วันนี้ได้อ่าน  บันทึกของศาสตราจารย์  นายแพทย์ วิจารณ์ พานิช  เชิญชวนให้  ครูในโรงเรียน หรือ อาจารย์มหาวิทยาลัย  ให้ทำ storytelling วิธีบ่มเพาะ  คุณธรรมจริยธรรมของลูกศิษย์  โดยสอดแทรก เรื่องเชิงคุณธรรมจริยธรรม  ในบล็อก....

โดยหยอด  แรงจูงใจว่า.....เรื่องที่โดนใจ  จะมีกรรมการตัดสินรางวัล และส่งรางวัลไปให้ด้วย 

ต้องเรียนให้ทราบว่า.....ไม่ได้ต้องการรางวัลนะคะ  ที่จะเขียนนี้  แต่เพียงต้องการจะเล่าให้ได้อ่านกันว่า  การเรียนการสอนนั้น  หากได้มีการสอดแรกคุณธรรม จริยธรรมกันบ้าง  ในแต่ะคาบ  ก็จะเป็นการขัดเกลาจิตใจของนักเรียน ให้อ่อนไหวได้บ้าง......

วันนี้  ครูอ้อย ได้ปลูกฝังให้นักเรียน   รู้จัก  อดทน  อดกลั้น  ต่อสิ่งยั่วยุ  อย่างง่าย  และน่ารัก  นั่นคือ...... 


ก่อนเข้าเรียนทุกชั่วโมงเรียน
  ครูอ้อย  จะต้องให้นักเรียน  ยืนขึ้น  และพูดทักทายครู 


ครูอ้อย ให้นักเรียนพูดจนจบแล้ว
  คราวนี้  ครูอ้อยนับ 1  2  3   ให้นักเรียนยืนตรง   ให้อดทน ยืนตรง  โดยครูอ้อย นับ 1 จนถึง 10 ในใจ  หากนักเรียนอดทน ยืนได้ตามเวลาที่กำหนด  ก็ถือว่า นักเรียนอดทนได้ดี   


แต่
  ไม่เพียงแต่เท่านั้น  ในขณะที่นักเรียน ยืนตรง  ครูอ้อย จะทำหน้าตา  ท่าทางตลกๆๆ  เพื่อยั่วยวนให้นักเรียน หัวเราะ 


มีนักเรียนหลายคนที่อดทน
  อดกลั้น  ไม่มองครูอ้อย และยืนตัวตรงได้ 


และมีนักเรียนหลายคนเช่นกันที่ หัวเราะ
  อดกลั้นไม่ได้......


เมื่อหมดเวลาที่ครูอ้อย กำหนด
  ครูอ้อย ก็สั่งให้นักเรียนทั้งหมดนั่งลง......

ครูอ้อย ถามนักเรียนว่า.....ครูกำลังปลูกฝังให้นักเรียน  มีความอดทน และอดกลั้น  ต่อสิ่งยั่วยุ   ซึ่ง  นักเรียน  จะต้องใช้เวลา  ใช้สติ บังคับจิตใจตัวเองให้ได้  ให้เหมือนกับการที่  บังคับตัวเอง  ไม่ให้หัวเราะ  ในตอนที่  ครูอ้อย  ทำหน้าตาตลก......นั่นเอง


หลายๆๆท่าน
  อาจจะไม่เคยรู้  ไม่เคยเห็น  เด็กเล็กๆๆ  ที่ต้องมีการหลอกล่อ  ต่างๆๆ  ให้เข้าใจ  และปฏิบัติได้  ในสิ่งง่ายๆๆ  และเชื่อมโยงไปหาเรื่องต่างๆๆ ในชีวิตประจำวัน.....


ทุกๆๆวัน
  นักเรียนก็จะซึมซับ  เรื่องที่ดี  ที่งามไปไว้ในจิตใต้สำนึกของนักเรียนได้เอง.....

จาก การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ  ชั้นประถมศึกษาปีที่ โรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย(กระจ่าง สิงหเสนี)  สพท.กทม. เขต

P นางสิริพร  กุ่ยกระโทก  ผู้เล่าเรื่อง