ในช่วงชีวิตของคนเราที่มี มิตรแท้ อาจได้พบว่า เราทั้งสองไม่เคยห่างกันไปไกลเลย

ในช่วงชีวิตของคนเราที่มี มิตรแท้ อาจได้พบว่า ไม่เคยห่างกันไปไกลเลย...

-- วันนี้ข้าพเจ้าขอเล่าถึงมิตรแท้คู่หนึ่งของข้าพเจ้าที่ชื่อ คุณหญิงชฎาและคุณไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม ซึ่งเคยร่วมงานกันที่ธนาคารแห่งประเทศไทย...ที่ซึ่งคุณไพบูลย์เป็นนักเรียนทุนธนาคารรุ่นแรก..รุ่นเดียวกับ คุณประทีป สนธิสุวรรณ สามีผู้ล่วงลับไปแล้วของข้าพเจ้า...และคุณหญิงชฎาเคยเป็นเศรษฐกร อยู่หน่วยงานเดียวกันและนั่งโต๊ะทำงานใกล้เคียงกับช้าพเจ้าอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะย้ายไปทำงานเป็นผู้บริหารที่ธนาคารไทยพาณิชย์ฯ

--ครั้นต่อมา เมื่อคุณไพบูลย์ ผันอาชีพไปทำงานด้านพัฒนาชุมชนตามใจรัก คือ สถาบันพัฒาชุมชนเมือง ตั้งแต่เมื่อครั้งยังเป็นสำนักงานเล็กๆ แต่ยิ่งใหญ่ด้วยความรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ และการพัฒนาของชุมชนเมือง โดยได้ทำหน้าที่กรรมการผู้จัดการ ส่วนข้าพเจ้าได้ไปร่วมอยู่ในคณะกรรมการด้วยระยะหนึ่ง จึงได้มีโอกาสเห็นการทำงานที่เข้มแข็ง และเป็นที่รักใกล้ชิดกับชุมชนทั่วภูมิภาคอย่างต่อเนื่อง

-- ด้วยประวัติการทำงานที่เห็นผลอย่างเป็นรูปธรรม..ก้าวหน้าอย่างมากมายเกินกว่าจะบรรยายได้ครบถ้วน...รวมทั้งบทบาทสำคัญๆของประเทศชาติทั้งในระดับการเมืองและสังคม อันเป็นที่ประจักษ์แก่ประชาชนโดยทั่วไปเป็นอย่างดีตลอดชั่วชีวิต

.. หลังเกษียณอายุราชการได้ไม่นาน คุณหญิงชฏา กรรมการผู้จัดการใหญ่ของธนาคารไทยพาณิชย์ฯ ได้เอ่ยปากชวนข้าพเจ้าให้มาร่วมขบวนงานด้านกิจสังคมของธนาคารไทยพาณิชย์ฯ ด้วยความสนับสนุนของ ดร.จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา และคณะกรรมการกิจกรรมเพื่อสังคมของธนาคาร ข้าพเจ้ารีบรับไมตรีจิตนี้ ด้วยเพราะศรัทธารักใคร่คนชวน และสมปรารถนาที่จะได้อุทิศชีวิตช่วงที่ยังเหลือกำลังวังชาให้แก่สังคม..

ตลอดระยะเวลาที่ร่วมงานกัน คุณหญิงชฎาให้ความกรุณาแก่ข้าพเจ้าในทุกรูปแบบ ทั้งการเปิดโอกาสให้เข้าร่วมประชุมครั้งสำคัญๆอื่นๆ และมอบน้ำใจไมตรีโดยส่วนตัวอย่างสม่ำเสมอ



ทุกๆวันของข้าพเจ้าหลังเกษียณอายุราชการจึงมีความหมายยิ่งนักที่ได้ทำงานนี้อย่างมีความสุขตลอดมา

-- ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะสมาชิก gotoknow แห่งนี้ ที่ข้าพเจ้าสามารถแวะเวียนไปเยี่ยมเยียนคุณไพบูลย์ได้ทุกเวลา เพื่ออ่านเรื่องราวที่อัดแน่นไปด้วยสาระประโยชน์ต่องานพัฒนาชุมชนอย่างยิ่ง ..

http://gotoknow.org/blog/paiboon

-- ข้าพเจ้าเขียนเรื่องนี้ ในขณะที่คุณไพบูลย์ยังมีชีวิตอยู่ เธอได้รับรู้ความรู้สึกดีๆของข้าพเจ้า รวมทั้งรับทราบด้วยความดีใจว่า ข้าพเจ้ายังเก็บรักษาอัลบั้มภาพงานแต่งงานของข้าพเจ้า พร้อมคำกลอนคมขันที่เธอรังสรรค์มอบให้ฉันท์เพื่อนสนิท ซึ่งเมื่อหยิบมาอ่านคราใด คือความสุขหนึ่งของข้าพเจ้าที่ได้ประทับใจ คุณไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม..ผู้มีอารมณ์ดี...เปี่ยมด้วยเมตตา...อย่างไม่เสื่อมคลาย..ผู้ไม่เคยยอมหยุดพักที่จะทำประโยชน์แก่สังคม..ผู้มีจิตใจแข็งแกร่ง..ไม่เคยท้อแท้เหนื่อยหน่าย.. แม้ว่าบางครั้ง สภาพร่างกายจะอ่อนล้า เกินกว่าจะทนทานรับภาระกิจอันหนักหน่วงตราบจนวาระสุดท้ายของชีวิต



-- บุคคลในภาพล่างสุดพร้อมกลอนชวนยิ้มนี้..คือ ศาสตราจารย์ ดร.ยงยุทธ (เต้) ยุทธวงศ์ และ ดร.โกศัลย์ (แพะ) คูสำราญ ..เพี่อนนักเรียนอังกฤษยุคเดียวกันของมิตรแท้คู่นี้ของข้าพเจ้า..