ความสามัคคี สามารถสร้างขึ้นมาได้ ร่วมมือ ร่วมใจ
สวัสดีครับ วันนี้ขอเสนอคำพูดโดนใจจากหนังเกาหลี มูยุล มหาบุรุษพิชิตแผ่นดิน
ตอนที่กล่าวถึง พวกชาวบ้าน เมื่อรู้ถึงแผนการชั่วของแพกึย ที่ก่อการกบฎ ต่างก็พากันอาสามาช่วยองค์ชายมูยุล
มูยุล : "ทุกท่านเงยหน้าขึ้น ในฐานะรัชทายาท ข้ารู้สึกละอายต่อพวกท่านนัก แต่ไหนแต่ไร ข้ามักคิดเสมอว่า เมื่อเป็นรัชทายาทก็ต้องป้องราษฎร เป็นความโง่ของข้า ที่คิดว่าพวกท่านอ่อนแอ ต้องการความคุ้มครองจากเรา แต่ว่าตอนนี้เพิ่งรู้ว่า แท้จริงข้าคิดผิดมานาน การที่บ้านเมืองเรา ตกอยู่ในสภาพลำบากอย่างทุกวันนี้ ความสามัคคี เป็นสิ่งสำคัญแค่ไหน ข้าก็เพิ่งรู้ เพราะพวกท่าน ทำให้ข้าได้รู้และตาสว่าง ข้าขอให้สัญญา จะร่วมมือกับทุกท่าน กำจัดคนขายชาติอย่างแพกึย บุกเข้าเมืองหลวง เอาบ้านเมืองของเรากลับคืนมา"
พวกชาวบ้านต่างโห่ร้องยินดี "ไชโย เย้"
สรุป : จากตัวอย่างในหนังเรื่องนี้ การแตกแยกเกิดจากอำนาจ ความอยากได้ผลประโยชน์ของกลุ่มชนเผ่า (คล้ายกลุ่มการเมืองของ...? หรือเปล่าหนอ) ดังนั้น การสร้างความสามัคคี ที่ดี ควรที่จะเกิดเริ่มจากใจภายในเสียก่อน ถ้าทุกคนมีความสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันแล้ว ไม่เกิดความแตกแยก ยอมถอย รับฟังความคิดของกันและกัน รู้จักที่จะเสียสละอย่างจริงใจ ประเทศชาติย่อมพ้นจากภัยและตั้งมั่นมีความสุขสมบูรณ์อยู่ได้
องค์ชายมูยุล ได้เรียนรู้ถึง พลังของประชาชน การมีส่วนร่วมของประชาชน ความรักชาติของประชาชน
สวัสดีค่ะอาจารย์ต้อม..
เหมือนเลยค่ะ ชอบการเมืองเหมือนกันหรือค่ะ
"ถึงศึก เสือเหนือใต้ไม่เป็นห่วง เท่าผลพวง สนิมใจไทยกันเอง
ต่างก็อ้างสถาบันกันครื้นเครง แล้วร้องเพลงรักชาติ ฟาดฟันกัน"
สวัสดี ครับ อาจารย์เพชรากร
เป็นวาทะที่โดนใจ เช่นกัน ครับ
ผมเคยดู จูมง...บางช่วง รู้สึกว่า...เป็นหนังเกาหลีที่ให้ข้อคิดมากมาย
และเรื่องนี้...ผมก็รู้สึกเช่น กัน แม้นจะไม่เคยติดตาม
ผิดกับบ้านเรา มาก ๆ ผลิตภาพยนต์ทางโทรทัศน์ ให้คนเสพแล้วติด เช่นเดียวกัน
แต่สาระต่างกันแทบไม่ต้องวัดค่านัยสำคัญทางสถิติ
เพียงวัด...ด้วยใจก็ไม่ bias ...
แต่ในความรู้สึกเช่นนี้...ก็ยังมีสิ่งจรรโลงใจอยู่บ้าง ต้องเลือก ต้องค้นหา เสียดายเวลาที่หากเป็นเยาวชนแล้ว...ความรู้สึกชื่นชอบในรูป เสียง และภาษา จะมาเป็นอันดับต้น ๆ
วงการนี้...จึงผลิตสื่อ รูปแบบนี้เป็นส่วนใหญ่
เราในฐานะที่บรรลุนิติภาวะ...ในหลาย ๆ เรื่อง ก็คงต้องช่วยกันไปเอง
ทำเท่าที่ทำได้
วาทะนี้ จึงมีค่ายิ่งนัก
"ทุกท่านเงยหน้าขึ้น ในฐานะรัชทายาท ข้ารู้สึกละอายต่อพวกท่านนัก แต่ไหนแต่ไร ข้ามักคิดเสมอว่า เมื่อเป็นรัชทายาทก็ต้องป้องราษฎร เป็นความโง่ของข้า ที่คิดว่าพวกท่านอ่อนแอ ต้องการความคุ้มครองจากเรา แต่ว่าตอนนี้เพิ่งรู้ว่า แท้จริงข้าคิดผิดมานาน การที่บ้านเมืองเรา ตกอยู่ในสภาพลำบากอย่างทุกวันนี้ ความสามัคคี เป็นสิ่งสำคัญแค่ไหน ข้าก็เพิ่งรู้ เพราะพวกท่าน ทำให้ข้าได้รู้และตาสว่าง "
ขอบคุณอาจารย์มาก ครับ
เรียน คุณ พิชชา
ขอบคุณครับ สำหรับเหตการณ์วันที่ 18 กันยายน 2552 ได้พบมวลมิตรมากมาย ครับ
เรียน คุณกบนอกกะลา
ชอบทุกเรื่อง บนโลกใบนี้ (แต่มากน้อนแตกต่างกัน) ครับ
เรียน คุณวอญ่าฯ
ขอบคุณสำหรับ กลอนเตือนใจ ครับ
เรียน คุณแสงแห่งความดี
ดีใจครับ ที่คนไทยส่วนหนึ่งดูหนังเกาหลี แต่โดนใจ หวังว่าหนังไทย โดนใจคงจะมีมาในไม่ช้า ครับ