กำลังใจ..สำคัญกับชีวิตเรา
"กำลังใจ" ไม่มีวันหมด
|
หากคุณเคยยืนอยู่บนความเหน็บหนาวของชีวิต หากการทอดสายตาไปยังสุดขอบฟ้ายิ่งทำให้หัวใจร้าวไหว หากสองมือ สองขา ไร้เรียวแรงจะกวัดไกว เหมือนเช่นก่อน หากสมองที่เคยทำงานตลอดมา เหมือนจะหยุดการเคลื่อนไหวลงชั่วขณะ และหากลมหายใจเข้า - ออก ดูเหมือนจะหมุนวนผิดจังหวะ เวลานั้นคุณอยากทำอะไร ? แล้วกำลังคิดถึงใครอยู่ ?
ความอ่อนแอ เกิดขึ้นได้กับเราทุก ๆ คนอย่างไม่รู้ตัว ฉันเองก็เป็นคนหนึ่ง ที่ยอมรับว่าบางความรู้สึกก็แสนเปราะบาง ฉันยังเคยสงสัยเลยว่า ทำไมดวงตาเล็ก ๆ ของคนเรา ถึงผลิตหยดน้ำตาได้มากมายถึงเพียงนี้ หรือนี่คือ พลังแห่งความรู้สึกอันยิ่งใหญ่ ที่อยู่ในส่วนลึกของหัวใจเราก็เป็นได้
คุณเคยพูดกับตัวเองด้วยประโยคนี้บ้างหรือเปล่า "ฉันจะมีชีวิตอยู่ต่อไปยังไง ถ้าไม่มี ....." หรือ "ชีวิตฉันคงไม่เหลือใครอีกแล้ว"
ความคิดของคุณที่เชื่อว่า ชีวิตนี้ไม่มีใคร แต่แล้ววันหนึ่ง สิ่งที่เรียกว่า "กำลังใจ" ก็ไหลรวมมาเป็นพลังหนึ่งเดียวจากทุกมุมโลก เมื่อได้รับรู้ข่าวคราวว่า คุณ กำลังทุกข์ใจ ใครบางคนอาจห่างหายไปจากชีวิตคุณนานแล้ว แต่ก็กับปรากฏตัวขึ้นมาในวันที่คุณท้อแท้เสมอ อย่ามองข้ามความรู้สึกดีดีจากทุกคนที่หยิบยื่นให้คุณนะ
วันนี้ที่คุณมองเห็น อาจเป็นวันที่ฟ้าปิดแสงสว่างจนมืดมัว แต่สักวันฟ้าก็จะเปิดนำแสงสว่างสดใสมาสู่คุณ เหมือนใบไม้ ดอกไม้ที่ผลิบาน ไม่นานก็ร่วงโรย แต่ก็ใช่ว่าจะจากลาตลอดไป เมื่อถึงฤดูกาล ใบไม้ ดอกไม้ จะกลับมาผลิบานให้คุณสัมผัสอีกเสมอ ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนแล้วแต่มีเงื่อนไขแห่งกาลเวลา
"เวลา" จะเยียวยาทุกความเจ็บปวดของคุณ ขอเพียงคุณพร้อมที่จะเปิดหน้าต่างของชีวิต ลองออกมาดูถนนที่คุณเดินอยู่ทุก ๆ วัน สักนิด คุณอาจได้คำตอบมากมายให้กับชีวิตว่า
บนโลกนี้ ยังมีอีกหลายชีวิตที่ทุกข์ทรมาน ด้วยโรคร้ายตั้งแต่เกิด จนชรา บางคนต้องทนเจ็บปวดกับสิ่งที่ตัวก่อและไม่ได้ก่อ ชุมชนที่ห่างไกลความเจริญ ความเลื่อมล้ำทางสังคม บางคนไร้ที่พักพิง กลายเป็นคนพเนจร แม้กระทั่งสัตว์เลี้ยงที่ถูกทอดทิ้ง ก็กลายเป็นสุนัขจรจัด เด็ก ๆ ยากจนอีกหลายชีวิต ที่เดินเร่ขายของตามท้องถนน แทนที่จะอยู่ในห้องเรียน ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาส และขอทานจำนวนไม่น้อย และหลาย ๆ ชีวิต ที่เราเองก็อาจไม่เคยรู้ว่า พวกเค้าเหล่านั้นยังมีตัวตน อยู่ในโลกที่เหมือนว่าเจริญแล้วอยู่อีกหรือ
หลายครั้งที่ฉันเคยท้อแท้ ฉันเองก็ไม่อาจปฏิเสธ ว่า "กำลังใจ" คือสิ่งสำคัญและมีความหมายเพียงใด ต้องขอขอบคุณทุก ๆ กำลังใจ ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมของฉัน ที่ทำให้วันนี้ฉันมีรอยยิ้ม เพื่อรับมือกับรอยน้ำตาได้ และพร้อมที่จะก้าวต่อไปตราบลมหายใจยังมี
|
|