ผมยัง “เคี้ยวเอื้อง” หรือ AAR ขั้นตอนการนำความรู้เชิงทฤษฎี (explicit knowledge) เข้าไปรับใช้ความรู้ฝังลึก (tacit knowledge) อยู่ หลังการบรรยายเรื่อง “พลังเสริมระหว่างความรู้ฝังลึกและความรู้แจ้งชัด”   ที่ได้ลง ppt ไว้แล้วในบันทึก KM วันละคำ บันทึกที่แล้ว

   พึงตระหนักว่า “ความรู้พร้อมใช้” ทั้งหมด เป็น “ความรู้นุ่งผ้า” คือ เป็น “ชุดความรู้” ที่ประกอบด้วยความรู้ทฤษฎีและความรู้ฝังลึกผสมผสานกันอย่างซับซ้อน


   การจัดการความรู้ ในมุมหนึ่ง คือการเรียนรู้ ฝึกฝน วิธี “นุ่งผ้า” ความรู้


   แม้ “ความรู้ฝังลึก” (ซึ่งก็คือ “ความรู้นุ่งผ้า”) ที่เรียนรู้มาจาก SS ใน storytelling เมื่อจะนำมาใช้ในบริบทของเรา    ก็ต้อง “เปลื้องผ้า” บางส่วน    และ “สามใส่เสื้อผ้า” ใหม่ ตามบริบทของเราเอง


   “ผ้า” ในที่นี้ คือ ความรู้ฝังลึกที่เป็นความรู้เชิงบริบทของเราเอง


   ในชีวิตจริง “การนุ่งผ้า” ความรู้เกิดขึ้นเร็วแบบสายฟ้าแลบ เกิดอย่างอัตโนมัติ อย่างไม่รู้ตัว   เรียกว่าแวบความคิดนั่นเอง 


    แต่นักจัดการความรู้ควรฝึกสติ ให้มีทักษะ “นุ่งผ้า” ความรู้ อย่างมีสติ ระลึกรู้ว่ากำลังเอาความรู้อะไรมาสวมใส่ความรู้ที่มีอยู่   และได้เปลื้องเอาความรู้อะไรออกไปจากชุดความรู้เดิม


    วิธีการนี้ทำได้โดย AAR   โดยการตั้งคำถามว่า “คิดอย่างไร จึงทำเช่นนั้น หรือทำเรื่องนั้น”   key word คือ why   จะช่วยให้เกิดการทบทวนความคิดที่เกิดขึ้นแบบสายฟ้าแลบก่อนปฏิบัติ


    ผมเชื่อว่า AAR อย่างมีชั้นเชิง  ใช้คำถาม why อย่างซ้ำๆ ในบรรยากาศชื่นชม    จะเกิดการเรียนรู้วิธี “นุ่งผ้า” หรือปรุง “ความรู้พร้อมใช้”   ทำให้ใช้ความรู้ในการทำงานและในชีวิตประจำวันเก่งขึ้น


วิจารณ์ พานิช
๔ ส.ค. ๕๒