ผมใช้เวลาเรียบเรียงบทที่สองของวิทยานิพนธ์ตามกรอบแนวคิดที่ได้คุยกับอาจารย์ที่ปรึกษามาสิบวันแล้วครับ (หรือเกินกว่านั้น) ซึ่งถือว่าเป็นการไปปรับแก้ไขงานจากที่เคยส่งอาจารย์ไปเมื่่อครั้งก่อน แต่ตลอดสิบกว่าวันที่ผ่านมา ผมอ่าน ผมเขีียนจนกระทั่งรู้สึกว่า กรอบการศึกษามันยิ่งออกไปไกลว่าที่ผมคิด ผมจะทำ และบ่ายวันนี้ ผมเริ่มคิดใหม่ว่า ผมกำลังจะซ้ำรอยความผิดเหมือนกับที่มักจะเกิดขึ้นบ่อยๆ ในงานวิจัยของผมหรือเปล่า

ค่ำคืนนี้ผมได้ข้อสรุปว่า ถ้าผมปล่้อยให้กรอบการศึกษาเอกสารงานวิจัยเป็นไปอย่างที่คุยกับอาจารย์ที่ปรึกษา ถึงผมจะใช้เวลาอีกสองเดือน ผมก็เขียนไม่เสร็จ และผลจากที่ศึกษามันจะไปอีกทางหนึ่ง แล้วก็ทำให้เห็นสิ่งที่ผมอยากจะหาคำตอบ

ฮือ ผิดพลาดตรงไหน? คำถามใหญ่สำหรับผมครับ ผมเอาประเด็นที่แบ่งไว้เพื่อนำเสนอในการศึกษาเอกสาร ผมก็พบว่า มันก็ครอบคลุมและต่อเนื่องกันดี แต่มันยังไม่สามารถทำให้เห็นแนวคิดของผมได้ แสดงว่าที่ผมเขียนอยู่ไม่ได้ผิดอะไร แล้วตรงไหนละที่ผิด?

ผมได้คำตอบที่ค่อนข้างจะมั่นใจแล้วครับว่า หัวข้อวิทยานิพนธ์ผมนั้นแหละที่ผิด หัวข้อวิทยานิพนธ์ที่ทำให้กรอบการศึกษามันกว้างไป ซึ่งมานั่งนึกย้อนกลับไปยังตอนที่นำเสนอคอนเซปต์ ก็ผมว่า ไม่ได้นำเสนอตามชื่อเรื่อง แต่ทุกครั้งที่ผมนำเสนอผมจะยกกรอบใหม่เพื่อให้อาจารย์เข้าใจสิ่งที่ผมจะำทำ แต่ผมยังหาคำนิยามที่ใช้แทนสิ่งที่ผมนำเสนอไม่ได้ นอกจากว่า มันคือ "ทฤษฏีการศึกษาในอิสลาม" 

จากสิบกว่าวันที่ผ่านไป ผมวนเวียนอยู่้กับเฉพาะคำว่า ทฤษฏีการศึกษา ประมาณได้ว่าห้าวันไปแล้วครับ ในขณะที่ประเด็นอื่นๆ ผ่านพ้นไปด้วยดี ยิ่งอ่านยิ่งเขียน ยิ่งได้ข้อสรุปว่า คำๆ นี้กว้างกว่าที่ผมจะนำมาเป็นคีย์เวิร์ดหลักในการทำวิทยานิพนธ์ ผมต้องทำสิ่งที่ผมจะทำให้แคบลงกว่าคำนี้ ฮือ แล้วจะใช้คำว่าอะไรดีละ? 

คำตอบได้แล้วครับ แต่ว่า ขอโทรคุยกับอาจารย์ก่อนดีกว่าว่าท่านจะเห็นด้วยหรือเปล่า ฮือ จะไปหาก็ลำบากครับ พรุ่งนี้มีงานประชุมและเคลียร์งานบางอย่าง

หวังว่า อัลลอฮ์จะทรงเตาฟิก ฮิดายะห์ให้ความคิดนี้ผ่านไปด้วยดี