ดอกไม้กับผีเสื้อ
แสงเช้าเงาวันวารผ่านมาอีก
เบาบางปีกผีเสื้อโอบเอื้อสวน
งามฤดูฤดีเช้าชี้ชวน
อันอบอวลละมุนอุ่นละไม
ปีกโบยโบกโลกสวยโอบอวยเอื้อ
ลายผีเสื้องดงามแสนหวามไหว
โรยแรเงาเช้าชวนอุ่นอวลใจ
สวนดอกไม้สายหมอกลายดอกปีก
“เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว”
ปีกแวววาวผีเสื้อโอบเอื้อหลีก
ปลายขนเล็บเหน็บเนื้อโอบเอื้ออีก
กลีบดอกปลีกวิเวกเสกดอกไม้
วันไหนไหนไม่สำคัญเท่าวันนี้
วันคืนที่สำคัญกว่าวันไหนไหน
วันเคลิ้มเคลิบเอิบอิ่มเปรมปริ่มใจ
ดอกไม้ไหวเบ่งบานเต็มลานภู
วันหนึ่งที่ชีวันสำคัญยิ่ง
แรกรักจริงยิ่งใหญ่ฝันใฝ่หรู
วันคืนที่ชีวิตเปิดปิดปู
ดอกฤดูดอกไม้บานเต็มลานใจ
วันผีเสื้อเรื่อบินดอมกลิ่นจับ
หอมสำทับเกสรแสนอ่อนไหว
วันเยือกหนาวเช้าค่ำแดดรำไร
อบอวลอุ่นกรุ่นไอภูพธูดาว
วันผีเสื้อเอื้อบินหอมกลิ่นผลิ
ปลื้มปีติคลี่คลุมปีกหนุ่มสาว
วิวาห์พาสะพรั่งพรูพรั่งพราว
ดุจเดือนดาวพราวพร่างระหว่างเรา
วันความรักหนักแน่นดุจแผ่นผา
ทอทาบทารุ่งอรุณแมกขุนเขา
วันหนาวลมห่มเนื้ออุ่นเอื้อเงา
แดดอุ่นเช้าแรมรอนเร่ร่อนรัก
วันไหนไหนไม่สำคัญเท่าวันนี้
วันคืนที่รักห่วงแสนหน่วงหนัก
วันรู้หนาวรู้ร้อนคลายผ่อนพัก
วันว่ายวักเวิ้งเช้าประเล้าโลม
มา่อ่านกลอน