เฮ้อ...ทำไปได้++!!++
ขอขอบคุณเมล์ที่เพื่อนส่งมาให้ค่ะ...
ลองดูๆตามแล้ว...
ก็...ถึงบางอ้อ...อืม...แบบนี้นี่เอง
ขำ ขำ วันอาทิตย์ค่ะ
Procedure Chart (ขำขำแต่เป็นจริง)
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
แตนต่อย · 30 ส.ค. 2552
จินตนา คงเหมือนเพชร · 30 ส.ค. 2552
กล้วยไม้ · 30 ส.ค. 2552
แห๋วว · 30 ส.ค. 2552
นาย samsun a sammyishappy · 30 ส.ค. 2552
หยั่งราก ฝากใบ · 30 ส.ค. 2552
KPN AC jack · 30 ส.ค. 2552
จองงงงงงงงงงงงงงง นะ
ใคร นะ ช่างคิด...ขออย่าจบที่เกย์ นะ อิอิ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ขำขำคุณพรหล้าจัง
อิ อิ อิ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะท่านผอ.(คุณตาน้องม่อน)
ขอบคุณค่ะที่เข้ามาขำขำวันอาทิตย์ค่ะ
อิ อิ อิ
วันนี้น้องม่อนมาเยี่ยมอีกแล้วววว น้องม่อนน่ารักที่สุดเลยค่ะ
ขอจองค่ะ
อิ อิ อิ
ขอให้ท่านผอ.และครอบครัวมีความสุขมากๆในทุกๆวันนะค่ะ
หนุกหนานดี น้องเอ๋ย! คิดได้ไงเนี่ย !
สวัสดีค่ะคุณครูป.1
อิ อิ อิ
ดูให้ปลงค่ะ
มีความสุขมากๆในทุกวันนะค่ะ
สวัสดีครับต่าย
มาขอบคุณที่ไปทักทายกัน
ผมอยู่ในแปลนไหนเนี่ย
ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะท่ีานอ.ฤทธิชัย
ยินดีค่ะ
อิ อิ อิ ท่านอ.ดูตามแผนผังก็แล้วแต่รักแล้วแต่ชอบเลยค่ะ
อย่าซีเรียสค่ะ
ขอบคุณค่ะที่เข้ามาทักทายค่ะ
ฝากความระลึกถึงท่านอ.จำนงค์ด้วยนะค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีครับต่าย
ไม่ซีเรียสครับ
เจอ อ.จำนงค์จะบอกให้ท่านทราบครับ ท่านรู้จักชื่อต่ายน่ะ
จะไปอินเดียอีกเมื่อไรครับ อย่าลืมไปต่อเอกน่ะครับ ต่ายจบคณะอะไรน่ะครับ
ท่านต่ายมีหลักการความคิดดีคนรู้จักเยอะคงชอบสังคมจะเรียนต่อเอกแสดงว่ามีความรู้มีสมองดีนำสิ่งดีๆมาเป็นประโยดกับหลายๆคนได้
อ่านข้านบนทำให้ฉันอยากกราบแทบเท้าผู้หญิงคนหนึ่งสมมุติชื่อ ป.เรื่องที่ป.ทำกับเธอไม่ขำเลยป.และพวกรุมทำร้ายเธอทำไมป.เคยมีสามีมาแล้วน่าเข้าใจในรักแรกของเธอและสามีคนนี้คนแรกของเธองานแต่งของเธอถูกเตรียมชุดเจ้าสาวทอปักด้วยมือจากหลายคนตั้งใจมอบให้เธอแทนของขวัญจากใจส่งมาให้เธอเมื่อเดือนที่แล้วป.คงรู้ใจของผู้ชายคนนี้อยู่กับเธอทั้งหมดป.เป็นอดีตที่จบไปเธอปัจจุบันเขาใช้ชีวิตเป็นคู่สามีภรรยาน่ารักเดือนหนึ่งไม่นอนด้วยกันทุกคืนแต่ก็ถือว่าบ่อยมากจนคนแซวเลิกงานเร็ววันหยุดติดต่อไปก็บอกนอนอยู่กับสามีแต่เมื่อเกิดเรื่องคนรอบข้างพูดกันมากขึ้นอาจารย์ผู้ใหญ่หลายท่านทราบเรื่องพยายามยื่นมือมาช่วยแต่เธอไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากใครเลยไปฉันทำได้เท่านี้ก่อนที่ทุกอย่างจะแย่ยิ่งกว่านี้ฉันไม่รู้จะติดต่อป.ได้ที่ไหนหวังเพียงป.จะเข้ามาอ่านและเข้าใจคุณหนูของฉันต่อไปนี้ฉันสัญญาจะไม่ยุ่งเรื่องนี้ของคุณหนูอีก
หากฉันทำให้บางท่านไม่พอใจฉันต้องขออภัยมาณที่นี่
ขอกราบขอบพระคุณท่านต่ายที่นำข้อมูลความรู้ดีๆต่างๆมาเผยแพร่ขอให้ท่านมีความสุขมากๆๆ
สวัสดีค่ะอ.ฤทธิชัย
