นุ่งลมห่มฟ้าต่างผ้าผวย

กินข้าวด้วยดวงดาวที่พราวแสง

นอนอาบอาทิตย์อ้นฤทธิ์แรง

เพื่อรอวันกล้าแกร่งแกว่งขวานชัย

กวะแกว่นขวานรานโลกวิโยคยุค

วิโยคทุกทิศด้าวร้าววิสัย

วิสุทธิ์เพียงพื้นแผ่นเมืองแมนพิไล

พิลาปในหมู่มนุษย์สุดยินยล

กระหน่ำ กระหน่ำซ้ำซ้ำซาก

เหลือภพเพียงภาคธุลีผล

จะดึงดินดึงดาวคละเคล้าปน

ดึงเดือนหล่นป่นปลงเป็นผงคลี

แล้วก่อร่างสร้างหล้าขึ้นมาใหม่

สานดาวใส เดือนสวย  ด้วยศักดิ์ศรี

ดินวะวาบวับวาวราวมณี

รุจีปานสรวงร่วงรมย์

จะนุ่งห่มชมรักสลักจิต

ดื่มน้ำมิตรระรินซ่านสิ้นสม

อาบพลังรักแกร่งแห่งสังคม

นิราศชมโลกกว้างอย่างอิ่มเอม

   ปณิธาน    :  วรภ  วรภา 

                                       จาก รวมบทกวี หมอกฝัน ม่านฟ้า  ห่าฝน

  

                                   

            

แม้ไร้รักไร้อุ่นให้หนุนแนบ

ก็จะแอบดึงบางดาวที่พราวแสง

เอื้อมดาวนั้นแต้มฝันต่อเติมแรง

ให้ใจแกร่งพร้อมสู้สู่เส้นชัย

พร้อมทายท้าฝ่ายากในขวากหนาม

กี่คุกคามกี่แรงร้ายไม่พ่ายไหว

จะเดินทางสร้างฝันอันอำไพ

จะแหวกว่ายวังวนให้พ้นทุกข์

ผิ..บางดาวกระพริบไกลในริบหรี่

เพียงราตรีดาวฉายมิวายสุข

เพียงบางครั้งดาวส่องทางก็สร่างทุกข์

ดุจปลอบปลุกวิญญาณ์ให้กล้านัก

จะกอบเก็บดาวในฝันสู้วันใหม่

หว่างซอกใจในก้าวย่างที่ต่างศักดิ์

ด้วยศรัทธาค่าแห่งดาวสกาวนัก

ใช่เพียงรัก...หากเลื่อมใสในแสงดาว

       ปณิธาน : บทประพันธ์  อิงจันทร์  ๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๒        

                                        

 

                  ขอบพระคุณเพลงไพเราะและภาพสวยจาก คุณ solno07