หลังจากฝนทิ้งช่วงไปหลายวัน แดดจัดแผดเผาร้อนเจียนบ้า ระยะนี้มีฝนตกเป็นพักๆ ต้นไม้ใบหญ้ารื่นเริงสุดฤทธิ์

เห็นกอต้นหญ้าหนวดแมวที่งามทุกฤดูฝน แล้วคิดถึง ลุงเป้

ลุงเป้ เคยเป็นคนงานอยู่เป็นทีมช่างไม้เรือนไทยและช่างซ่อมเรือที่เคยมาทำงานกับคนข้างกาย ดูเรื่องราวการซ่อมเรือได้ที่บันทึกนานมาแล้วนะคะ
http://gotoknow.org/blog/riverlife/128103
ลุงเป้ อายุไม่มากเท่า ลุงโชติ ซึ่งเป็นผู้รอบรู้ สอน ถ่ายทอดวิชาให้ในการทำงานร่วมกัน แต่ลุงเป้ สุขภาพไม่ค่อยดี เพราะวัยหนุ่มดื่มเหล้าโรงทุกวัน ทำงานได้ไม่เท่าไหร่แกก็ต้องหยุดงานไปพักใหญ่เพราะป่วยหนักถึงขั้นไม่มีแรงเดิน พอแกเริ่มทำงานไหวกลับมาเราจึงหางานเบาๆให้แกทำ เช่นนั่งดายหญ้าแปลงผัก เล็มพุ่มไม้
เมื่อฤดูฝนปีที่แล้ว กอหญ้าหนวดแมว กลายเป็นแมวอ้วน ขอให้ลุงเป้ช่วยเล็มให้พองาม ไม่รกเกะกะ แกตัดจนกุดเหลือก้านพ้นดินอย่างกับมัดฟืนยาวไม่ถึงฟุต มีแต่ก้าน ไม่มีใบเหลือเลย

ผู้เขียนชะโงกจากบนนอกชานเห็นแล้วตกใจที่แมวอ้วนกลายเป็นมัดฟืนผอมๆ ร้องถามว่าทำไมตัดกันจนกุดขนาดนี้ แกโผล่หน้าซีดๆ ยิ้มๆ บอกว่าเห็นบอกว่ามันรกเลยตัดให้โล่ง เห็นหน้าแกยิ้มแล้ว ที่กำลังจะเดือดขึ้นไอเลยเย็นลงได้และนึกสงสารว่าแกเป็นคนป่วย เลยบอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็งอกงามใหม่ แล้วนิ่งพิจารณาสิ่งที่เป็นไป นอกจากเจริญเมตตาแล้ว ให้ใจมันเห็นจริงๆว่า ต้นไม้นั้นเดี๋ยวก็แตกกิ่งงอกงามใหม่ ก็ยิ้มได้กับต้นเอง คิดได้ว่ามันเป็นความไม่ถี่ถ้วนของเราเองที่ไม่ไปยืนกำกับแก
หลังจากนั้นไม่ถึงเดือนแกก็เสียชีวิต วิญญาณลุงเป้คงไปสู่สุคติ เพราะแกเป็นคนดี ไม่เคยก่อเรื่องเดือดร้อน ที่ไม่ดีอย่างเดียวคือกินเหล้า
นึกแล้วดีใจที่วันนั้น สติ ทำงานได้ดี ไม่ไปโมโห อารมณ์เสีย หาไม่แล้วคงต้องรู้สึกผิดที่ไปใช้อารมณ์ตำหนิแก ในเรื่องที่ทำไปแล้ว แก้ไขไม่ได้ นอกจากเข้าใจ เมตตาแก และ รอให้ต้นไม้งอกงามเองใหม่อีกครั้ง

บอกตัวเองว่า ควรจำใส่ใจว่าเราไม่มีวันรู้ว่าจะได้ทำดีกับใครสักคนเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
