การคุมสอบนักเรียนในช่วงชั้นที่ ๔
ช่างแตกต่างจากช่วงชั้นที่ ๓ มากมาย เด็กในระดับช่วงชั้นที่ ๓ แม้จะเฮี้ยวไปบ้างแต่ก็ยังซื่อๆ ใสๆ ด้วยประสบการณ์ที่เพิ่มพูนตามวัย...
ของเด็กช่วงชั้นที่ ๔ พร้อมลูกเล่น- ลูกชน- ลับ- ลวง- พราง เพียบ ครูจึงต้อง
คอยจับตามองแบบไม่กระพริบ และมีการทบทวน กฎ-กติกา –มารยาทกันบ่อยๆ
นักเรียนห้องหนึ่งจำนวน ๓๙คน ถูกแบ่งให้ไปสอบ ๒ ห้องมีครูคอยควบคุม ๓ ท่าน
(บางห้อง ๔ ท่าน)...หน้าที่หลักคือควบคุมห้องสอบและสับเปลี่ยนกันไปรับ-ส่ง ข้อสอบ
แต่ละรายวิชา ติดตามแก้ไขเมื่อมีปัญหาเรื่องข้อสอบ หรือปัญหาอื่นๆรวมทั้งมีคนคอย
คุมสอบยามต้องผลัดเปลี่ยนกันไปเข้าห้องน้ำ ไม่ใช่จัดไว้ให้แลกเปลี่ยนกันคุมคนละวัน
หรือเธอครึ่งเช้า-ฉันครึ่งบ่าย (เดี๋ยวตกลงกันไม่ได้5555)แต่หากมีคนลางาน/ไปราชการ
คณะกรรมการกลางจำนวน 4-5 ท่านที่แต่งตั้งไว้ประจำอาคาร จะรับผิดชอบแก้ปัญหา
โดยตรง... หน้าที่หลักของกรรมการกลางคือ
๑. ให้หัวหน้ากรรมการประจำอาคาร กำกับ ติดตาม ให้การดำเนินการสอบ
เป็นไปด้วยความเรียบร้อย
๒. รับ-จ่าย ข้อสอบ
๓. จัดกรรมการคุมสอบแทนเมื่อกรรมการในอาคารห้องใดขาด
๔. ประสานงานกับกรรมการกลาง ..
(คัดลอกมาจากคำสั่ง ร.ร.กำแพงเพชรพิทยาคม ที่ ๓๘๖/๒๕๕๒ หน้า ๒)

การที่ครูใจดีเกิน บางครั้งก็ส่งผลเสียต่อเด็กนักเรียน เพราะนักเรียนบางคนคุ้นเคย
จนลืมธรรมเนียมปฏิบัติที่ดีงามของวัฒนธรรมไทยในการให้ความเคารพในฐานะครู-
ศิษย์ บ่อยครั้งที่แสดงพฤติกรรมหรือพูดจาไม่เหมาะสม

นักเรียนชายคนหนึ่งยกมือไหว้เป็นการแสดงถึงการขออนุญาต... เดินเข้าห้องสอบ
ตรงไปที่กระเป๋านักเรียนที่วางอยู่ท้ายห้อง ครูมองตามแบบไม่ได้ตั้งใจและฉุกคิดได้ว่า ..
นักเรียนคนนี้ไม่ได้สอบห้องนี้นี่นา พลันสายตาเหลือบไปเห็น ชิ้นกระดาษเล็กๆ กำลัง
ถูกปล่อยไปสู่มือเพื่อนสาวที่กำลังนั่งทำข้อสอบอยู่ รีบสาวท้าวก้าวไปยังจุดเกิดเหตุ
- กระดาษอะไร...เมื่อกี๊เห็นอยู่
- ไม่มี....ค่ะ
- ไม่มีได้ไง อยู่ไหน ส่งมาเดี๋ยวนี้นะ
- ก็ไม่มี
-ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลยนะ (จับเสื้อขยับหา)
- นี่นาย..? เมื่อกี๊ส่งอะไร บอกมานะ
- ไม่มี อาจารย์
- ไม่มีได้ไง ครูเห็นอยู่กับตา
- สาบาน.....
- แน่ใจว่ากล้าสาบาน
- แน่ใจ... ขอให้สี.....(เป็นสีของห้องนั้น) แพ้เชียร์...(แต่แอบพับนิ้วไว้๑ นิ้ว)
-ได้เลย (พร้อมดึงนิ้วที่แอบพับไว้ขึ้นมา) กล่าวใหม่สิ
-ขอให้สี......? แพ้เชียร์

