ผมได้รับการติดต่อจากเพื่อนท่านหนึ่งของ gotoknow ว่า จะมีนักวิจัยจากสำนักสันติวิธี สถา่บันพระปกเกล้า มาจัดทำกระบวนการประชาเสวนา เรื่อง ชาติพันธุ์ภาคเหนือและการจัดการความขัดแย้ง ณ เชียงใหม่ ในวันที่ 14 - 15 - 16 กันยายน 2552 ซึ่งเป็นลักษณะการดึงข้อมูลและความรู้ในรูปแบบของ FOCUS GROUP จำเป็นต้องมี FA (Facilitator) ผู้ประสานงานในกลุ่ม ซึ่งยังขาดอีก 1 คน และเห็นว่า ผมกำลังว่าง ๆ (จริงอ่ะ) จึงขอให้ผมเข้าร่วมงานนี้หน่อย ซึ่งก็ทำให้ผมนอนไม่หลับไปหลายวัน (ไว้เล่าต่อตอนต่อไปครับ)

ที่นี้เจ้าเพื่อนคนนี้ก็จะเดินทางมาก่อนงานประชาเสวนานี้สัก 2 - 3 วัน เพื่อจะกลับบ้านไปหาแม่ก่อน เพราะไม่ได้กลับบ้านมาหลายเดือน โรคคิดถึงบ้านและแม่กำเริบอย่างหนัก

นัดหมายกันไปมาก็ได้ความว่า จะเดินทางมาลงที่สนามบินเชียงใหม่ ประมาณ 10.00 น. ของวันที่ 12 กันยายน 2552 ซึ่งเป็นวันเสาร์ที่ผมชอบนอนพักผ่อนอยู่ที่บ้าน จึงบอกไปว่า มาถึงแล้ว ก็รบกวนโทรปลุกผมก่อนแต่เนิ่น ๆ เพราะผมตื่นสายประจำ (ว่างไง หุ หุ)

โชคช่างอำนวย ผมให้เพื่อนคนนี้มารอข้างนอกทางรถผ่าน เพื่อผมจะได้ไม่ต้องจอดรถเครื่อง แบบบึ่งมาปั๊บ เจอปุ๊บ ;)

เจอกันก็หน้าตาไม่เหมือนเดิม สงสัยว่า หลักสูตรปริญญาเอกที่ ม.มหิดลทำอะไรกับเพื่อนผมเอาไว้ ความหล่อหายไปหมด (ตามที่สาว ๆ gotoknow คลั่งไคล้) เหลือแต่สิ้ว ฝ้า หน้าดำ อิ อิ (ดีแล้วล่ะ จะได้หล่อน้อยกว่าผมหน่อยนึง หากหน้าเหมือนเดิม ผมจะแย่เอา)

ตอนแรกนัดกันว่า กาแฟสดสักแก้ว แต่ขอใกล้ ๆ สถานีขนส่งเชียงใหม่ ผมจึงนึกถึงร้านกาแฟสดไทย มีบุพเฟ่ขนมจีนอยู่ด้วย เอ้าพาคนเหนือไปทานให้หายยาก

 

ขนมจีันน้ำยา (แฮะ แฮะ ของผมเอง ส่วนของเพื่อนน่ะ น้ำเงี้ยว ถ่ายไม่ทันครับ ซัดไปหมดแล้ว)

 

 

มีผัดทอดด้วยน้า ... อร่อยครับ ยืนยัน และ นอนยันกันเลย

 

 

หลังจากจ่ายค่าเสียหายไปแล้ว กะว่าจะพาไปดูดกาแฟสดใกล้ ๆ เพื่อนผมดันบอกว่า ผมเบื่อบรรยากาศนี้แล้วล่ะอาจารย์ ผมขอบรรยากาศใหม่ ๆ เหอะ เหอะ คนขี้เหร่ย่อมเลือกได้เสมอ .... ได้ ...

 

"กาแฟวาวี" กันเลยก็แล้วกันครับ แถว ๆ กาดคำเที่ยง เดินทางมาสถานีขนส่งสะดวกดี

 

 

งั้นผมขอ "ไอซ์บูมคาราเมล" 1 แก้วนะครับ ... ก็ว่าจะเลี้ยงผมนี่นา แล้วบอกมานานแล้วด้วย ขอ ขอ ...  ;)

 

 

นี่ไง หน้าตาเพื่อนผม ขี้เหร่ไหมล่ะครับ ผมบอกแล้ว เชื่อกันหน่อยนะ

 

 

ที่หายไปตะกี้ คือ ท่านไปล้างหน้า แปรงฟันมา เพราะไปนอนน้ำลายยืดบนเครื่องบินการบินไทยมาซะ 1 ชั่วโมง ท่านก็หลับได้ สุดยอดคร้าบ อิ อิ

 

ระหว่างการทานกาแฟฟรีของผม ก็คุยกันไปเรื่อย จนได้เวลาว่า ควรไปขึ้นรถไ้ด้แล้ว มิฉะนั้น ท่านนอนเชียงใหม่แน่ ... ก็ขี่รถตรงไปสถานีขนส่งเชียงใหม่ทันที

 

เพื่อนผมคนนี้ เลือกใช้บริการรถตู้ เชียงใหม่ - ปาย ที่ออกทุก ๆ ชั่วโมง ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงก็ถึงครับ ยกเว้น ฝนตก ทางขาดนั่นแหละ แบบนั้น นานหน่อยครับ

 

 

มาถึงปุ๊บ ที่นั่งสุดท้าย รถกำลังจะออกพอดี ดูหน้าครับ ... ระรื่นมาก ๆ สงสัยคิดอยู่ในใจ "ตูรอดแล้ว ตูรอดแล้ว" อิ อิ

 

 

แล้วเขาก็ขึ้นไปนั่งคู่กับคนขับทันที มีหญิงนั่งประกบข้างประตู ห้ามลงโดยไม่ได้รับอนุญาต ยกเ้ว้น ช้านบอก อิ อิ

 

บ้าย บาย ครับ ... แล้วกลับมาเจอกัน เมื่อชาติต้องการ ที่เชียงใหม่ี ;)

 

ขอบคุณครับที่ติดตามอ่าน ;)

โปรดติดตามตอนต่อไป ครับ

 

 

บันทึกที่เกี่ยวข้อง ...