ธรรมเหล่าใดมีเหตุเป็นแดนเกิด พระตถาคตตรัสเหตุแห่งธรรมเหล่านั้นและตรัสความดับแห่งธรรมเหล่านั้น พระมหาสมณะมีปกติตรัสอย่างนี้ละ

วันนี้แสงแดดแรงกล้าเริ่มร้อนแล้วละ  เลยเกิดมุมคิดว่าที่ใดมีร้อนก็ต้องมีที่เย็นสิ  เพราะเป็นธรรมดาของสัจธรรมล้วนเป็นของคู่กัน  ถ้าจะแสวงหาความเย็นในทางโลกอย่างคนทั่วไปก็พอย่างเข้าหน้าร้อนอากาศร้อน ๆ ที่ฝนไม่ตกลงมาสักทีก็มักจะพากันเดินทางไปเที่ยวน้ำตกไปเที่ยวป่าชายทะเลรับลมเย็น ๆ ตามธรรมชาติสะอาดอารมณ์ 

 เอ...แล้วทางธรรมละมีบ้างไหมที่เป็นสถานที่เย็น ๆ นะถ้ามีอยู่แห่งหนตำบลใดกันเล่า...เลยนึกถึงคำกลอนสักวาเคยท่องจำไว้ใช้ตอนเป็นโฆษกงานวัดที่ว่า...

สักวาแดนดินถิ่นสงบ 

จะค้นพบแดนใดสุดใฝ่หา

พื้นพิภพทั่วทั้งฝั่งคงคา

บนเวหาสรวงสวรรค์ชั้นพรหมมินทร์

แดนสงบอยู่ที่ใจใช่ที่อื่น

ใจชุ่มชื่นด้วยความดีใจมีศีล

ใจสงบพบความสุขทุกแดนดิน

จะพบถิ่นสงบได้ที่ใจเอย...

จริงสินะถ้าจิตใจเราเย็นไปอยู่ที่ไหนที่นั้นก็เย็น จิตใจจะเย็นก็ต้องทำต้นเหตุให้เย็น  นี้ละทุกอย่างมาจากเหตุเป็นแดนเกิดและจะดับก็แม้คำพระยังว่า...

ธรรมเหล่าใดมีเหตุเป็นแดนเกิด  พระตถาคตตรัสเหตุแห่งธรรมเหล่านั้นและตรัสความดับแห่งธรรมเหล่านั้น  พระมหาสมณะมีปกติตรัสอย่างนี้ละ...

คือจะดับก็ต้องดับที่ต้นเหตุแล้วจะอยู่อย่างเย็นนั้นแล.