ขุดดิน ศิลปะ และ การฝึกปฏิบัติธรรม..เป็นเรื่องเดียวกัน

ขุดดิน ศิลปะ และ การฝึกปฏิบัติธรรม 

 

เมื่อเริ่มหัดวาดภาพลายเส้น โดยดูจากแบบจริง ๆ เช่นต้นไม้

วัตถุ สิ่งมีชีวิต

 

หัดได้ไม่กี่สิ่งหรอกค่ะ เขียนใหม่ว่า หัดวาดภาพกิ่งและก้านจากต้นไม้ใหญ่ จากนก โดยสังเกตอิริยาบถ ท่าทางของนก

 

หรือจากดอกไม้สองสามชนิดที่เคยลองวาด เช่น ดอกบัว ดอกหญ้า และดอกรัก

 

มือซ้าย อวัยวะของเราเอง ก็ได้รับเกียรติจากเจ้าของ ให้เป็น แบบรับเชิญ มาแล้ว

 

ขณะที่ลงมือขีด วาด และเขียนในครั้งแรก ๆ นั้น จำได้ว่า เกร็ง ประหวั่น เอ หรือประหม่าตัวเอง

 

ตื่น กลัว กังวล ว่าจะออกมา เป็นแบบไหน

พอมองออก หรือ คนดู คือเราเองและเพื่อนสนิท จะดูเป็นต้นไม้ หรือต้นแบบที่เราเล็งหรือเปล่า

 

ผ่านการฝึกปรือ การทำซ้ำ ๆ สักระยะหนึ่ง

การทำความเข้าใจกับแสง เงา การผลักระยะ การขีดเขียนเส้นทึบลงฉากหลัง ให้ดูมีมิติ

 

เรา ก็พอวาดได้นะ-ตัดสินเองเรียบร้อย

 

กว่าจะพอได้ จำได้ว่า ต้องอาศัยความขยัน ความอึด ทำซ้ำ ทำใหม่ สังเกตุ ทบทวน แก้ไข

 

ต้องมี ความเพียร-ระดับหนึ่ง

 

พยายามคิดว่า ถ้าเราทำได้สักพื้นที่หนึ่งตารางเซนติเมตรแล้ว หลังจากนั้น

สอง สาม สี่ห้าตารางเซนติเมตร เราก็น่าจะทำจนครบต้นแบบได้

 

 

สำหรับเรื่องขุดดิน พลิกดิน

 

วันนี้ ฮึด คิดเกลี่ยดินเพื่อปลูกต้นไม้

ว่าจ้าง ซื้อ หน้าดินมา คะเนตามพื้นที่ ๆ เหลือจากปลูกเป็นบ้าน ใช้ดินอีกสิบ-สิบห้าคิว

 

คำว่า คิว มาจากคำอะไรเราก็ยังไม่รู้

ประมาณเอาว่า คนขายดินใช้รถยนต์หกล้อมาส่ง สองรอบ

 

น่าจะไหว สำหรับการใช้จอบเกลี่ยดินให้เรียบเสมอ ได้ระดับ สวยงามเพื่อปลูกต้นไม้แทรกระหว่างไม้ใหญ่ที่ปลูกไว้ก่อนหน้าจะปลูกบ้าน สาม-ห้าปีที่แล้วด้วยตัวเอง

 

ปรากฏว่า ไม่ไหว ในวันนี้วันเดียว คงต้องหลายวัน

และคงต้องมีผู้ช่วย

อยากให้คนที่อยู่บ้านเดียวกัน คนแห่ง”บ้านแห่งความรัก” 

ซึ่งขั้นตอนสำคัญ ๆ ในระยะหลัง ครึ่งหลังของการปลูกบ้าน สำเร็จเรียบร้อยได้ เป็นผลงานการบริหารจัดการของเขาเกือบทั้งหมด

 

แต่เขารีบออกตัวไว้เลยว่า

 

ขอเป็นผู้ให้คำแนะนำและดูแล-ผู้ปลูก ปรับดินครั้งนี้

 

ง่ายจังเลย..นะ อิ อิ

 

ไม่เป็นไร เขาไม่ถนัด ก็บอกตรง ๆ และแบ่งงานกัน

 

 102552333

 

ภาพไม้ใหญ่ที่เคยหัดวาด

 

 

มีต่อ