ขอบคุณความเจ็บปวด

ขอบคุณ..."ความเจ็บปวด"

จงขอบคุณที่ธรรมชาติได้ให้ความเจ็บปวด
เป็นของขวัญแก่สิ่งมีชีวิต
อย่าโกรธแค้น ต่อของขวัญสูงค่านั้นเลย
ความเจ็บปวดเป็นสิ่งจำเป็นยิ่ง
ถ้าไม่มีความเจ็บปวด
ชีวิตย่อมอยู่ในห้วงแห่งภยันตราย

ความเจ็บปวด รวดร้าวของจิตใจ
ไม่มีทางเอาชนะ และไม่มีทางป้องกัน
เพียงแต่หาเหตุและผลของมันเท่านั้นก็พอ

ความเจ็บปวดนั้น
ถ้าเราไม่ยอมเป็นทาสของมัน
การฟื้นตัวสู่ปกติก็จะง่ายและเร็วขึ้น

ความเจ็บปวดรวดร้าว คือฑูตของความเป็นจริง
ที่มาเคาะประตูแห่งความเห็นแจ้งในเรา
แล้วเราจะเปิดประตูนั้นได้อย่างไรกัน...



บางบทจากหนังสือ จาก พรหมจรรยมรรค โดย วรกมล