ตนนั้นแลเป็นที่พึ่งแห่งตน

ในชั่วโมงเร่งด่วนใกล้ค่ำวันนี้รถราเยอะจริง ๆ ตรงเส้นทางหน้า มอ. หาดใหญ่กว่าจะขยับไปได้ให้รู้สึกถึงคุณค่าของวันเวลาที่กลืนกินสรรพสัตว์อยู่ตลอดเวลา 

 

ที่ออกไปติดอยู่กลางถนนเพราะมีเหตุจำเป็นของลูกน้อยที่พึ่งบอกว่าคุณครูสั่งให้นำกระดาษปอนด์ไปวาดรูป 1 แผ่นเลยต้องไปหามาให้เข้าร้านสะดวกซื้อก็ไม่มีเลยเข้าห้างซะเลยจึงได้มา

 

 เมื่อดูความเป็นไปในสังคมบางครั้งเห็นการช่วงชิงแม้กลางถนนก็มีการช่วงชิงขยับรถเอาทางบ้างกันทางบ้าง  แกล้งหยุดรถให้เพื่อนขับมาตมหลังไม่ระวังก็จูบท้ายรถบ้างหวังเอาเงินมั้ง...

 

ในสังคมเมืองใหญ่บางครั้งต้องท่องอัตตา  หิ  อัตตะโน  นาโถ  แปลคำพระว่า...ตนนั้นแลเป็นที่พึ่งแห่งตน...ประโยคนี้มองมุมปรัชญาตีความได้หลายมุมเคยวิเคราะห์และกระตุกต่อมคิดให้นิสิตในห้องเรียนฟังว่า...

อย่างคำว่า...I...ในภาษาอังกฤษนั้นไปอยู่ที่ไหนก็ไอตัวใหญ่ในความเป็นใหญ่เป็นประธานหรือเป็นหัวหน้า ถ้าไอกลายเป็นอย่างอื่นก็เรียกว่า me, myจะไม่เรียกว่า ไอ...

 

ตนตัวแรกก็เป็นประธานเป็นใหญ่เป็นเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่...ตนตัวสุดท้ายใน...ประโยคว่า...ตนนั้นแลเป็นที่พึ่งแห่งตนนั้น...ตนตัวนี้ละไปพึ่งตนตัวแรก...ตนตัวตัวสุดท้ายนี่เหมือนเราท่านแต่ตนตัวแรกนั้นเหมือน...พระเป็นเจ้า...( ธรรมชาติ ) นั้นแล.