8-9-52

วันนี้ดิฉันและคุณชัยณรงค์เดินทางเช้าเป็นพิเศษที่จะไปสวนสันติธรรมโดยคุณชัยณรงค์ผัดวุ้นเส้นส่วนดิฉันซื้อหมูปิ้งข้าวเหนียวพร้อมของที่ถวายวัดคือไม้ถูพื้น

ดิฉันทราบว่าคุณศิลาจะมาวันศุกร์ จึงไม่ได้มองหา    ครั้งนี้ดิฉันมาสายเพราะซื้อหมูย่างทำให้เสียเวลา     ต้องนั่งฟังเทศน์ที่เก้าอี้ด้านนอก    แต่หลังทานอาหารก็ไปนั่งข้างในได้     

ดิฉันพยายามมีสติในการฟัง      ในช่วงที่ถามหลวงพ่อคงเลือกคนน่าจะถามเช่นคนมาครั้งแรกแต่ไม่ทราบว่าท่านรู้ได้อย่างไร      คนถามบางคนจะถามให้ครอบครัวด้วยทำให้คนอื่นเสียโอกาส   

 ดิฉันนั่งใกล้ผู้หญิงหนึ่งคนเห็นใช้ใบหมายเลขเรียกชื่อยกมือ    จิตดิฉันส่งออกนอกก็ไปบอกเธอให้ยกมือสูงๆถ้าจะถาม        เธอส่ายหน้าและพูดไปเรื่อยๆจึงทราบว่าเธอแปลให้ฝรั่งทุกคำพูดของหลวงพ่อ      

ถามพระป๋องทราบว่ามีเลขาแม่ชีศันสนีย์ช่วยแปลคำสอนท่านเป็นภาอังกฤษ         ดิฉันถามทุกข์สุขลูกแล้วก็กลับโดยไม่เล่าเรื่องมีจม.จากสมาคมศิษย์เก่า??เคมบริดส์และจาก สสส.ส่งมาที่บ้านบ่อยๆ     

ระหว่างกลับบ้านสามีชวนไปงานท่องเที่ยวทั่วไทยและจองโรงแรมไปเทื่ยวที่โคราช        สามีชักช้าและถามละเอียดมากจนดิฉันรำคาญใจมากๆ        แต่สติทำให้เห็นจิตตัวเองที่หงุดหงิด       ดิฉันมีนิสัยทำอะไรเร็วไม่ละเอียดถี่ถ้วน       ส่วนคุณชัยณรงค์จะละเอียดกว่ามาก   เมื่อจองโรงแรมได้ก็แวะทานอาหารที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตที่คนเยอะมากๆและกินอาหารไม่อิ่มเลย  

 ใจก็บ่นสามีตลอดการทานอาหารแต่ไม่กล้าเอ่ยออกเสียงได้แต่คิดในใจ

วันรุ่งขึ้นน้องสาวสามีที่เป็นเพื่อนดิฉัน( คุณหมอนงนุช )มาเยี่ยมคุณย่า(คุณแม่คุณหมอ )        ดิฉันให้ดูรูปในวัยที่เรายังเป็นนักเรียนแพทย์และบอกว่าลูกน้องดิฉันชมว่าเธอสวยดี

 สามีคุณหมอบอกไม่สวยและเรียกภรรยาว่า   ยายอ้วน    

 ดิฉันบ่นสามีเพื่อนและสอนเธอว่าเธอผิดศีล5     คนถูกเรียกไม่ชอบ

ดิฉันยกตัวอย่างมีเพื่อนเรียกเราไอ้เป๋   ยายหน้าป่อง    ถึงหน้าดิฉันจะป่องแต่ไม่ต้องการให้ใครมาย้ำ

 เธอเถียงว่าเรียกแล้วคนอื่นจะหัวเราะนะ     การทำให้คนหัวเราะไม่ได้บุญเหรอ       

ดิฉันเน้นว่ามันผิดศีล5ข้อ4 ค่ะ 

  คุณเธอยังยืนยันว่าไม่ผิด     ดิฉันไม่ทะเลาะด้วยเพราะกลัวเกิดอกุศลจิต   จึงนิ่งๆและให้อ่านหนังสือของ สช. กว่าใบไม้จะผลัดใบ และdialougeของอาจารย์วรภัทร

 ใจดิฉันอยากให้คนอื่นเข้าใจเหมือนเราแต่ดิฉันเองต้องเข้าใจว่าแต่ละคนมีมาในอดีตชาติไม่เหมือนกันทำให้ดิฉันต้องยอมรับในส่วนที่เขาเป็นค่ะ

 ในช่วงเย็นๆญาติสามีมาอีก1ชุดโดยมาคุย กินอาหารและก็กลับบ้าน  

ญาติดิฉันเคยมาเห็น    มีญาติสามีมาคุยบ่อยๆ   ดิฉันก็จะคุยด้วยจนญาติดิฉันไม่ได้คุยกับดิฉันเลย  

สัปดาห์นี้ดูจิตตัวเองบ่อยขึ้นก็รู้สึกสนุกดี      เห็นนิสัยที่ไม่ดี   เห็นนิสัยที่ดีของตัวเอง     จิตดิฉันผันแปรไปตามเหตุและปัจจัย     รู้สึกไม่ค่อยทุกข์มาก   เป็นกลางมากขึ้นและรู้สึกมีอะไรที่ต้องเรียนรู้ในตัวเราอีกมากค่ะ   

แต่เสียดายไปวัดครั้งนี้ไม่เจอคุณศิลาค่ะ