ขอบคุณอ.มากค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณไม่แสดงตน
11. ไม่แสดงตน [IP: 58.10.225.158]
เมื่อ อา. 06 ก.ย. 2552 @ 12:30 1533221 [ลบ] [แจ้งลบ]
ท่านต่ายมีหลักการความคิดดีคนรู้จักเยอะคงชอบสังคมจะเรียนต่อเอกแสดงว่ามีความรู้มีสมองดีนำสิ่งดีๆมาเป็นประโยดกับหลายๆคนได้ อ่านข้านบนทำให้ฉันอยากกราบแทบเท้าผู้หญิงคนหนึ่งสมมุติชื่อ ป.เรื่องที่ป.ทำกับเธอไม่ขำเลยป.และพวกรุมทำร้ายเธอทำไมป.เคยมีสามีมาแล้วน่าเข้าใจในรักแรกของเธอและสามีคนนี้คนแรกของเธองานแต่งของเธอถูกเตรียมชุดเจ้าสาวทอปักด้วยมือจากหลายคนตั้งใจมอบให้เธอแทนของขวัญจากใจส่งมาให้เธอเมื่อเดือนที่แล้วป.คงรู้ใจของผู้ชายคนนี้อยู่กับเธอทั้งหมดป.เป็นอดีตที่จบไปเธอปัจจุบันเขาใช้ชีวิตเป็นคู่สามีภรรยาน่ารักเดือนหนึ่งไม่นอนด้วยกันทุกคืนแต่ก็ถือว่าบ่อยมากจนคนแซวเลิกงานเร็ววันหยุดติดต่อไปก็บอกนอนอยู่กับสามีแต่เมื่อเกิดเรื่องคนรอบข้างพูดกันมากขึ้นอาจารย์ผู้ใหญ่หลายท่านทราบเรื่องพยายามยื่นมือมาช่วยแต่เธอไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากใครเลยไปฉันทำได้เท่านี้ก่อนที่ทุกอย่างจะแย่ยิ่งกว่านี้ฉันไม่รู้จะติดต่อป.ได้ที่ไหนหวังเพียงป.จะเข้ามาอ่านและเข้าใจคุณหนูของฉันต่อไปนี้ฉันสัญญาจะไม่ยุ่งเรื่องนี้ของคุณหนูอีก หากฉันทำให้บางท่านไม่พอใจฉันต้องขออภัยมาณที่นี่ ขอกราบขอบพระคุณท่านต่ายที่นำข้อมูลความรู้ดีๆต่างๆมาเผยแพร่ขอให้ท่านมีความสุขมากๆๆ
ขอบคุณมากนะค่ะที่เข้ามาลปรร. ขอให้โชคดีค่ะ
ใครหนอช่างขยันเขียน chart นี้ขึ้นมา
สวัสดีค่ะคุณมะลิวัลย์ กรรชัยพร
อิ อิ อิ
ได้รับจากเมลล์เพื่อนอีกทีค่ะ...
ขอบคุณค่ะที่เข้ามาทักทายกันค่ะ
มีความสุขในการทำงานมากๆนะค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ดร.ขจิต
ฮ่าๆ กินไปแล้วค่ะเวลางานอ่ะ กินอยู่ทุกวัน ฮ่าๆๆ
ตอนนี้อิ่มอยู่เลยค่ะ
ต่ายสบายดีค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
อ.สบายดีเช่นกันนะค่ะ
สบายดีครับ ไปทำงานดีกว่ากลัวกินเวลางานเดี๋ยวอ้วน ฮ่าๆๆๆๆ
อ่ะนะ...
อ.ได้เวลาทานข้าวแล้วนี่ บ่ายโมงแป๊ะ ฮ่าๆๆ รอบอาจารย์
คริ คริ คริ
ขอบคุณมากค่ะ
การมีอยู่หรือการจากไป...คือละครที่ตัวแสดงโลดแล่นอยู่
อาจมีเราเป็นผู้ร่วมเล่น หรืออาจเป็นผู้กำกับ หรืออาจเป็นผู้ดู
แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไร...นั่นก็เป็นการแสดงเสมือนอยู่บนโรงละคร...นี้
ไม่มีบทบาทที่แท้...มีเพียงแต่บทที่สมมติขึ้น
ให้เราได้รู้ ได้เห็น และได้เข้าใจ
อย่าพึงได้ยึดเลยว่านี่ นั่น น่ะคือ บทที่แท้จริงของเรา
หากเรายึดอยู่เช่นนั้น นั่นน่ะเราหลงไปว่า "นั่นคือเรา"
คือ เรา
คือ งานเรา
คือ ครอบครัวเรา
คือ คนรักของเรา
คือ พ่อแม่พี่น้องเรา
คือ สมบัติเรา
แต่ที่สุดแล้ว...ไม่มีอะไรเลยที่เป็นเรา
เรานั้นไปติดยึด...เอง
เรานั้น เป็นเพียงผู้มีหน้าที่ หน้าที่ที่ดำเนินไปตามแต่ละบทเท่านั้น
หน้าที่ที่จะทำตามบทบาทสมมตินั้นอย่างรู้ตัว
ขออนุญาติจากคุณKA-POOMค่ะ