บางสิ่งที่มีและเห็นเป็นประจำ ได้กลายเป็นความเคยชินจนไม่ได้สังเกตเห็น แต่เมื่อถึงวันได้ที่สิ่งนั้นหายไป จึงจะรู้ซึ้งถึงคุณค่า...

วันนี้ นั่งดูรูปเก่าๆ ที่เคยถ่ายไว้ต่างเวลา ต่างโอกาส มีรูปตึกโบราณสวยๆ และหน้าต่างแปลกๆ ทำให้นึกอยากเขียนเรื่องของหน้าต่างขึ้นมา....และเนื่องมาจากข้าพเจ้าไม่ใช่สถาปนิกหรือวิศวกร จึงไม่มีความรู้เรื่องโครงสร้างของหน้าต่าง ดังนั้นท่านอาจจะไม่ได้รับความรู้ใดๆ เพิ่มเติมจากการอ่านบันทึกนี้ นอกจากความคิดเห็นของข้าพเจ้าล้วนๆ

หน้าต่างที่บ้านพักของข้าพเจ้าเป็นหน้าต่างไม้ธรรมดาๆ สีน้ำตาลเข้ม ภายนอกเป็นสีขาว ข้าพเจ้าอยากที่จะเปิดหน้าต่างเอาไว้กว้างๆ ให้ลมโกรก โดยเฉพาะในวันที่อากาศดีๆ มีแสงแดดอ่อนๆ น่าเสียดายที่ต้องปิดเอาไว้ตลอด เพราะดันมีเจ้า"หางสวย" ตุ๊กแกตัวเขื่องคอยวนเวียนแถวหน้าต่าง...ขืนเปิดเอาไว้ก็ได้เข้ามาเยี่ยมเยียนกันในบ้านน่ะสิ

  

พูดถึงเจ้าหางสวยตัวนี้ วันดีคืนดี คุณเธอก็จะมาเดินเล่นแถวประตู พอข้าพเจ้าจะเข้าบ้านมักจะ จ๊ะเอ๋ กันบ่อยครั้ง เค้าก็คงจะกลัวเราเหมือนกัน พอเจอกันทีไรก็จะรีบหลบทุกที หลังๆ พอเจอกันบ่อยขึ้นชักจะชิน...จ้องตากันก็แล้ว ยังไม่มีทีท่าว่าจะหลบ ทำทีเป็นเจ้าของบ้านขึ้นมา 

ข้าพเจ้าเป็นคนที่ชอบมองดูหน้าต่างมาแต่ไหนแต่ไร โดยเฉพาะหน้าต่างของตึกทรงยุโรป หน้าต่างไม้ของบ้านหลังเล็กๆ น่ารัก หน้าต่างเหล็กดัดอาร์ตๆ หน้าต่างโมเสกในโบสถ์คริสต์ หรือแม้กระทั่งหน้าต่างของโบสถ์ในวัดที่เป็นไม้สลักลวดลายไว้อย่างวิจิตรบรรจง

หน้าต่างแต่ละบ้าน แต่ละแบบมีความสวยงามในแบบที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นหน้าต่างไม้เก่าๆ หน้าต่างอะลูมิเนียมสมัยใหม่ หรือว่าหน้าต่างที่เป็นกระจกใส ล้วนเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของบ้าน ลองจินตนาการนึกถึงบ้านที่ไม่มีหน้าต่าง...คงให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดพิลึก เหมือนกันว่าเป็นบ้านที่ไม่สมบูรณ์ บางสิ่งที่มีและเห็นเป็นประจำ ได้กลายเป็นความเคยชินจนไม่ได้สังเกตเห็น แต่เมื่อถึงวันได้ที่สิ่งนั้นหายไป จึงจะรู้ซึ้งถึงคุณค่า...

ข้าพเจ้าชอบความรู้สึกที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างแล้วมองออกไปภายนอก มันให้ความรู้สึกสบายใจ อิสระ แม้ว่าตัวเราจะอยู่ในห้องแคบๆ แต่สามารถปลดปล่อยความคิดให้ล่องลอยออกภายนอกได้ เคยนั่งคิดคนเดียวว่า มนุษย์เราที่ว่ามีอิสรภาพ ยังไงซะก็ถูกพันธนาการด้วยโซ่แห่งกฎของสังคม แม้ว่าการกระทำและพฤติกรรมยังต้องอยู่ในกฎเกณฑ์ แต่เรื่องความคิดมันห้ามกันไม่ได้ เลยมีพวกคิดนอกกรอบมากมาย มีเด็กแนวให้เห็นอยู่ทั่วไป

ในขณะที่เมื่อมองจากภายนอกผ่านหน้าต่างเข้าไปภายใน ให้ความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นสิ่งที่อยู่ภายใน ว่ามีสิ่งใดซ่อนไว้ ยิ่งถ้าหน้าต่างที่เปิดไว้เพียงน้อยนิด ก็ยิ่งชวนให้เข้าไปแอบมอง

หน้าต่างที่เปิดกว้าง หน้าต่างที่ปิดตาย หน้าต่างที่เปิดแง้มๆ เอาไว้ ก็ให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันเวลามอง หน้าต่างที่เปิดกว้างให้ความรู้สึกว่าเปิดเผย ไม่มีสิ่งปิดบัง ในขณะที่หน้าต่างเปิดแง้มไว้ทำให้เราอยากแอบมองเข้าไป...(ฮิฮิ)

เคยมีคนเปรียบเปรยว่า ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ แล้วหน้าต่างของแต่ละคนเป็นยังไงกันบ้าง เปิดกว้าง หรือว่าปิดตาย???