ผู้เขียนมีโอกาสได้กลับไปเยี่ยมบ้านที่ปัตตานี เนื่องจากไปงานศพพ่อของเพื่อนที่ยะลา ก็ได้เจอเจี๊ยบ (จิรพรรณ ไชยโยธา) เพื่อนสมัยเรียน ป.โท โดยบังเอิญ เป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก เพราะตลอดเวลา ๑๐ ปีที่ผ่านมาเราไม่ได้เจอใครเลย เพราะเราได้ย้ายออกจากชายแดนใต้อย่างไม่มีปีไม่มีขลุ่ย ใครก็ติดต่อไปได้ จนล่าสุด โกทูโนแห่งนี้เป็นผู้สื่อสารให้เจอเพื่อนและมิตรสหายเก่า คือคุณไก่ (ทรงสมร พิเชียรโสภณ) ศูนย์อนามัยที่ ๑๒ ยะลา และขยายผลจนเจอเพื่อนคนอื่นๆ
กับ พี่วสิน นุช
เจ้าเจี๊ยบทำหน้าที่บริหารจัดการ ก็นัดเพื่อนที่สามารถติดต่อได้ ไปรวมพลคนรุ่นเดียวกันไปเจอกันที่หาดใหญ่วันศุกร์เย็น มีจุ๊บ (วสันฯ) จากยะลา จุง (พิชสินี แก้ววิชิต) จากสะบ้าย้อย หอบทุเรียนกวนและลองกองมาฝากพรรคพวกเต็มกะบะ นุช (นงนุช อาคาสุวรรณ) มอ.หาดใหญ่ พี่วสิน จากหาดใหญ่วิทยาลัย กำพล ทองอยู่ จาก รร.จุฬาภรณ์ สตูล เจ้าชายกบ (อนุชาติ จูวัฒน์) สพท.สงขลาเขต ๒ หาดใหญ่ คุณไก่ (ทรงสมร ฯ) ไปราชการที่กทม.ต้องบินลงหาดใหญ่เพื่องานนี้ และใครต่อใครที่เป็นผู้ติดตามอีกหลายคน ขาดพี่น้อย ธนาคารกรุงไทย คุณมิคาแอล (คุณพ่อบาทหลวง) พี่ศิริชัยท่านเกษตรจังหวัด คุณดำรงกองทุนสงเคราะห์สวนยาง นก (นฤทธิ์) และเพื่อนบางคนที่เสียชีวิตไปแล้วโดยที่เราไม่รู้เลย เช่นคุณนิมตร และน้องแวว
คุณไก่ เจี๊ยบ เจ้าชายกบ กำลังหม่ำจำปาดะอร่อยมาก
ช่างเป็นการนัดหมายที่น่าเวียนหัวที่สุด คือ นัดเจอกันที่ร้านตาชั่งอีสาน เมืองหาดใหญ่มันมีตั้งหลายสาขา กำพลมาจากสตูล เจอร้านตาชั่งอีสานใต้ก็เข้ามาสั่งอาหารรอ นุชกับครอบครัว เจอตาชั่งอีสานอีกสาขาหนึ่งก็เข้าไปสั่งอาหารนั่งรอ อ้ายเราไปจากยะลา ปัตตานี ก็ขับรถเวียนเมืองหาดใหญ่หาร้านตาชั่งอีสาน พวกบอกว่าอยู่ใกล้ มินิมาร์กเคแอนด์เค อ้ายเราก็ไปเคแอนด์เคอีกสาขาหนึ่ง เพราะมันมีหลายสาขาเหมือนเซเว่น ขับรถวนเหมือนงูกินหาง
บ้านนุชและสวนสวย
เมื่อถามว่าอยู่ถนนอะไร ซอยอะไร กลายเป็นว่าแต่ละคนไม่รู้ว่าอยู่ถนนอะไรเพราะไม่เคยเรียกชื่อถนน มันตลกไหมละพี่น้อง เจ้าชายกบจึงต้องขับมอร์เตอร์ไซด์มาตามและนำทาง จาก ๑ ทุ่มจนเกือบ ๓ ทุ่มที่หากันอยู่ แต่ละคนความรู้ไม่ใช่น้อย ๆ แต่บ้าบอได้ที่จริง ๆ
ถนนสวย ต.ทุ่งหมอ ทางไปบ้านนุช