วันนี้ กอหญ้าหนวดแมว ก็เป็นแมวอ้วนหนวดรุงรังตามฤดูกาล นึกถึงลุงเป้ ขอบคุณที่เป็นบททดสอบจิตให้ ขอแผ่ส่วนกุศลไปให้ ลุงเป้ได้มีความสุขกาย สุขใจ ไม่ว่าจะไปอยู่ในภพภูมิใดก็ตาม

- เดี๋ยวจะเครียดเกินไป ให้ชมภาพธรรมชาติน่ารักปิดท้ายนะคะ
- กล้วยเครือใหญ่ตัดลงมาเมื่อเช้าวาน ใส่บาตรหวีหนึ่ง แล้วแจกกันไปหมด ผู้เขียนเอาไว้ทานเองสามลูกก็ทานไม่ทันแล้วค่ะ ตัดลงมาตอนแก่จัดอย่างนี้ กล้วยลูกงามเต่งตึงจนปริ รสชาติหวานหอม คล้ายกล้วยหอม สันนิษฐานว่าเป็น กล้วยตำนวล ค่ะ
- เมื่อวานซืนพี่น้อยหอบกล่องกระดาษมาบอกว่ามีนกบินมาชนกระจกที่บ้านเพื่อนบ้าน เขาไม่ทราบว่าเป็นนกอะไร ชะโงกลงไปมองเห็นนกน้อยสีสดใส มันคือ ลูกนกกระเต็น เก็บภาพได้สองภาพ พอถือกล่องออกไปที่นอกชานเขาคงหายมึน บินแผล็วลับไปเลยค่ะ
ขอให้ทุกท่านมีความสุขในทุกๆวันนะคะ

ธรรมชาติ คือ ธรรมดา ... ธรรมดา คือ ธรรมชาติ
ขอบคุณครับ อาจารย์ ;)
สวัสดีค่ะพี่นุช
อ่านบันทึกนี้แล้วได้เตือนสติได้ดีจังเลยค่ะ หนูขอเก็บประโยคนี้ของพี่นุชกลับไปด้วยนะคะ.."ควรจำใส่ใจว่าเราไม่มีวันรู้ว่าจะได้ทำดีกับใครสักคนเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ "
หนูหายหน้าจากที่นี่ไปนานมากค่ะตั้งแต่ประมาณต้นปี กว่าจะจัดการกับชีวิตให้ดีขึ้นได้ก็ใช้เวลานานพอสมควร แต่ก็ยังไม่ลงตัวนัก ก็เลยไม่ค่อยได้มาเยี่ยมใครๆ ช่วงนี้คงจะเข้ามาได้เฉพาะวันหยุดเท่านั้นค่ะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะพี่นุช
มีความ สุข ที่ รู้ อะไร มาก ขึ้น จาก การ อ่าน ใคร หนอ คือ คน ข้าง กาย
พี่นุชขา...ยากให้หัวหน้าเป็นอย่างนี้บ้าง
"นึกแล้วดีใจที่วันนั้น สติ ทำงานได้ดี ไม่ไปโมโห อารมณ์เสีย หาไม่แล้วคงต้องรู้สึกผิดที่ไปใช้อารมณ์ตำหนิแก ในเรื่องที่ทำไปแล้ว แก้ไขไม่ได้ นอกจากเข้าใจ เมตตา" เครียดไปป่าวคะ ไปกินกล้วยลูกโตๆ คลายเครียดดีกันดีกว่านะคะ
สวัสดีค่ะ
อ่านบันทึกของพี่แล้วอยากไม่เที่ยวชมบ้านพี่ค่ะ แต่ก็ยังไม่มีโอกาสอันเหมาะสมกับเวลาสักทีค่ะ ชอบบันทึกเรื่องราวของธรรมชาติค่ะ ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอ่านได้หลาย ๆ รอบค่ะ ขอบคุณเรื่องราวธรรมชาติที่แบ่งปันให้ค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์Wasawat