อนิจจาภาษาไทยสมัยนี้ 

จะหาคนรู้ดียากนักหนา

เพราะขาดคนสนใจไม่นำพา 

จึงดูแคลนภาษาของชาติตน

เขาเห็นว่าภาษาไทยนี้ไร้ค่า 

ไม่สง่างามศักดิ์เกิดภัคผล

เรียนภาษาชาติอื่นชื่นกมล

สมเป็นคนรุ่งเรืองในเมืองไทย 

พูดฝรั่งปนไทยได้แปลกแปลก

ภาษาแขกแทรกซ้ำสมสมัย

ดูภูมิฐานบานชื่นรื่นฤทัย

ภาษาไทยแท้แท้กลับแปรปรวน 

วันนี้ "ลานร้อยรักภาษา ร้อยค่าวรรณคดีไทย" ยังคงติดใจดอกบัวอยู่นะคะ โดยบันทึกนี้ขอ ร้อยรักภาษา ด้วย สำนวนไทยที่เกี่ยวกับดอกบัวค่ะ

๑. เด็ดบัวให้ไว้ใย

ความหมาย สอนให้รักจิตใจกัน คืออย่าตัดขาดเสียทีเีดียว

๒. เด็ดดอกไม่ไว้ขั้ว เด็ดบัวไม่ไว้ใย

ความหมาย ตัดขาด ตัดญาติมิตรกันเด็ดขาด

๓. บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น
ความหมาย การรู้จักผ่อนปรนเข้าหากัน มิให้กระทบกระเทือนใจกัน การถนอมน้ำใจไม่ให้ขุ่นเคืองทุก ๆ ฝ่าย

๔. น้ำกลิ้งบนใบบัว

ความหมาย คนที่มีนิสัยเชื่อถือไม่ได้ พูดกลับกลอกไปมา ปากไม่ตรงกับใจ

 

๕. เห็นกงจักรเป็นดอกบัว

ความหมาย เห็นความดีเป็นความชั่ว เห็นความชั่วเป็นความดี

๖. ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวมาปิด

ความหมาย การทำความผิดหรือทำเรื่องเสียหายขึ้นเป็นเรื่องใหญ่ ถึงจะพยายามกลบเกลื่อนปิดบังอย่างไรก็ย่อมปิดไม่มิด

๗. บัวสี่เหล่า

อุคฆฏิตัญญู (บัวที่ตั้งพ้นน้ำ)บัวที่ตั้งพ้นน้ำ เปรียบได้กับคนที่รู้ เข้าใจสิ่งที่เรียนรู้ได้เร็ว
วิปจิตัญญู (บัวที่ตั้งเสมอน้ำ)
บัวที่ตั้งเสมอน้ำ เปรียบได้กับคนที่เข้าใจต่อเมื่อขยายความเพิ่มอีก
เนยยะ (บัวที่ยังโผล่ไม่พ้นน้ำ)บัวที่ยังโผล่ไม่พ้นน้ำ เปรียบได้กับคนที่พอจะแนะนำต่อไปได้
ปทปรมะ (บัวที่จมอยู่ใต้น้ำ)
บัวที่จมอยู่ใต้น้ำ (ในตม) รังแต่จะเป็นอาหารเต่า อาหารปลา เปรียบได้กับคนที่ยากแก่การที่จะสอนให้รู้