเรื่องการผลิตฝนให้พวกเรามีน้ำกินน้ำใช้กัน (น้ำท่วมอีกต่างหาก อิอิ) บันทึกนี้ก็เลยเงียบเหงาตามไปด้วย

รอไม่ไหวแล้วจ้า...ว่ากันว่า "ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ" ฮาฮาฮา!!! (เขินเล็กน้อยถึงปานกลาง^__^) เลยจะขอเปลี่ยนหน้าต่างบานใหม่ เป็นหน้าต่างที่สร้างมาจากความรักของแม่ พกพาติดตัวไปด้วยทุกที ชีวิตนี้ไม่มีวันลืมกันแน่นอน

ฟ้าวันใหม่ สดใสสบายตา

เริ่มจากภาพประทับใจก่อนเลย

ยามเช้า 30/8/52  เดินไปใส่บาตร อ.วังน้ำเขียว โคราช

ขาไป เวลา 6.26 น.

 

ขากลับ เวลา 7.26 น.

ไม่มีอะไรสุขใจและงดงามเท่ากับการชมธรรมชาติด้วยใจดี ใจสบาย..สาธุ