กวาดตามองอีกครั้ง....เมื่อไม่พบหลักฐานก็ไม่สามารถเอาผิดได้ คุณครูแหววเดิน
เข้ามาช่วยหาหลักฐานก็ไม่พบ ยืนยันได้ว่าตนเห็นจริงๆ แต่หาไม่เจอ ตัดสินใจนั่งลง
ที่เก้าอี้ข้างนักเรียนคู่กรณี..ปล่อยให้เธอทำข้อสอบต่อ..นั่งมองบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ
คิดทบทวนด้วยความแปลกใจ....... หยุดสายตาไปที่รองเท้านักเรียนหญิงคนดังกล่าว..
เอ๊ะ..ดูเหมือน..ใต้พื้นรองเท้านั่น.มีบางสิ่งบางอย่างคล้ายๆกระดาษโผล่มาสัก ๑ เซ็นต์
- ยกเท้าขึ้นซิ
- อะไร..อาจ๊ารย์ ....
นี่ไงเล่า....กระดาษชิ้นเล็กๆ พับไว้มีข้อความ....ชัดเจน
- หนูยังไม่ได้ลอก
- ก็รู้ว่าหนูไม่มีโอกาสได้ลอก แล้วทำไมไม่ยอมรับ โกหกทำไม
- ก็เมื่อกี๊นี้....อาจารย์เป็นคนเหยียบกระดาษไว้เอง หนูก็ไม่เห็นเหมือนกัน
- แล้วตอนหลังหนูไปเหยียบไว้ทำไม ทำไมไม่บอกครู

เธอก็ฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เถียงคำไม่ตกฟาก ถามว่าจะให้ทำอย่างไรเมื่อเหตุการณ์เป็น
เช่นนี้ ปรึกษาครูแหวว ว่าหากไม่ดำเนินการอะไรเท่ากับส่งเสริมให้เด็กทุจริต
แม้การครั้งนี้จะทำไม่สำเร็จ เพราะครูจับได้เสียก่อน แถมไม่ได้สำนึกว่าตนเองทำผิด
อะไร นำกระดาษโน้ตแผ่นนั้นเย็บติดกระดาษคำตอบแล้วเขียนบอกเล่าให้ครูประจำ
วิชาพิจารณาคดีความเอง เหมือนกับการไปให้การในชั้นศาล ..หากคำแก้ตัว..เอ๊ย..
เหตุผลอ้างอิงดีๆ รับฟังได้ก็ไม่น่ามีปัญหา แม้แต่คดีใหญ่ๆ อย่างเช่นทุจริตกล้ายาง
จำเลยตั้ง ๔๔ คนยังพ้นข้อกล่าวหาเลย ไม่น่าเชื่อนะ... ตั้งแต่เป็นครูมานี่จับทุจริต
การสอบได้บ่อยมากๆ แสดงว่ารับผิดชอบควบคุมได้ระดับมาตรฐาน นี่ขนาดเตือนกัน
ล่วงหน้าแล้วนะเนี่ยยยย...ชอบลองของก็ไม่บอก!
เคยเป็นแบบนี้เหมือนกันครับ
หยวน ๆ น่า อ.แหวว
ฮิฮิ
แวะมาเยี่ยมครับ
คุณหนานเกียรติคะ
* ฐานเมตตาแล้วนะคะเนี่ย
* หากรู้จักสงบเสงี่ยม...และรู้สึกตัวบ้างว่าทำอะไรอยู่...ครูที่ไหนจะใจร้ายเล่า
* พร่ำสอนอยู่บ่อยๆ ให้รู้จักกล่าว คำขอบคุณ/ คำขอโทษ
* อยากสอนให้เป็นบทเรียน...ให้เขาได้รู้จักคิดบ้าง...บทเรียนนี้ราคาไม่แพงหรอกค่ะ......เพราะคาดเดาผลสรุปตอนจบได้
* ขอบคุณนะคะที่แวะมาเยี่ยมเยียน
อาจารย์ธนิตย์คะ

