......เจือจางไปหน่อย.....

มีเรื่องเล่าที่เกิดจากตัวเองมาฝากครับ

เมื่อวานมีโอกาสดีได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับ ประวัติ ปฏิปทา และ ข้อธรรมของหลวงปู่ขาว อนาลโย วัดถ้ำกลองเพล จ.หนองบัวลำภูครับ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ที่หาหนังสือเล่มนี้มาเพราะสนใจใฝ่รู้ ประวัติและปฏิปทาของหลวงปู่ครับ

จากหน้าปกหน้าและหลังก็เป็นหนังสือธรรมะที่น่าอ่านเล่มหนึ่งครับ

พอเริ่มอ่านคำนำผมก็เิกิดความรู้สึกแปลกๆเพราะผู้เขียน เขียนโดยขัดๆกับหนังสือธรรมะทั่วๆไปแต่ก็ไม่เด่นชัดมากแต่พอจะรู้สึกได้ครับ ก็ยังไม่ได้คิดอะไรมาก

เนื้อหาในเล่มก็จะแบ่งเป็นบทๆครับ บทหนึ่งก็ไม่กี่หน้า

พอเริ่มบทที่หนึ่งผู้เขียนก็กล่าวถึงประวติของหลวงปู่ แต่ก็เริ่มแทรกธรรมะของครูบาอาจารย์ท่านอื่นเข้ามาบ้างประปราย


แต่พอยิ่งอ่านไปกลายเป็นว่าเนื้อหาส่วนใหญ่จะไม่ค่อยเกี่ยวกับหลวงปู่ครับ เป็นข้อธรรมที่ผู้เขียนนำมาแทรกเป็นระยะๆ รวมทั้งมีบทกวี กลอน มาปะปนเป็นระยะๆ จากการประเมินของผมเองน่าจะมีประวัติ ปฏิปทา และ ข้อธรรมของหลวงปู่ไม่เกิน 30% ครับ จากประสบการณ์โดยทั่วๆไปหนังสือประเภทนี้ควรจะมีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับพ่อแม่ครูบาอาจารย์น่าจะเกิน 80% หรือ สักไม่น้อยกว่า 50% ก็จะเป็นการซื่อสัตย์ต่อผู้อ่านครับ

ในกรณีนี้ผู้เขียนอาจจะมีข้อมูลของหลวงปู่น้อยเกินไปก็เป็นได้จึงต้องเติมส่วนอื่นๆเจือเข้าไป

ผมก็เลยผิดหวัง และอดไม่ได้ที่ความไม่พอใจ (โทสะ) จะก่อตัวครับ

อ่านหนังสือธรรมะ แต่ก็ได้เห็นกิเลสของตัวเองไปด้วย ไม่ได้คิดมาก่อนเลยครับ

เล่มหนาและเจือจาง กับเล่มบางที่ถึงแก่น

ผมขอเลือกเล่มบางดีกว่านะครับ