ฉันกำลังจะเดินทางไปรัฐอัสสัม แผ่นดินที่มีแม่น้ำพรหมบุตรกว้างใหญ่ พาดผ่าน แม่น้ำเชี่ยวกรากในฤดูฝน จนกลายเป็นสีแดง คนไทอาหมเรียกแม่น้ำนี้ว่า “แม่น้ำดาวผี แต่ในภาษาสันสกฤต แม่น้ำสายนี้รู้จักกันในนาม “โลหิตยา” ต้นแม่น้ำพรหมบุตรเกิดจากธารหิมะบนเทือกเขาหิมาลัย ด้านที่ติดกับเอเชียใต้ ต่อกับรัฐฉานของพม่าและคาบสมุทร จากการบรรจบกันของแม่น้ำดิซ้าง (Dichang) และแม่น้ำโลหิต (Lohit) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐอัสสัม
แม่น้ำพรหมบุตรยามเย็น
อัสสัมเป็นหนึ่งในเจ็ดรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย อยู่เหนือบังคลาเทศ โดยมีรอยคอดกิ่วเล็ก ๆ เชื่อมต่อกับอินเดีย รัฐทั้งเจ็ดได้รับการขนานนามว่า “เจ็ดสาวน้อย” (Seven Sisters) ได้แก่ อัสสัม อรุณาจัลประเทศ นากาแลนด์ มณีปุร เมฆาลัย ไมโซรัม และตรีปุร
อัสสัมเป็นแหล่งของไร่ชากว้างไกลสุดสายตา แผ่นดินสีดำทำให้ตัวเลขการส่งออกชาจากอินเดีย กว่าครึ่งหนึ่งมาจากดินแดนแถบนี้ ที่เหลือมาจากเบงกอลตะวันตก และตอนใต้ของอินเดีย
นอกจากชาแล้ว อัสสัมยังเป็นแหล่งน้ำมันที่สำคัญ อัสสัมออยล์ กับ อินเดียออยล์ คือสองบริษัทที่คุมกลไกเศรษฐกิจของอินเดียอยู่ในขณะนี้
ฉันมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิก่อนเวลาเดินทาง 3 ชั่วโมง ด้วยความกลัวรถติด จัดการเช็คอินให้ตัวเอง โหลดกระเป๋า ซึ่งน้ำหนักเกินไปสองกิโลกรัม เพราะของฝากจากเมืองไทยแน่นกระเป๋า เจ้าหน้าที่สายการบินใจดี ให้ฉันรวมน้ำหนักกระเป๋ากับเพื่อนได้ แล้วยังปรับที่นั่งซึ่งฉันซื้อแบบ Economy ให้เป็นแบบ First Class อีก เพราะที่นั่งว่าง เจ้าหน้าที่ทำ boarding pass ให้ฉันสามารถเช็คอินที่โกลกัตตา ต่อไปกัวฮาตีได้เลย เพราะเดินทางด้วยสายการบินเดียวกัน ฉันรู้สึกดีกับบริการ เป็นการเดินทางที่ดูดีทีเดียว
ฉันออกมารอเพื่อน และเขียนใบ ตม.ไปพลาง ๆ ผู้คนขวักไขว่ เต็มไปด้วยชาวอินเดีย ฉันไม่รู้สึกแปลกแยก เพราะชินกับการเดินทางไปอินเดีย จู่ ๆ ก็มีหญิงสาวคนหนึ่ง มาขอความช่วยเหลือเรื่องเขียนใบ ตม. และถามเกี่ยวกับการเช็คอิน เพราะเธอดูตั๋วไม่เข้าใจ หญิงสาวคนนี้อายุคงราว ๆ 30 ปลาย ๆ เพิ่งเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก เธอกำลังจะไปสวีเดน ต้องไปต่อเครื่อง และกังวลเรื่องการดูเที่ยวบินที่จะต่อ
สอบถามได้ความว่า มีแฟนคนสวีเดนที่รู้จักกันในเมืองไทย ชวนให้ไปเที่ยวและจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายให้ เธอกำลังจะไปดูบ้านช่อง ครอบครัวของเขา ด้วยสัญชาตญาณของนักเดินทาง ฉันอดเป็นห่วงเธอไม่ได้ ก่อนลาจากฉันถามเธอว่ามีเบอร์สถานฑูตไทยที่สวีเดนหรือเปล่า เธอบอกว่ามีแล้ว เธอขอบคุณฉัน และเข็นรถขนกระเป๋าจากไป เมื่อนิดมาถึง ...
ในชีวิตของนักเดินทาง แม้จะมีหลายอย่างที่เสี่ยง แต่ฉันก็ไม่เคยเสี่ยงขนาดผู้หญิงคนนั้น หรือว่าชีวิตคนแต่ละคนยืนอยู่บนความเสี่ยงที่แตกต่างกันตามโอกาสของชีวิตที่มี
ขณะเครื่องบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ฉันพยายามรวบรวมความคิดเกี่ยวกับไทอาหมที่ได้เรียนรู้มา ฉันคิดถึงชื่อคนจำนวนมากที่ทั้งท่านอาจารย์ฉัตรทิพย์ นาถสุภา อาจารย์ที่เคารพของฉัน และพี่อุษา โหะจรูญ ผู้เคยใช้ชีวิตอยู่กับชาวไทอาหมเป็นเวลานานให้ไว้พร้อมเบอร์โทรศัพท์ ฉันคิดถึงชื่อ ดร. บุสปะ โกกอย เลขาธิการสมาคมไทอาหม ดร. จิริน พูกอน ผู้อำนวยการสถาบันไทศึกษา คุณกิราน โกกอย อัยการแห่งศาลสูงอัสสัม เจ้ามาธุจยา ราชกุมารแห่งอาหม เดบาจิต คนที่เคยดูแลพี่อุษาตอนอยู่ที่อัสสัม ดร. เฮมันโต คุณหมอใจดี ฯลฯ
ในห้วงคำนึงอันเต็มไปด้วยผู้คนชื่อไม่คุ้นเคย จนฉันสับสนไม่รู้ใครเป็นใคร ด้วยไม่เคยเห็นหน้ากัน เห็นเฉพาะรูปถ่ายและเรื่องเล่าจากท่านอาจารย์ฉัตรทิพย์ นาถสุภา และพี่อุษา โลหะจรูญ
ผู้หญิงคนนั้นอาจจะโชคดีกว่าฉันก็ได้ที่เมื่อถึงจุดหมาย เธอมีชายอันเป็นที่รักมารอรับ แต่ฉันกำลังเดินทางไปสู่ดินแดนแห่งความแตกต่าง เพื่อพบเจอกับคนแปลกหน้า
ในเวลาไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ ชีวิตจะเปลี่ยนไปเช่นไร ไม่อาจคาดเดาได้
แท้จริงแล้ว ทั้งฉัน และผู้หญิงคนนั้นกำลังไต่เดินอยู่บนความเสี่ยงไม่ต่างกันเลย ...
ฉันไม่รู้ว่า แผ่นดินแห่งทิวเขาสีดำ และแม่น้ำสีเลือดจะต้อนรับฉันอย่างไร ...
แผนที่อินเดีย รัฐอัสสัมคือส่วนที่เป็นสีส้มขวามือ ติดกับจีนและพม่า