* หมู่นี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย...ต้องระวังทั้งสุขภาพกายและสุขภาพใจ
ขอบคุณนะคะที่ช่วยแนะนำเสื้อกันหนาวให้เด็กๆ Hu Hu Hu !
* ตุลาคมนี้... คิวยาวเต็มเหยียด... เท่าที่จำได้...
๑๒-๑๕ AFS. Europe Camp สุพรรณบุรี
๑๙-๒๕ ประชุมวิชาการและนิทรรศการ ทรัพยากรไทย : ผันสู่วิถีใหม่ในฐานไทย
ณ สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี
๒๖-๒๙ ประชุมอาสาสมัครเอเอฟเอสประจำปีที่ นนทบุรี/ เพชรบุรีและประจวบคีรีขันธ์
พลาดโอกาสได้พัฒนาภาษาญี่ปุ่น... ช่วงปิดเทอม เพราะวุ่นๆจนสมัครอบรมฯ ไม่ทัน.. ที่ตลกกว่านั้นสรรพกรคืนเช็คภาษีมาพันกว่าบาท ไม่ได้นำไปเข้าบัญชี..เขาโทรฯมาบอกว่า หมดสิทธิ์แล้วค่ะ..(เป็นงั้นไป)
* ที่แน่ๆ ..จะไป กทม.กลับคืนวันเสาร์และไปประชุมต่อที่ ร.ร.เฉลิมขวัญสตรี...วันอาทิตย์นี้...อาจารย์ธนิตย์อยู่พิษณุโลกช่วงนั้นหรือเปล่า 55555
* งั้นคงได้เห็นเงาแว๊บๆ ล่ะซิ

* หรือจะไปตั้งกล้องถ่ายภาพที่ไหนอ๊ะปล่าว...
* ถ้าว่างก็เชิญที่ เฉลิมขวัญนะคะ... แต่ถ้ามีกิจธุระ...ก็ไม่รบกวน
* เอ๊ะ....แต่ถ้ารู้ล่วงหน้าก็จะดีนะ จะได้เตรียมของฝาก 555555
* ช่วงนี้ยังคงสถิตย์อยู่ กทม. ค่ะ....คงกลับพรุ่งนี้
*มิเป็นไร....มิได้

*สักวัน...ก็คงได้เจอ...(มั๊งส์) Hu Hu Hu!
* ของฝาก...ไม่ย๊าก....ต้องการอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า...เอาเป็นว่า Pually จะนำขนมไปฝากไว้กับยามที่ ร.ร.เฉลิมขวัญละกัน...ไปรับด้วยนะคะ ( ของจริง...ไม่ได้ล้อเล่น)
* เอ๊ะ..หรือจะเป็นล็อตเตอรี่ดี...(หยอกเล่น..แง่วววว!)
รรีร
แหย่เล่น! ของฝากไม่ต้องนะครับอาจารย์ เกรงใจ รบกวน..ขอบคุณมากๆๆครับ
มาชม
อยู่ในช่วงเทศกาลแห่งการคุมสอบพอดีเลยหนานี่...
อาจารย์ธนิตย์...

