ปริศนาธรรม
กินเท่าไรไม่หายอยาก นอนมากไม่รู้จักตื่น
รักผู้อื่นยิ่งกว่าตัว ของควรกลัวกลับไปกล้า
ของสั้นสำคัญว่ายาว ปอกมะพร้าวใช้ปากกัด
อุ้มลูกอ่อนกอดรัดไว้ไม่วาง หลงทางแล้วไม่ไต่ถาม
หนีจระเข้แต่ไปลงน้ำ ถูกจองจำกลับยินดี
สู้ไพรีไม่หาอาวุธ ใครไม่หยุดไม่ถึงพระ
คำอธิบาย
....กอดรัดไม่วางก็หมายความว่า ไม่ยอมปล่อย กินมะพร้าวเอาปากกัด กอดรัดไม่วาง มีหลายคำ สุภาษิตมันเป็นพวงไป เรื่องดีๆทั้งนั้น เรื่องเกี่ยวกับปัญหาชีวิตทั้งนั้น ที่ว่ากอดรัดไม่วาง ก็คือไม่ยอมปล่อยในสิ่งเหล่านั้น ยังยึดถือมั่นอยู่ตลอดเวลา ว่าของฉัน ๆ ๆ แล้วก็นั่งกลุ้มใจ กลุ้มใจเพราะการเข้าไปยึดถือแล้วไม่ได้คิดว่ามันเป็นทุกข์เพราะอะไร เพราะเราไม่เคยคิดในทางปล่อยวาง
.............................................
พระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญา นันทภิกขุ) เคล็ดลับของชีวิต ธรรมสภา ๑/๔-๕ ถ.บรมราชชนนี เขตทวีวัฒนา กรุงเทพ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ...คุณณัฐรดา
ลึกซึ้งมากค่ะ เข้าถึงธรรมพาใจให้สงบได้ สุดยอดไปเลยค่ะ
เคล็ดลับของชีวิตท่านพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญา นันทภิกขุ)
ขอบคุณสำหรับคติธรรมนี้ค่ะ
เมื่อวาน เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเล่าให้ฟังว่าวิธีจับลิง ง่ายนิดเดียว ให้เอากล้วยไห พอลิงเอามือล้วงจับกล้วย ก็จะคว้ากล้วยไว้แน่น ไม่สามารถเอามือออกจากได้ ที่นี้ก็จับลิงได้สบาย เพราะมือติดอยู่ในไห
ผมมาฟังแล้วก็คิดๆดูเป็นปริศนาธรรมได้เหมือนกันครับ กล้วย ก็เหมือน ลาภ ยศ สรรเสริญ ลิงตัวนั้น ก็ คือ ผมเองครับ 555...
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะครูคิม
แวะไปชมมิตรภาพไร้พรมแดนมาแล้ว ชื่นใจแทนค่ะ
อ๋อ แบบนี้นี่เองค่ะ สาธุ
สวัสดีค่ะครูอิ๊ด
ดีใจด้วยค่ะที่เขียนบันทึกแรกแล้ว
เลยได้เข้าไปเยี่ยมเยียนบ้างค่ะ
คุณ small man คะ
เราหลายๆคนก็ยังวางไม่ลงค่ะ
สวัสดี ครับ
เป็นบันทึก ที่ดีมาก ครับ
และจะเสียดายเป็นอย่างยิ่ง
หากรู้แล้ว ไม่ปฏิบัติ....
....
....
คิดอีกแล้ว ครับว่า
สังคมอุดมปัญญา ควรอุดมไปด้วยการกระทำที่ดีด้วย....เช่น กัน
คิด และพูดอย่างสวยหรู....หากปฏิบัติมิได้..... ก็ไร้ค่า
ดังนั้ การคิด การพูด และการกระทำ ต้องสอดคล้องกัน
การปล่อยวาง จึงเทียบเท่า ความว่าง
.....
ขอบพระคุณ คุณณัฐรดา นะครับ
มีโอกาสเท่าที่มี ใช้เวลาเท่าที่โอกาส อำนวย
เมื่อไม่มีโอกาส มาทักทายกัน เสมอ หรือ บ่อย
ก็ใช่ว่า จะละเลย....
ด้วยความระลึกถึง ครับ
มาศึกษาธรรมค่ะ
แต่ที่จริงแล้วเราต้องปล่อยวางบ้าง
ในบางเรื่อง หาไม่แล้วเราก็จะทุกข์ค่ะ
สวัสดีค่ะน้องกอ สุดสายป่าน
ขอบคุณค่ะที่แวะมา
สวัสดี และขอบคุณ คุณแสงแห่งความดี คุณตุ๊กตาเช่นกันค่ะ
สวัสดีค่ะ
อ่านไปรอบหนึ่งแล้ว แต่ยังใคร่ครวญอยู่ ด้วยปัญญายังมีไม่มากนัก
มาอีกครั้ง ... หากต้องตอบว่า...ปริศนาธรรมนี้กล่าวถึงใคร อะไร ก็คงตอบได้ว่า...
ก็คือ "ปุถุชน" นี่เอง...ปุถชนซึ่งไม่ยอมที่จะเรียนรู้ ศึกษา และน้อมนำธรรมะเข้าสู่วิถีชีวิต...
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
มาชม
อ่านแล้วเห็นเป็นปริศนาธรรมจริงหนานี่...
ขอบคุณสำหรับปริศนาธรรมค่ะ
ลึกซึ้ง...และเป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้
กำลังพยายามฝึกปล่อยวางค่ะ...ตอนนี้วางได้เป็นบางอย่างเท่านั้น อิอิ
ระยะทางยังอีกยาวไกล.....
น่าจะอธิบายแต่ละข้อหน่อยนะคุณโยม จะได้ตีปริศนาธรรมแตก ดังโป๊ะไปเลย เจริญพร
สวัสดีค่ะ ต้องหัดปล่อยวาง...แม้แต่การเลี้ยงลูก ก็อย่าได้คาดหวังมาก บอกตัวเองเสมอๆค่ะ
สวัสดีค่ะ...
ปริศนาธรรมจริง ๆ ค่ะ...ให้คิดให้คติสอนใจ...แน่นนัก อัดอัด หายใจไม่ออก...ปล่อยวาง ปล่อยวาง เสียบ้างแหละดี
"ใครไม่หยุดไม่ถึงพระ”
จริง..อย่างที่สุดนะคะ
ว้าวพี่ตุ๊กตาเราเข้ามาแล้ว...คิดถึงค่ะ..