ชวนคิดชวนคุย

"หนังสั้น"

บินฉิวไปกับอิสระทางความคิด โดย อ.ตู๋

           ผมชวนนิสิตเรียนรู้การใช้โปรแกรมประยุกต์คอมพิวเตอร์ โดยการเรียนรู้โดยผ่านการโยนปัญหาและความคิดผ่านการเรียนรู้ โดยการทำหนังสั้น โดยในการเรียน ผมมอบหมายงานในการเรียนให้นิสิต ลองทำหนังสั้น โดยนำตัวอย่างความสำเร็จของหนังสั้น เรื่อง "เพียงคนบ้าที่รักแม" มาเป็นตัวจุดประกายความคิด

           ซึ่งหนังเรื่องดังกล่าว ได้รับรางวัลชนะเลิศ ในการประกวดหนังสั้น ในรายการเรื่องจริงผ่านจอ ที่เปิดโอกาสให้นักเรียน นักศึกษาได้ มีเวทีแสดงความคิดของตนเองในการทำหนังสั้น ซึ่งนิสิตสาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณได้รับรางวัลชนะเลิศ และได้เดินทางไปดูงานที่ญี่ปุ่กลับมา

             เผอิญว่า วันนี้ อ.คุณอนันต์ หรือพี่ตู๋ รุ่นพี่ผมสมัยเรียนปริญญาโทที่ประสานมิตร มาสอบประมวลความรู้ ซึ่งพี่เค้ามาเรียนต่อปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยนเรศวร

              พี่ตู๋ คนนี้นี่เองที่เป็นอาจารย์จุดประกายความคิดให้กับนิสิตมหาวิทยาลัยทักษิณ ทำหนังสั้นจนได้รับรางวัลหลายรางวัล นับว่าจึงเป็นโอกาสดีที่ พี่ตู่จะได้มาจุดประกายความคิดให้กับนิสิต สาขาคอมพิวเตอร์ศึกษา ซึ่งเรียนวิชา ระบบปฏิบัติการและโปรแกรมประยุกต์กับผม

 

           พี่ตู๋ แลกเปลี่ยนประสบการณ์กับนิสิต ว่าการทำหนังสั้นนั้นอยู่ ที่คนสนใจหรืออยากทำมากกว่า การทำหนังสั้นนั้นเป็นการ เล่าเรื่อง ให้ผู้ชมดู และฟัง อยู่ที่ว่าการเล่าเรื่องให้คนฟังนั้น ประเด็นสนใจ หรือวิธีคิด คือเรื่องที่เล่าไปนั้น ถ้าเป็นเรื่องความรู้ ที่ผู้คนทั่วไปเค้ารู้อยู่แล้ว หรือคนทั่วไปพบเห็นได้ง่ายๆ แลว เรื่องก็จะไม่น่าสนใจ

           การเสนอหนังสั้นเหมือนกับ การให้ดูเหรียญบาทที่กำอยู่ในมือ ถ้าเราบอกว่านี่มีของดีให้ดู้ ของดีอยู่ในกำมือนี่ อยากดูไหม พอเผยให้เห็นในมือว่ามีเหรียญบาทอยู่คนดูเห็นแล้ว ก็อาจจะไม่อยากดูแล้ว เหมือนกัน อ.ตู๋ ยังสอนนิสิตผู้หญิงในห้องว่า

           "จำไว้ ลูกผู้หญิงอย่าไปให้เค้าดูทั้งหมด ถ้าเค้าดูแล้วเห็นแล้ว เค้าก็จะไม่อยากดูอีก"

         แนวคิดหนังสั้น ที่น่าสนใจ อยู่ที่การนำเสนอ เรื่องราวเพียงหนึ่งประเด็น หนังสั้นเป็นหนังที่มีตัวแสดงไม่มาก ความคิดที่น่าสนใจอยู่ที่ว่าจะมีวิธีเลาเรื่องอย่างไรให้น่าสนใจ

         เรื่องราวที่จะให้ทำหนังสั้นมีมากมาย อยู่ที่ผู้สร้าง จะมีแนวคิดเชิงบวกหรือไม่ เรื่อง ไม่ดีให้เก็นไว้เป็นเบื้องหลัง แต่ผู้สื่อสารจะสื่อสารให้ผู้ชมคิดตามอย่างไร

         และการนำเสนอเรื่องราวก็ควปล่อยให้ผู้ชมคิดต่อบ้าง ไม่ใช่การเสนอเรื่องราวจะต้องบอกให้จนหมด