* ไปลุย ร .ร. บ้านกร่างวิทยาคมมาแล้ว... ต้นข้าวกำลังงาม... สดชื่นดีค่ะ
* กลับจาก กทม. ดึกไปหน่อย ร้านปิดหมด ช่วงเช้าออกเดินทางแต่เช้า ร้านยังไม่เปิด....
* จึงฝากได้แต่.....กล้วยไข่.....ค่ะ
อาจารย์ UMI คะ

*เด็กมหา'ลัยก็สอบช่วงนี้เหรอคะ
*ปิดเทอมหรือเปิดเทอม Pually ก็วุ่นวายเหมือนเดิมค่ะ
*เด็กๆที่บ้านคงรอฉลองกิจกรรมช่วงปิดภาคเรียนอย่างใจจรด-ใจจ่อ....นะคะ !
* ขอบคุณ อาจารย์ UMI ค่ะ
ยังดี เด็กยังเข้าสอบ
ถ้าเด็ก walk out ไม่ยอมเข้าสอบ จะทำไง
พี่ครูป.1 คะ
* บางครั้งก็ต้องยอมขัดใจ...ยอมใจแข็งเพื่อให้บทเรียนนะคะ
* ทั้งนี้-ทั้งนั้น ต่างก็ต้องพูดกันด้วยเหตุและผลค่ะ เหตุผลใครมีน้ำหนักน่าเชื่อถือกว่า ถูกต้องกว่า...และมีคุณธรรมกว่า...ก็ยกให้เป็นประโยชน์ของฝ่ายนั้นไปค่ะ เด็กวัยนี้เริ่มมีความคิดอ่าน...และตระหนักถึงผลดี-ผลเสีย ของการกระทำ...บ้างแล้วล่ะค่ะ
* ขอบคุณ พี่ครู ป.1 นะคะ... รักษาสุขภาพ
นำภาพมายืนยัน และขอบคุณอ.K.Puallyครับ
อาจารย์ธนิตย์คะ



*น้องขนุนหนังสาวพิษณุโลก..บอกว่าโรงเรียนนี้อยู่ใกล้บ้านเขา ...พาไป-พามา..หลงทางเข้าหมู่บ้าน...หนองปลิงโน่นแน่ะ .. นึกว่าต้องทิ้งกล้วยไข่ให้ลิงแถบนั้นแทน.. แต่พอพบทาง..(..สว่าง) โธ่เอ๊ย... แค่เนี๊ยยยยยย...
*พี่ร่วมงานคนหนึ่งบอกว่า ขอดูหน้า อ.ธนิตย์หน่อยซิ... จากบอร์ดแนะนำบุคลากร... ...(Pually ก็ไม่เคยพบหน้าเหมือนกัน 55555) ยามฯมารับตำแหน่งใหม่... ยังไม่ค่อยเข้าใจระบบ...บอกให้ไปฝากอาจารย์ด้านในที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่เวรฯวันหยุด พบอาจารย์สอนภาษาไทย..เธอมีอัธยาศัยดีช่วยรับฝากไว้ ....และพวกเราก็นำกล้วยไข่ที่สุกแล้ว(จากภาพ..ที่ถืออยู่ในมือ) ฝากให้ยามฯ รับประทาน
* ส่งภาพมา Confirm ด้วยนะเออออออ...
* ของฝากน่ะจิ๊บๆ ไม่ได้มีมูลค่ามากมายไปกว่าสัมพันธภาพของมิตรแท้หรอกนะคะ!
*เพิ่งเสร็จสิ้นงานมุทิตาจิต....วุ่นวายเล็กน้อยกับการเคลียร์บางสิ่ง-บางอย่าง...นำของบางส่วนไปส่งคืนเจ้าของด้วย
*ผู้เกษียณฯประทับใจ - เจ้าภาพประทับจิต... ติดตามอ่านดูนะคะ Coming soon !
*เลี้ยงฉลองการมีเพื่อนใหม่เมื่อไหร่ดีน๊าาาาาาาา 555555