หยาดน้ำใจไม่เคยสิ้นจากวิญญาณ์ เหมือนหยาดน้ำจากฟ้า...หลั่งมาดิน...
เย็นหยาดฝน โปรยฝน จนฟ้าฉ่ำ
หนึ่งหยดน้ำ รวมกัน เป็นหยาดฝน
หล่อชีวัน บนโลก โศกกมล
ให้ผ่านพ้น แล้งร้าง สร้างชีวิน
หมองกมล คนไร้ ได้สัมผัส
โทมนัส ต่อสู้ ไม่รู้สิ้น
หนึ่งน้ำใจ ที่ให้หวัง ดั่งฝนริน
ชุบชีวิต ที่พังภินท์ ให้กลับมา
ยิ้มกับความหวังใหม่ในวันนี้
ยิ้มกับความหวังที่มีคุณค่า
หยาดน้ำใจไม่เคยสิ้นจากวิญญาณ์
เหมือนหยาดน้ำจากฟ้า...หลั่งมาดิน...
สวัสดีครับ กลอนเพราะมากครับ อ่านแล้วมีกำลังใจ ขอบพระคุณ โชคดีครับ