เมื่อเจอกันก็ได้ยินเสียงเหมือนนกกระจอกเข้ารัง คุยกันจนร้านปิด แถมพรุ่งนี้นัดต่อไปอีก ไปทานข้าวบ้านนุช ที่ทุ่งลุง ออกไปทางสะเดา เอาก็เอา ไหน ๆ ไม่เคยเจอกัน
เช้าวันเสาร์ออกจากหาดใหญ่ ๑๐ โมงไปทุ่งลุง เอารถไปสองคัน กำพลขับรถนำหลงไม่แพ้เมื่อคืน แต่ประทับใจระหว่างทางไปบ้านนุช ต.ทุ่งหมอ ถนนสวยมากต้นไม้สองข้างทางโอบถนนให้ร่มรื่น
ไปถึงบ้านนุชหายเหนื่อย เพราะบ้านเขาอยู่ในสวนมีผลไม้เต็มไปหมด ฝังตัวอยู่นั่นหลายชั่วโมง ใครใคร่กินกิน ใครใคร่นอนนอน จนถึงบ่าย ๒ ผู้เขียนจะต้องกลับภูเก็ตอีก แต่พรรคพวกบอกว่า มาถึงนี้แล้วไปด่านนอกกันดีกว่า ไปซื้อของฝั่งมาเลเซีย ถูกลากไปต่อ
ไปช้อบปิ้งฝั่งมาเลเซียหมดไปหลายเหรียญ จนถึง ๕ โมงเย็น เอ๊ะ ! เราจะได้กลับภูเก็ตหรือเปล่านี่ ก็กลับเข้าหาดใหญ่ผ่าน บ.ข.ส.แวะซื้อตั๋ว ก็ยังมีอยู่ วีไอพี ๒๔ ที่นั่ง เที่ยว ทุ่มครึ่ง ค่อยหายใจหายคอคล่องขึ้นหน่อย ว่ามีรถกลับแล้ว ก็กลับไปเอาสัมภาระบ้านเจี๊ยบที่หมู่บ้านวังหงส์ กลับมาขึ้นรถ ผอ.ณภัทร จากเทศบาลปาดังเปซามาส่งที่ บ.ข.ส. กลับถึงภูเก็ต ตี ๒ ครึ่ง รถจอดทิ้งไว้ หน้า อบจ. กลับถึงบ้านโดยปลอดภัย และขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่ทำเพื่อเรา...
กำพล อิ่มแล้วนอน
กลับถึงบ้านเรียบร้อยแล้วหรือคะ เห็นพรรคพวกคุยกันอยู่ว่าจะเชิญพี่ พร้อม คนอื่น ๆ ร่วมเจอกันใหม่ ไม่ทราบว่ายอมไปใหม (อะไรที่นัดล่วงหน้านาน ๆ รับรองเหลวเป็นน้ำ ถ้านัดปุบปั๊บอาจได้เป็นวุ้น แต่เนื้อหาสาระอย่าหวังจากกลุ่มนี้) ขนาดวันที่ไปส่งพี่ผอ.เจี๊ยบยังลืมรับไก่เลย โทรหาตอนทุ่มไม่รับ โทรอีกทีหลังจากนั้น คุณเธอทานข้าวอยู่บอกส่งเจ้เรียบร้อยแล้ว ลืมรับพี่ไก่ (น่ารักไม่น้องเรา)
สวัสดีค่ะคุณไก่
กลับถึงบ้านตีสองกว่า รถทัวร์ดันไม่ผ่านศาลากลาง ต้องนั่งมอร์ไชด์รับจ้างมาเอารถที่ศาลากลาง
รอบหน้านัดเจอกันที่สตูลหรือภูเก็ตก็ได้ พี่พร้อมเสมอ แต่พวกท่านทั้งหลายนั่นแหละจะพร้อมหรือไม่
พี่ดีใจมากที่ได้เจอพวกเราทุกคน หลังจากที่เรียนจบไปพี่คนเดียวหายออกจากวงโคจร พวกเรายังเกาะกลุ่มกันเหนียวแน่นและสนุกสนานเหมือนเดิม
ไม่เป็นไรถึงคุณไก่ไม่ได้มาส่งพี่ ก็ต้องขอขอบคุณที่ให้การดูแลอย่างดี ฝากบอก ผอ.เจี๊ยบด้วย สมแล้วที่ท่านเป็น ผอ. บริหารจัดการได้ชั้นหนึ่งจริง ๆ บอกรอง ผอ. ร.ร.จุฬาภรณ์ด้วย รอบหน้าจะไปตะลุย ล่องแก่งที่สตูล
เอาแมวบ้านนุชมาฝาก