Deemarnขอบคุณที่มาร่วมคิดคำนึงถึงธรรมชาติ สองสามวันมานี้อ่านหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง ยังอ่านไม่จบให้คิดถึงอาจารย์ว่าน่าจะชอบหนังสือเล่มนี้ ไม่ได้แวะไปอ่านหนังสือกับอาจารย์นานแล้ว เดี๋ยวจะแวะไปนะคะ เผื่ออาจารย์ก็ได้อ่านเล่มนี้แล้ว
สวัสดีค่ะพี่นุช
อ่านไปยิ้มไป สดชื่นไป...มีเวลาน้อย จึงโฉบไปโฉบมาค่ะ
ได้ชมทั้งภาพธรรมชาติ หญ้าหนวดแมวสวยจังค่ะ แล้วก็ได้ธรรมะอีกด้วย
แต่ก่อนน้องเป็นคนขี้อายมาก (แบบไม่ค่อยสมเหตุสมผล) รู้สึกดี ๆ กับใครก็ไม่ค่อยกล้าบอกกล้าพูด อยากชม อยากปลอบใครก็ไม่ค่อยได้ทำ เอาแต่คิด ๆ ในใจ...ตอนนี้ก็พยายามปรับปรุงตัวในส่วนนี้ เพราะหลังจากแม่จากไปแล้ว...เสียดายว่าไม่ค่อยได้บอกแม่ว่า ... รักแม่ขนาดไหน ...
ใช่แล้วค่ะ...บอกตัวเองว่า ควรจำใส่ใจว่าเราไม่มีวันรู้ว่าจะได้ทำดีกับใครสักคนเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ขอบคุณพี่ค่ะสำหรับธรรมะและธรรมชาติที่งดงาม
(^___^)
สวัสดีค่ะอาจารย์Wasawat Deemarnขอบคุณที่มาร่วมคิดคำนึงถึงธรรมชาติ สองสามวันมานี้อ่านหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง ยังอ่านไม่จบให้คิดถึงอาจารย์ว่าน่าจะชอบหนังสือเล่มนี้ ไม่ได้แวะไปอ่านหนังสือกับอาจารย์นานแล้ว เดี๋ยวจะแวะไปนะคะ เผื่ออาจารย์ก็ได้อ่านเล่มนี้แล้ว
นี่ถ้าอยู่ใกล้ๆกันกับอาจารย์ขจิต ฝอยทอง จะส่งกล้วยไปให้ทานตอนนั่งดูสายฝนพรำ^__^ หากมีโอกาสจะแบ่งหน่อกล้วยให้ไปปลูกที่ไร่พนมทวนนะคะ รับรองต้องชอบกล้วยชนิดนี้ กระรอกชอบมากเลยค่ะ
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นสีนกกระเต็นด้วยตาตนเอง มหัศจรรย์กับศิลปแห่งธรรมชาติอย่างยิ่งค่ะ
ดีใจจังที่คุณtalaedaoมาแวะเยี่ยม ไม่ได้พบกันนานจริงๆ คิดถึงเสมอค่ะ
เข้ามาได้แค่เสาร์ อาทิตย์ก็ยังดีค่ะ เสาร์ อาทิตย์ไหนอยากมาอยุธยาก็บอกกันนะคะ จะพาไปเที่ยวตลาดน้ำคลองสระบัวและทานของอร่อยๆกัน เลี้ยงต้อนรับการกลับมา^__^
แน่ะ พี่ติ๋ว วรนิตย์ ลีฬหะพันธุ์ มาแซวกันได้^__^ ขอบคุณที่มาแวะกันเรื่อยๆ มาบ่อยๆอย่างนี้ หากวันใดห่างหายไปจะไปตามเลยนะคะ
