ชีวิตที่ขาดประสบการณ์ด้านอื่นๆ เป็นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์หรอก

ลาโง่..ไม่ลาสิโง่

 

             ลาโง่ตัวหนึ่งกินหญ้าอยู่ที่ชายป่าได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องเพลงเพราะ
ลาอยากร้องเพลงเพราะอย่างจิ้งหรีดบ้างจึงถามจิ้งหรีดว่ากินอะไรจึงร้องเพลงเพราะ?
จิ้งหรีดตอบว่ากินน้ำค้างเสียงจึงเพราะ
ลาจึงเลิกกินหญ้าและกินแต่น้ำค้างไม่ช้าลาโง่นั้นก็ตาย
เพราะลาเป็นสัตว์กินหญ้าเมื่อเลิกกินหญ้าไม่ช้าก็ตาย
...........

พนักงานของบริษัทท่องเที่ยวแห่งหนึ่งทำงานด้านเอกสารมาห้าปี
มีความใฝ่ฝันที่อยากจะได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นพนักงานระดับหัวหน้างานหรือเป็นมัคคุเทศก์
ด้วยความที่ได้รับการอบรมมาว่าคนเราต้องขยันอดทนตั้งใจทำงานไม่ลางานเลยได้ยิ่งดีก็จะได้ดีในหน้าที่การงาน
ตั้งแต่เริ่มทำงานวันแรกพนักงานคนนั้นก็ตั้งใจทำงานมาตลอดห้าปี
ไม่เคยลากิจลาป่วยหรือลาพักร้อนแม้แต่วันเดียว
มีอยู่บ้างเหมือนกันที่พนักงานคนนั้นตั้งใจจะลาพักร้อนไปเที่ยวกับเพื่อนๆบ้างในช่วงปีแรกๆ
แต่ว่ามักจะได้รับการตอบปฏิเสธจากหัวหน้างานซึ่งให้เหตุผลว่าช่วงวันหยุดนี้งานเยอะมากเลยนะ
คุณอยู่ช่วยหน่อยเถอะนะเก็บเงินโอทีไปเที่ยวทีหลังก็ได้
ถ้าคุณขยันอย่างนี้นะปีหน้าอาจจะได้เลื่อนตำแหน่งได้โบนัสพิเศษ
ห้าปีมาแล้วที่พนักงานคนนี้ขยันทำงานมาตลอดแต่ไม่เคยลาพักร้อนไปเที่ยวไหนเลย

แล้วความฝันก็เป็นจริงขึ้นมาปีนี้ทางบริษัทต้องการมัคคุเทศก์ผู้ช่วยเพิ่มอีก3-4  คนโดยจะเลือกจากพนักงานภายในที่มีศักยภาพ
คำถามในการสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกก็คือ
คุณเคยไปเที่ยวที่ไหนมาบ้าง?
คุณเคยมีประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นในการท่องเที่ยวบ้างหรือเปล่า?
( เงียบ) .........

ดูเหมือนลาและพนักงานคนนี้มีอะไรที่คล้ายกันอยู่ในบางมุมคุณว่ามั้ย...

คุณอาจจะเป็นคนขยันทำงานซึ่งจะด้วยเหตุผลใดก็ตามมันก็เป็นสิ่งดี
แต่อย่าลืมว่าชีวิตไม่ได้มีด้านเดียวและชีวิตไม่ได้มีเวลานานสักเท่าใด
ชีวิตที่ขาดประสบการณ์ด้านอื่นๆเป็นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์หรอก
คุณอาจจะอยากเก็บเงินไปเที่ยวตอนแก่แล้วคุณจะแน่ใจได้หรือว่าคุณจะไม่เป็นอะไรไปก่อนแก่และจงระลึกไว้ว่าใช่ว่าคุณไม่อยู่ที่บริษัทจะอยู่ไม่ได้เพราะคนอื่นก็สามารถทำงานแทนคุณได้เหมือนกัน....
ลาพักร้อนบ้างเถอะจะใช้ลากิจลาป่วยบ้างก็ไม่ว่ากัน( ใครจะรู้)
ปีหนึ่งสักสองสามครั้งไปไหนก็ได้ครับไปในที่ๆคุณยังไม่เคยไป
ไม่ต้องรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเมื่อคุณต้องเขียนใบลาบ่อยๆ
ไม่ต้องกลัวว่าเจ้านายจะไม่พอใจหรือไม่อนุมัติเพราะคุณมีสิทธิ์
ไม่ต้องรู้สึกผิดถ้าในเวลางานคุณได้ทำเต็มร้อยแล้ว
ไม่ต้องห่วงว่าการหยุดของคุณจะมีผลต่อการประเมินผลงานต่างหากที่เป็นตัววัด
จงห่วงแค่ว่าคุณมีชีวิตแล้วคุณมีชีวาหรือยัง
จงใช้ชีวิตที่มีให้คุ้มค่าดูอย่างเจ้าลาโง่อย่างน้อยมันยังได้เดินเที่ยวในป่ากว้างก่อนตาย
แล้วคุณจะจับเจ่าอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมทั้งปีทั้งชาติหรือ
ไม่ลา... สิโง่คุณว่ามั้ย?

  ที่มา. เว็บบอร์ด ศชต.