น้ำชาล้นถ้วย

 ชาล้นถ้วย

คนอวดดีในบ้านเมืองเรานี่มีมากมาย ชอบอวดเก่งกว่าคนอื่น.....เรียนสูงกว่าคนอื่น....รู้มากกว่าคนอื่น.....แล้วก็ไม่ฟังใครทั้งสิ้น

   อาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง.....จบดอกเตอร์มาจากต่างประเทศ เป็นคนชอบสอน  เจอใครสอนหมด....แต่ด้วยตนเองไม่ยอมฟังใคร...เพราะถือว่าเรียนมาสูง....

วันหนึ่งอาจารย์คนนี้เข้าไปที่วัด..ไปหาหลวงพ่อ..เพราะทราบว่าหลวงพ่อองค์นี้เป็นนักเทศน์  นักสอน ....สอนเก่งมีลูกศิษย์ลูกหามากมาย อาจารย์ท่านนี้เลยไปลองของ...

พอไปถึงก็พูดกับหลวงพ่อว่า......หลวงพ่อครับ....ผมทราบข่าวว่าหลวงพ่อสอนคนเก่ง.... วันนี้หลวงพ่อลองหาอะไรดีๆที่ผมยัง

ไม่รู้มาสอนคนอย่างผมบ้างซิครับ....แต่ถ้าหลวงพ่อไม่รู้....หาวิธีสอนคนอย่างผมไม่ได้....ผมจะได้สอนหลวงพ่อเอง

มันกะต้อนให้หลวงพ่อจนมุมเลยวันนั้น

หลวงพ่ออึ้ง.....ไม่พูดอะไร....หันไปมองหน้าอาจารย์....แล้วหยิบกาน้ำชามารินใส่ถ้วยให้อาจารย์ดื่มดับกระหายเสียก่อน....

ในขณะที่รินน้ำชา....สายตาของหลวงพ่อก็มองอยู่ที่หน้าอาจารย์...ปรากฏว่าน้ำชาเต็มถ้วย...แล้วล้นนองพื้น...เปียกไปถึงหัวเข่าอาจารย์ที่นั่งพับเพียบอยู่ตรงหน้า  อาจารย์ตกใจเมื่อเห็น รีบบอกหลวงพ่อว่า ทำไมเทน้ำชาไม่ดูเลยมันหกนองพื้นหมดแล้ว

หลวงพ่อบอกว่า....อาตมาอยากให้โยมได้กินน้ำชาเยอะๆ ก็เลยเทให้มากๆไง.....

หลวงพ่อนี่โง่จริง....น้ำชาที่มันล้นถ้วยหกลงพื้น....มันจะมีประโยชน์อะไร  มันหกแล้วเอามากินไม่ได้

สาธุ....ถ้าอย่างนั้นโยมก็เข้าใจวิธีสอนของอาตมาแล้ว....

คนที่ทำตัวอวดรู้....อวดฉลาด....อวดเก่งกว่าคนอื่น....ก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่เราจะสอนเขา....เพราะสอนเขา เขาก็รับไม่ได้....มันหกล้นถ้วยหมด....คำสอนก็ไม่เกิดประโยชน์....เหมือนกับน้ำชาที่ล้นถ้วยนะแหละ....เอามาให้กินก็ไม่ได้.....

อาจารย์เมื่อได้ยินคำเปรียบเทียบอย่างเป็นรูปธรรม  ก็ก้มลงกราบหลวงพ่อ.....แล้วก็รีบเดินออกจากวัดไปทันที

 พระพยอมไม่สำรวม

มีผู้คนต่อว่าต่อขานมากมาย...บอกว่าพระพยอมเวลาเทศน์...เวลาสอนธรรมะ......ไม่สำรวม

อาตมาเข้าใจเองนะ....ผิดถูกประการใดขออภัย.....

พระพุทธเจ้าเป็นคนอินเดีย....โดยปกติแล้วคนอินเดียเวลาพูดจา...เขาจะโบกมือ  ยักไหล่ ส่ายหน้า เป็นปกติ เป็นธรรมชาติของเขา

เพราะฉะนั้นเวลาพระพุทธเจ้าเทศน์....หรือสอน....คงไม่นั่งสงบนิ่งไม่เคลื่อนไหวกายเป็นแน่...เพราะปกติ ผิดธรรมชาติ...คงมีขยับกาย มือไม้ หรือศีรษะบ้าง

ขณะที่เทศน์โปรดองคุลิมาล...ยังเดินเทศน์เลย...เผลอๆคงวิ่งด้วยซ้ำ

อาตมาว่า...การเทศน์นี้มันต้องดูว่า....กิเลสของผู้ฟังนี่มันระดับไหน..

แล้วเทศน์ให้มันโดนใจ...ตรงจิตของคนฟัง...มันจะได้เกิดสติเข้าใจและหยุดทำชั่ว

ไม่ใช่กิเลสพัฒนาไปไกลแล้ว...พระยังมานั่งหลับตา...อตีตากาเล อยู่..ไม่ทันกินแล้ว  มัวแต่เจ๊าๆ....ลืมตาที  เหลือแต่เสาศาลาแล้ว....

พี่น้อง GTK ที่รักทุกท่านคะ  ดิฉันได้เห็นว่า เดี๋ยวนี้พระแต่ละรูปพัฒนาการเทศน์ ให้ทันยุค ทันสมัย โดยเฉพาะพระพยอม ท่านจะไปเทศน์ได้ทุกที่  และเทศน์ได้โดนใจ ในทุกหน่วยงาน ทุกสภาพแบบ จึงอยากนำมาเขียนให้รู้ไว้ มีพระพยอมที่ท่านเทศน์ได้ฮาและมีข้อคิด

ยังมีฮาอีกมากมาย  แล้วจะนำมาเขียนให้อ่านอีกนะคะ สวัสดีคะ