อาณาจักรไทยใหม่ก็รุ่งเรืองขึ้นมาดุจดังรุ่งอรุณของวันใหม่นั้นแล.

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้ว  เกี่ยวกับวัฒนธรรมลพบุรีที่ยังไม่มีการเรียกชื่อลงตัวเพียงนักวิชาการบางท่านใช้ชื่อว่า...ศิลปะเขมร...อย่างท่านศาสตราจารย์  ดร.  หม่อมราชวงศ์  สุริยวุฒิ  สุขสวัสดิ์  ว่า...

ศิลปกรรมแบบเขมรที่พบในประเทศไทยจึงมิใช่ศิลปะเขมรแท้ ๆ  หากแต่ว่าเป็นศิลปกรรมแบบหนึ่งซึ่งได้รับอิทธิพลจากศิลปะเขมรหรือบางครั้งก็ส่งอิทธิพลย้อนกลับไปสู่ศิลปะเขมรในประเทศกัมพูชา โดยจักเกิดขึ้นร่วมสมัยหรือมีอายุเวลาใกล้เคียงกันมากกับศิลปะเขมรในประเทศกัมพูชา...

ดังนั้น  จึงควรได้มีการเรียกชื่อศิลปกรรมแบบเขมรที่ค้นพบในประเทศไทยว่า...ศิลปะร่วมแบบเขมรในประเทศไทย...

ที่มีร่องรอยวัฒนธรรมลพบุรีเพราะ...ดินแดนสองประเทศนี้ติดต่อกัน  คนสองประเทศได้เดินทางข้ามไปมามีช่องทางถึง 73 แหล่ง  และมีศิลาจารึกการแพร่กระจายทางวัฒนธรรม เช่น ...

จดหมายเหตุของจีน  จารึกเมืองเสมา  จารึกอูบมง  จารึกสด๊กก๊อกธม  จารึกปราสาทพนมวัน  จารึกปราสาทพิมาย 

 จารึกปราสาทพระขรรค์ว่ามีเมืองในเขตไทยอยู่ในการปกครองเขมรช่วงพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ปกครองใน พ.ศ. 1724-1762 กล่าวถึง...ละโว้ทยปุระ (ลพบุรี ) สุวรรณปุระ ( สุพรรณบุรี ) ชยราชบุรี ( ราชบุรี ) ศรีชยสิงหบุรี ( เมืองสิงห์  จ. กาญจนบุรี ) ศรีชยวัชรบุรี ( เพชรบุรี ) เป็นต้น 

  นอกจากนี้ยังมีโบราณวัตถุและสถานที่มาก ซึ่งได้รับอิทธิพลเขมรสายวัฒนธรรมของศาสนาฮินดู  และพระพุทธศาสนา  ฝ่ายมหายานในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-18 

 อย่างไรก็ตาม เมื่อหมดสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7  แล้วอิทธิพลของเขมรก็เสื่อมถอยลงหมดไปในที่สุด  และอาณาจักรไทยใหม่ก็รุ่งเรืองขึ้นมาดุจดังรุ่งอรุณของวันใหม่นั้นแล.