ยกกล้วยให้น้องตุ่นสิริพร ทิวะสิงห์ tuk-a-toon หม่ำคลายเครียดหลายๆลูกเลยค่ะ
เราคงเปลี่ยนหัวหน้าไม่ได้ ดังนั้นเราจึงต้องเปลี่ยนตัวเอง ให้มีภูมิต้านทานรับสิ่งที่มากระทบอย่างรู้สึกกระเทือนน้อยที่สุด การที่ใครเขาลุกขึ้นมาแสดงอารมณ์ ดุด่า ตำหนิคนอื่น ให้รู้ไว้เถอะค่ะว่า ขณะนั้น บุคคลดังกล่าวกำลังมีไฟลุกในจิตใจเขา เขาเป็นทุกข์นะคะ หากเราแสดงอาการสะดุ้งสะเทือนเขายิ่งชอบใจ ขอให้กินกล้วยแล้วยิ้มหวานให้เขาเลยนะคะ^__^
สวัสดีค่ะคุณสุนันทา มาเยี่ยมกันในบล็อกบ่อยๆก่อนก็แล้วกันนะคะ ชอบธรรมชาติอย่างนี้เอาใจไม่ยาก^__^ ธรรมะคงได้จัดสรรให้มาพบกันแน่ๆไม่วันใดก็วันหนึ่ง
น่ารักจังค่ะคุณคนไม่มีราก มีเวลานิดหน่อยยังได้โฉบมาแวะอ่าน แวะทักทายกัน ขอบคุณนะคะ
หลังจากพี่ได้มีโอกาสศึกษา ฝึกฝนการปฏิบัติธรรม ค่อยๆขัดเกลาตนเอง ทำให้เห็นว่าธรรมะเป็นเรื่องใกล้ตัวที่สุด หากเราเข้าใจและสามารถนำมาใช้ได้อย่างเป็นธรรมชาติชีวิตจะมีความสุขขึ้นเยอะ ยังอยู่ขั้นอนุบาลและพยายามต่อไปค่ะ ดีใจที่มีโอกาสถ่ายทอดแบ่งปันเรื่องราวเช่นนี้ค่ะ
น่ารักจังค่ะคุณคนไม่มีราก มีเวลานิดหน่อยยังได้โฉบมาแวะอ่าน แวะทักทายกัน ขอบคุณนะคะ
หลังจากพี่ได้มีโอกาสศึกษา ฝึกฝนการปฏิบัติธรรม ค่อยๆขัดเกลาตนเอง ทำให้เห็นว่าธรรมะเป็นเรื่องใกล้ตัวที่สุด หากเราเข้าใจและสามารถนำมาใช้ได้อย่างเป็นธรรมชาติชีวิตจะมีความสุขขึ้นเยอะ ยังอยู่ขั้นอนุบาลและพยายามต่อไปค่ะ ดีใจที่มีโอกาสถ่ายทอดแบ่งปันเรื่องราวเช่นนี้ค่ะ
กระเต็นเต้นเริงร่า ฝนฟ้าพรำโปรยสุขสันต์
หนวดแมวไม้สารพัน ลุงเป้ฝัน...ธรรม์ค้ำใจ
กล้วยตำนวลเหลืองนวล กลิ่นหอมหวนยวนไกล
ความดีที่ทำไว้ ท้ายสุดให้...เราหรือเขาเอย
สวัสดีวันหยุดค่ะ พี่นุช
สวัสดีวันหยุดค่ะน้องหมอเล็กภูสุภา บทกลอนทำให้พี่ยิ้ม นึกถึงหน้าน้องหมอเล็กที่เวลาคุยมีความสดใสกระตือรือล้น คิดถึงจังค่ะ
เจ้าลูกนกกระเต็นกว่าจะเริงร่าต่อได้ ก็มึนอยู่นานเลยค่ะ
selamat hari raya aidil fitri
สวัสดีค่ะพี่นุช
ดีใจจังค่ะได้แวะมาอ่านบันทึกนี้ ทำให้รู้จักหญ้าหนวดแมวพร้อมๆไปกับเรื่อง"สติ" บ่อยครั้งที่อารมณ์มาก่อนใครๆ ขอบคุณสำหรัีบเรื่องเล่าไว้เืตือนตัวเองไปด้วยค่ะ ^^