คุณงามความดีก็เปรียบเสมือนร่มธรรม

กราบเท้า  คุณลุงคุณป้าด้วยความเคารพรัก

           เช้าวันนี้ฟ้ายังฉ่ำฝน  สายฝนยังคงโปรยปรายไม่หยุดยั้งด้วยอิทธิพลของพายุกิสนาที่กำลังเคลื่อนตัวมาที่ภาคอีสาน

           นักเรียนชั้น ม.๑ เดินทางไปทัศนศึกษาที่ "ซาฟารีเวิลด์" ตั้งแต่เช้าทั้งครูทั้งเด็กต่างทุลักทุเล   แต่เด็กส่วนใหญ่ก็มาทันน่าชื่นชมไม่น้อย...

           ช่วงนี้ประเทศเพื่อนบ้านหลายประเทศกำลังประสบภัยธรรมชาติ   หยาดน้ำฝนในวันนี้เปรียบเหมือนหยาดน้ำตาของผู้คนที่ประสบชะตากรรมจากภัยน้ำท่วม  แผ่นดินไหว  คลื่นสึนามิ   หรืออาจจะเป็นหยาดน้ำตาของธรรมชาติที่โศกตรมเหตุเพราะมนุษย์ทำร้ายทำลายโลกใบนี้จนหม่นไหม้   เสียงครวญครางแห่งฟ้าคงคล้ายกับเสียงสะอื้นแห่งโลกที่ต้องรองรับขยะและความร้อนจนเกินทน...

            คุณลุง  คุณป้าขา  ฝนตกเช่นนี้หากเรามีการเตรียมพร้อมก่อนออกจากบ้าน   เราก็จะปลอดภัยจากหยาดฝนซึ่งปกป้องให้เรารอดพ้นจากความเจ็บไข้

            ทุกครั้งที่หนูหน่อยเดินทาง มักเตรียมร่มพับพกใส่กระเป๋าไปด้วยเสมอ   ไปไหนก็อุ่นใจ  ไม่ว่าแดดจะร้อน  ฝนจะตกก็ไม่เคยกังวล   บางครั้งเผลอไม่นำไปเวลา
ฝนตกต้องเปียกฝนหรือไม่ก็ต้องเสียเวลารอให้ฝนหยุด  และรู้สึกตำหนิตัวเองที่ไม่รอบคอบเสมอ

             ร่ม คือ อุปกรณ์ที่ใช้กันแดดกันฝน      ทำให้เรามีความมั่นใจในการเดินทางฉันใด   คุณงามความดีก็เปรียบเสมือน "ร่มทิพย์  ร่มธรรม"  ที่ปกป้องคุ้มครองเราไป
ทุกภพทุกชาติฉันนั้น"   ร่มทำให้เราอบอุ่นใจ   คุณความดีก็ทำให้เราสบายใจ  ไม่ว่าเราจะมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้นานเพียงใด  มันก็จะกางกั้นความมืดมนจากอำนาจฝ่ายต่ำได้เสมอ... อีกไม่นานหนูหน่อยก็คงจากโลกใบนี้ไปแต่ก็ไม่เคยกลัวความตาย      เพราะหนูหน่อยเตรียมร่มทิพย์ร่มธรรมเป็นเสบียงติดตัวไปด้วยค่ะ...

             ชีวิตของคนเราเกิดมาไม่มีอะไร เหมือนปริศนาธรรมที่คุณลุงคุณป้าคงได้ยินบ่อย ๆ ที่มักถามว่า  อะไรเอ่ย "สี่คนหาม  สามคนแห่  หนึ่งคนนั่งแคร่  สองคนพาไป ?"
สี่คนหาม  ก็คือ ธาตุสี่ขันธ์ห้า   สามคนแห่ก็คือ อนิจจัง  ทุกขัง  อนัตตา  หนึ่งคนนั่งแคร่ก็คือ จิตวิญญาณ  สองคนพาไปก็คือ กรรมดี  กรรมชั่ว  

             หากมนุษย์ทุกคนในโลกใบนี้  มีหิริโอตัปปะ  ละอายและเกรงกลัวต่อบาป  คงไม่มีคนทำชั่ว   นักการเมืองหรือข้าราชการบางคนคงไม่ต้องรับวิบากกรรมเป็นรางวัลอัปยศในบั้นปลายชีวิต   ประเทศชาติของเราซึ่งอุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติคงเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขสงบเย็น.... อยากให้ทุกคนมี "ร่มทิพย์ ร่มธรรม"  สังคมของเราจะได้ร่มเย็นสมกับเป็นเมืองพุทธศาสนานะคะ...

             วันนี้คุยแค่นี้ก่อนค่ะ   ต้องตรวจข้อสอบทำหน้าที่ของชีวิตต่อไป  ไว้ค่อยพบกันใหม่ฉบับต่อไปนะคะ

 

                                                           ด้วยความระลึกถึง

                                                                หนูหน่อย

"...เจ้าจะเติบโตขึ้นต้องรู้จักไตร่ตรอง  เอาชีวิตของผู้คนในอดีตเป็นแนวทาง
ดูชีวิตของผู้คนในปัจจุบันเป็นบทเรียน  และเอาคนเฒ่าคนแก่เป็นครู..."
              (จากหนังสือกระท่อมแสงตะวัน)

ขอบคุณ  ภาพจากอินเทอร์เน็ต