เพราะทุกสิ่งล้วนเป็นธรรมชาติที่อิงอาศัยซึ่งกันและกันนั้นแล.

ช่วงเช้าบางเสี้ยวของกาลเวลาที่ได้ทำอย่างเตรียมสอนหนังสือสองรายวิชาเพื่อสอนนิสิตช่วงเช้า 

 และช่วงบ่ายอีกหนึ่งรายวิชา  ทำตามหน้าที่สิ่งหนึ่งที่สอดแทรกลงไปในการสอนคือการเสนอแนะสอดแทรกศีลธรรมลงสู่ผู้เรียน 

โดยเริ่มต้นพูดถึงสิ่งใกล้ตัวเตรียมความพร้อมของผู้เรียนที่เริ่มต้นใหม่ ๆ ยังสนใจคุยกัน...ไม่ได้พบเพื่อนเรียนพอมาเจอกันคุยกันจัง...มีคนบอกว่าห้องนี้คุยกันจังนะ...ใคร ๆ อาจารย์ ๆ บอกมาซิ...

ทำขึงขังทำเป็นโมโหเพราะมองหานอกตัวเลยไม่เห็นธรรมะ...เริ่มเงียบ...มือที่ชี้ไปยังคนอื่นนะนิ้วเดียว 

ส่วนมากชี้ตนเองนั้นแล...คนทำไมมีสองหู...ก็เอาไว้ฟังมาก ๆ คนทำไมมีสองตา...ก็เอาไว้ดูมาก ๆ คนทำไมมีสองมือ...ก็เอาไว้ทำมาก ๆ คนทำไมมีสองเท้า...ก็เอาไว้เดินมาก ๆ คนทำไมมีปากเดียว...ก็เอาไว้พูดน้อย ๆ ไงละ...เห็นธรรมะหรือยัง เพราะเห็นธรรมคือการเห็นตนเอง...จอมยุทธ์นั้นจะมีกระบี่หรือไม่ก็เป็นจอมยุทธ์  เพราะกระบี่ของจอมยุทธ์อยู่ที่จิตใจ...เข้าใจธรรมะอย่างแจ่มแจ้งเพียงข้อเดียวก็เข้าใจธรรมชาติทั้งมวล...

เคยได้ยินคำกล่าวว่า...เด็ดดอกไม้เพียงหนึ่งเดียวยังสะเทือนถึงดวงดาวไหมละ...เพราะทุกสิ่งล้วนเป็นธรรมชาติที่อิงอาศัยซึ่งกันและกันนั้นแล.