การมีสติ

    วันจันทร์ที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๕๒

 เป็นวันสำคัญวันหนึ่งสำหรับผู้เขียน ที่ได้ให้โอกาสแก่ตนเอง ไปปฏิบัติธรรม การไปปฏิบัติธรรมครั้งนี้ โดยการแนะนำของท่านสาธารณสุขอำเภอศรีราชา มีเพื่อนๆรวมทั้งสิ้น ๘ คน กำหนด ๓ วัน ๒ คืน

  สถานปฏิบัติธรรม"พุทธสาวิกา" ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขาที่สวยงามร่มรื่น เขตอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี เป็นธรรมชาติที่พาให้ตื่นตาตื่นใจ เช้า สาย บ่าย เย็น ล้วนเสียงเพรียงร้องของนกกา ที่นับได้หลายสิบชนิด ฟังด้วยความเพลิดเพลิน ไม่ได้ทำให้รำคาญ หนวกหู เหมือนสำเนียงอื่น แม้ยามนั่งลงทำสมาธิ เสียงสัตว์ที่แว่วเข้ามา กลับรู้สึกเหมือนคืนชีวิต สู่วิถีที่แท้จริง ของความเป็นมนุษย์ ที่เราสามารถที่จะอยู่ร่วมกัน กับใครก็ได้ อย่างมีไมตรีจิต

 ฝูงปลาที่แถกขึ้นมาจนถึงบันไดขั้นสุดท้าย ที่ทอดลงไปในสระน้ำใส ทำราวกับว่า ได้เจอมิตรสหาย ที่จากกันไปนานแสนนาน อย่างพวกเรา ไม่ได้แสดงความกลัว หรือระแวงภัยแต่อย่างใด

  

  ที่นี่เหมาะสำหรับผู้ที่ดั้นด้น มาเพื่อหาความสงบ มีความสะอาด สวยงามเจริญตา เจริญใจเป็นอย่างยิ่ง "คุณแม่แก้ว" อุบาสิกาที่สอนเรานั่งสมาธิ มีน้ำเสียงที่ไพเราะมาก โดยเฉพาะเวลาสวดมนต์ ยิ่งสวดอัญเชิญชุมชุมเทวดา น้ำเสียงที่ก้องกังวาน จนรู้สึกว่า สะท้อนไปถึงสวรรค์ และถ้ามีตาทิพย์ เราคงได้เห็นเทพบุตร เทพธิดา ได้รับอัญเชิญลงมาฟังเราสวดมนต์ทำวัตรเย็นกันอย่างมากมาย

   ผู้เขียนนั่งสมาธิ เรียนรู้ลมหายใจเข้าออกของตนเอง บางครั้งใจอาจพลัดเพลิดไป ก็กลับมาด้วยการ ตั้งลมหายใจใหม่ เข้า...ออก...เข้า...ออก.....หลับตาเสีย ปิดวาจาเสีย เปิดแต่ใจ ให้ประคับประคองความรู้ตัวเอง อย่างแผ่วเบาๆ ต่อเนื่อง และพากเพียร แล้วการนั่งสมาธิเป็นชั่วโมง ก็ไม่ได้ยุ่งยาก หรือมีปัญหาอะไรเลย วันละ สี่รอบ อย่างสบายๆ

   อะไรหรือที่ที่เธอใฝ่ฝัน ผู้เขียนถามตัวเอง ชั่วขณะนั้นผู้เขียนก็ได้คำตอบแก่ตนเองไปแล้ว ว่า การได้อยู่กับตัวเองอย่างอิสระไงเล่า ความสุขที่ใจหยุด ความสบายที่ใสสว่าง และเกิดพลังอ่อนๆทุกครั้ง ที่เราถึงจุดที่เข้าถึงตัวเองจริงๆ วันนี้ เท่านี้ ก็ทำให้ผู้เขียน เริ่มต้นไต่ฝันของตัวเองได้บ้างแล้ว

  การปฏิบัติธรรม มีความหมายทุกครั้ง มีความเจริญเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทุกครั้ง และคำถาม ก็จะได้คำตอบด้วยตัวเองทุกครั้งเช่นกัน

  เก็บใจให้อยู่ในที่ควร เปิดปากพูด เมื่อได้ทบทวนไตร่ตรองแล้ว ลงมือกระทำการ เมื่อเข้าใจสิ่งที่จะทำอย่างถ่องแท้ อย่างนี้เขาเรียกว่า การมีสติ

 หากสิ่งใดที่ผู้เขียนได้กระทำ จนเกิดเป็นกุศล ในระหว่างที่ปฏิบัติธรรมนี้ ผู้เขียนก็ขอนำมาเผือแผ่ให้ทุกท่าน ได้รับความสุขใจ เช่นเดียวกัน เสมือนได้รับผลแห่งการปฏิบัติด้วยตนเองเลยนะคะ