ตายปริกำเนิด
อำเภอหนองจิก เป็นอำเภอหนึ่งใน 3 จังหวัดชายแดนใต้ที่ปัญหางานอนามัยแม่ และเด็ก เป็นปัญหาอันดับต้นๆ ของพื้นที่ การตายปริกำเนิด เป็นอีกหนึ่งตัวชี้วัดของการให้บริการอนามัยแม่และเด็ก สุขภาพแม่และเด็ก รวมไปถึงสภาวะเศรษฐกิจ สังคมในระดับต่าง ๆ จนถึงระดับชาติ ฯ อัตราการตายปริกำเนิด ในอำเภอหนองจิก ในปี 51- 52 อยู่ที่ 20/1,000 การเกิดทั้งหมด ซึ่งถือว่า เป็นตัวเลขที่สูงกว่า เกณฑ์ปกติถึง 2 เท่า เศษ สาเหตุของการตายปริกำเนิดมีมากมาย และหนึ่งในสาเหตุปัญหาที่สำคัญคือ ความพิการแต่กำเนิด และความผิดปกติของโครงสร้างของทารก ...
ซอรี เป็นหญิง ร่างเล็ก อายุราว 40 ปี เศษ ผิวคล้ำ ตาเหร่ ขาทั้งสองข้างไม่เท่ากัน พุดติดอ่างบ้างเล็กน้อย มีอาการคลายกระตุกเกือบตลอดเวลา ซอรีเรียนหนังสอ ได้ ป.2 ก็เลิกเรียน และไม่อยากไปโรงเรียน เพราะเพื่อนๆ มัก เอาปมด้อยของซอรี มาเป็นเป็นเรื่องสนทนา และสนุกสนานกับการกลั่นแกล้งซอรี ต่างๆ นาๆ ซอรี เลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ที่บ้าน และทำงานรับจ้างเล็กๆ น้อยๆ ที่สามารถรับมาทำที่บ้านได้ ซอรี โชคดีที่มีฝีมือในด้านการเย็บปักถักร้อยโดยที่ไม่มีใครสอน มันคงเป็นพรสวรรค์ที่พระเจ้ามอบมาให้พร้อมๆกับวันที่ซอรี ได้รับการลงโทษจากพระเจ้า ในความไม่พอดีของ ความเป็นซอรี
ซอรี ได้มีโอกาส รับจ้างสอยผ้า และรับจ้าง เย็บริมผ้า จากช่างเย็บผ้า ของหมู่บ้าน มันเป็นรายได้ที่ไม่มากนัก แต่มันทำให้ซอรี มีชีวิตวันนี้ได้ ด้วยศักด์ศรีของความเป็นมนุษย์ ที่สร้างสรรค์ความเป็นชีวิต ด้วยความเป็นตัวตนของตนเอง ได้บ้าง ครอบครัวของซอรี มีด้วยกัน 12 คน มันคงเป็นความเคยชิน กับวิถีมุสลิม ของผู้คน ในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ ซึ่งมีลุกค่อนช้างมาก พี่ๆ และน้องๆ ของซอรี ต่างแยกย้าย กันไปมีครอบครัว และ ออกไปทำมาหากิน ในละแวกใกล้เคียง ตามความรู้ความสามารถของแต่ละคน เพราะทุกคนก็ได้ร่ำเรียนกันไม่มากนัก ตามกำลังความสามารถของ แม่ ..
