อาจารย์ที่ข้าพเจ้าเคยศึกษาเล่าเรียนได้สอนวิชาปิดปากสัตว์ให้กับข้าพเจ้า

วิชาปิดปากสัตว์

ข้าพเจ้านำเอาวิชานี้มาเล่าสู่กันฟังเพื่อให้ได้รู้ว่าวิชาอย่างนี้ก็มีอยู่ในโลก เขาทำกันได้มานานแล้ว แต่ทำมานานเท่าใดนั้นไม่สามารถให้คำตอบได้ เนื่องจากในสมัยก่อนนั้นบ้านเมืองของเรา แม้กระทั่งกรุงเทพมหานครก็ตามทีมีสัตว์ที่มีพิษชุกชุมมาก การคมนาคมก็ไม่สะดวก  ถ้าโดนหมาบ้าหรืองูพิษหรือสัตว์มีพิษกัดกว่าจะหามคนถูกกัดไปถึงสถานเสาวภาหรือสุขศาลาเพื่อฉีดเซรุ่มหรือวัคซีนต่อต้านพิษนั้น พิษร้ายก็วิ่งเข้าสู่หัวใจไปเสียแล้ว ถึงแม้คนนั้นอาจจะเก่งกาจทางคาถาอาคมหนังเหนียวก็ตามทีก็สามารถกลับบ้านเก่าได้เช่นกัน ดังนั้นวิชานี้จึงมีความจำเป็นอยู่เหมือนกัน

สัตว์พวกมีเขี้ยว มีงา ที่อาจจะทำร้ายทำอันตรายกับเราได้นั้น เช่นเสือ ช้าง สุนัข งู  แมงป่อง ตะขาบ  ถ้าเรามีหรือแขวนพระดีหรือมีของดีพกพาติดตัวไปก็สามารถคุ้มกันภัยจากสัตว์มีเขี้ยว เล็บ งา เหล่านั้นได้บ้าง แต่ถ้าวันไหนไม่ได้พกพาหรือแขวนพระไป วันนั้นถ้าโชคไม่ดี ไปเจอกับสัตว์พวกนั้นเข้าก็ต้องใช้วิชาพิเศษคือวิชาของหลวงพ่อโกยวัดหน้าตั้ง วิ่งหนีสุดชีวิตตัวใครตัวมัน แต่ถ้าเรามีคาถาปิดปากสัตว์ก็จะรอดตัวไป

                อาจารย์ที่ข้าพเจ้าเคยศึกษาเล่าเรียนได้สอนวิชาปิดปากสัตว์ให้กับข้าพเจ้าโดยท่านบอกเอาไว้ว่า คาถามีตัวอักษรเพียงสองตัว คือตัว “ฆ และ?”  ซึ่งตัวอักษรตัวหลังนั้นข้าพเจ้าบอกให้ไม่ได้เพราะอาจารย์ท่านห้ามไว้

                เมื่อจะออกจากบ้านก่อนข้ามธรณีประตู ให้เอาฝ่ามือทั้งสองข้างประกบกันให้แน่นพร้อมทั้งกลั้นลมหายใจภาวนาคาถา “ฆอ ?” สามครั้ง แล้วกลั้นใจเดินข้ามธรณีประตูไป วันนั้นทั้งวันไม่ว่าเราจะเดินผ่านไปที่ใดก็แล้วแต่ สัตว์มีเขี้ยว เล็บ งา จะไม่สามารถอ้าปากได้ จึงไม่สามารถทำอันตรายโดยกัดเราได้ ครั้นเมื่อกลับเข้ามาบ้านตอนเย็นต้องอย่าลืมท่องคาถาเปิดปากสัตว์ด้วย ไม่เช่นนั้นจะเป็นบาปเป็นกรรม เพราะสัตว์จะไม่สามารถกินอาหารได้ โดยทำวิธี แบมือทั้งสองข้างของเราหงายขึ้นลักษณะคล้ายเปิดของที่ปิดออกพร้อมหลับตาและท่องคาถา “ฆะ ?ะ” ขณะที่ท่องคาถาให้ทำความรู้สึกเสมือนหนึ่งว่าปากของสัตว์ต่างๆนั้นสามารถเปิดอ้าได้เป็นปกติ  จะเป็นการคลายคาถาปิดปากสัตว์นั้นออกมา

                คาถานี้สามารถใช้ได้เฉพาะกับสัตว์ทุกชนิดเท่านั้นยกเว้นคน คนเป็นสัตว์สองขาชนิดพิเศษที่คาถานี้ไม่สามารถส่งผลให้หยุดพูดได้ ถ้าเอาไปใช้เผลอๆอาจจะพูดและบ่นมากกว่าปกติเสียอีก

พ่อบ้านทั้งหลายถ้ามีคาถาดีๆที่สามารถทำให้ภรรยาที่เคารพหยุดพูดมากได้อย่าลืมแบ่งความรู้ให้ข้าพเจ้าบ้างน่ะจะได้เอาไปสอนนักเรียนที่ห้องเรียนถือว่าเป็นวิทยาทาน ข้าพเจ้าไม่ได้เอาไปใช้เองหรอกอย่าเข้าใจผิด