"การตั้งคำถามที่ดี...ย่อมนำมาซึ่งความเข้าใจปัญหาอย่างถ่องแท้และได้คำตอบที่แท้จริงแห่งปัญหานั้น"

คุณเชื่ออย่างที่ดิฉันเชื่อหรือไม่ว่า..."การตั้งคำถามที่ดี...จะนำมาซึ่งคำตอบที่แท้จริง"...แต่ก็มีคำกล่าวว่า "ถ้ายังไม่เข้าใจถึงปัญหา...แม้พบคำตอบ...ก็จะยังคงไม่ทราบว่า...พบแล้ว"...เมื่อได้พิจารณาในสองประโยคนี้...จึงมีความคิดเห็นว่า..."การตั้งคำถามที่ดี...ย่อมนำมาซึ่งความเข้าใจปัญหาอย่างถ่องแท้และทำให้ได้คำตอบที่แท้จริงแห่งปัญหานั้น"


"คุณพอจะบอกฉันได้ไหมค่ะ...ว่าอะไรที่ทำให้คุณมาที่นี้ในวันนี้?" (...ณ ตอนนี้ ผู้เขียน อยากทราบคำตอบ ของผู้ที่อ่านบันทึกนี้ค่ะ...)

แต่สำหรับการให้คำปรึกษาแล้ว...นี่เป็นลักษณะการตั้งคำถาม...ที่ทำให้ได้มาซึ่งการอธิบายเพื่อให้เราทราบถึงเหตุการณ์หรือปรากฎการณ์บางอย่าง อันเป็นเรื่องราวแห่งความทุกข์ที่เกิดขึ้นภายในจิตใจของผู้เข้ารับการปรึกษา คำถามในลักษณะเช่นนี้สามารถบอกเล่าเรื่องราวได้ร้อยแปดพันเก้าความรู้สึก อันจะนำพาผู้ให้คำปรึกษาไปสู่ประเด็นปัญหาที่แท้จริง เพื่อจะเชื่อมโยงไปสู่การสำรวจประสบการณ์ภายในจิตใจของผู้เข้ารับการปรึกษา...และเมื่อทราบประเด็นปัญหาแล้ว ผู้ให้คำปรึกษา จะเริ่มตั้งคำถามที่เกี่ยวกับความรู้สึก การตระหนักรู้ ความคาดหวัง และความต้องการ...ตัวอย่างการตั้งคำถาม..."แท้จริงแล้ว...ขณะนี้คุณมีความรู้สึกอย่างไร"..."คุณมีความคิดเห็นหรือจัดการกับความรู้สึกของคุณได้อย่างไร"...

แน่นอนที่สุด เมื่อมาถึงขั้นนี้...ผู้ให้คำปรึกษาต้องเริ่มวางเป้าหมายบางอย่าง อันเป็นความคาดหวังที่จะช่วยให้ผู้เข้ารับการปรึกษาบรรลุถึงเป้าหมายเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงประสบการณ์ภายในจิตใจของตนอย่างแท้จริง กล่าวคือเป็นการช่วยให้ผู้รับคำปรึกษา เกิดการเปลี่ยนแปลงความรู้สึกที่ดีที่เป็นไปในทางบวกให้เพิ่มมากขึ้น โดยการนำเทคนิคการให้คำปรึกษาเข้าสอดแทรกในกระบวนการบำบัด เพื่อช่วยให้เกิดการเปลี่ยนแปลงตนเองอย่างเหมาะสมทำให้ความคาดหวังนั้นกลายเป็นความจริง