ตอนนี้ แม่ของซอรี อายุ 76 ปี ดูงุ่มง่ามบ้างพอสมควร พ่อของซอรีเสียชีวิตตั้งแต่ ซอรีอายุได้เพียง 6 ปี ซอรี รู้ว่า แม่เป็นห่วงซอรี ค่อนข้างมาก แววตาที่แม่มองซอรี และคำพุดที่เต็มไปด้วยความห่วงของแม่ ทำให้ซอรีซาบซึ้งถึงค่ำว่าแม่ คงเพราะซอรี พิการ และที่สำคัญที่สุด แม่มักจะพุดให้ซอรีฟังเสมอว่า ถ้าแม่ตาย ใครจะอยู่เป็นเพื่อนของซอรี ใครจะดุแลซอรี ในวันที่ ซอรีไม่สมารถช่วยเหลือตนเองได้ พี่น้องของซอรีทุกคน มีครอบครัว และแยกย้ายกันไปหมดแล้ว โดยปกติหญิงไทยมุสลิม จะมีครอบครัวค่อนข้างเร็ว แต่ซอรี ไม่โอกาสเช่นนั้น ซอรี อายุ 41 ปี แล้ว แต่เพราะความพิการ และไม่สมประกอบของซอรี จึงไม่มีใครที่อยากให้ซอรีไปเป็นส่วนร่วมของการเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขา ความจริงซอรีไม่เคยสนใจเรื่องราวเหล่านี้ ซอรีมีความสุข ในสิ่งที่ซอรี มี และเป็นในวันนี้ แต่แม่ .. ไม่คิดเหมือนอย่างที่ซอรี่คิด และแล้ววันหนึ่ง แม่ก็พาซอรีไปบ้านของเพื่อนแม่ ซอรี เพิ่งรู้ว่า ในโลกใบนี้ ยังมีคนโชคร้ายอย่างซอรี เขาเป็นชายร่างเล็กกว่าซอรี แต่ผิวขาวกว่า ช่างเป็นความบังเอิญ เสียเหลือเกินที่ขา ทั้งสองของเขาไม่เท่ากันเหมือนซอรี แต่ที่แย่กว่า มือของเขา ทั้งสองข้าง ของเขาก็ไม่เท่ากัน และตาของเขา ดูเหมือน จะเห็น ซอรีเพียงข้างเดียว แต่เขาไม่ติดอ่างเหมือนซอรี แม่บอกซอรี ว่าเขาชื่อ มะห์ซูดี
.. มะห์ซุดี เชาเป็นคนดี ...มีอาชีพ ร้บจ้าง เย็บเบาะ ของโรงงานแห่งหนึ่ง แม่อยากให้เขาได้เป็นคู่ทุกข์ คู่ยาก กับซอรี ยามที่แม่ไม่อยู่กับซอรีแล้ว ซอรีจะได้มีเพื่อน ... ซอรี รู้ว่าแม่หวังดีกับซอรี .. ซอรีไม่รู้หรอกว่า มะห์ซูดี เป็นคนดีหรือปล่าว แต่ ซอรี รู้สึกถูกชะตากับแววตาที่มองมายัง ซอรี แม้เพียงข้างเดียว แต่มันเต็มไปด้วย ความอบอุ่น และจริงใจ อย่างที่ซอรีไม่เคย พบมาก่อน หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วัน ซอรี ก็มี คนในบ้านเพิ่มอีก 1 คน ชื่อ มะห์ซูดี ในฐานะสามีของซอรี
ความสูขของซอรี ดูแตกต่างไปจากเดิม ซอรี ต้องมีหน้าที่ของการเป็นภรรยาที่ต้องดูแลสารทุกข์สุขดิบให้กับสามีเพิ่มขี้นอีก 1 คน นอกเหนือจากแม่ ...นอกจากการดูแลเรื่องอาหาร เสื้อผ้า และจิปาถะในบ้าน ซอรี ยังได้มีโอกาสเป็นพยาบาล
ประจำครอบครัว เพราะมะห์ซูดีจะมีอาการเหนื่อย และหายใจเร็ว บ่อยๆ ซอรีจะตื่นเต้น และกลัวมะห์ซุดีจะหยุดหายใจทุกครั้งที่เขาหายใจเหนื่อย ..
มะห็ซุดี อย่าหายใจเร็วๆอย่างนั้นซิ ซอรี ใจไม่ดีเลย ... ซอรี บอกมะห์ซูดีทุกครั้งที่ เขาหายใจไม่ปกติ ซอรีได้พา มะห์ซุดีมาที่สถานีอนามัยไกล้บ้าน บ่อยๆ มีอะไรบางอย่างคล้าย ควันขาวๆ ให้มะห์ซูดีดมสักพัก มะห์ซุดี ก็สบายขึ้น ความจริงหมออนามัยกำชับให้ซอรีพามะห์ซูดีไปโรงพยาบาล ที่อำเภอ แต่ มะห์ซุดีเสียดายค่ารถ และเสียดายเวลาที่ต้องลางาน .. ซอรี ไม่อยากขัดใจมะห์ซูดี
และเราก็มีความสุขดีอยู่ ที่ได้หมออนามัยดูแล .. เรา
วันนี้ เป็นวันแม่ .. ซอรี และมะห์ซูดี มีกิจกรรมที่ต้องทำมากมาย เราสองคน ช่วยกันเก็บมะลิที่ปลุกเอาไว้ที่หลังบ้าน มันมีไม่มากนัก คิดว่าคงไม่เพียงพอที่จะทำพวงมาลัยขนาดเล็ก สัก 2 พวง ซอรี จึงชวนมะห์ซูดี ไปเก็บดอกรักข้างทาง บริเวณขอบถนนในหมู่บ้าน ใกล้เคียง และแล้วพวงมาลัยฝีมือซอรี และมะห์ซูดี ก็ได้มีโอกาสทำหน้าที่ของมัน เราทั้งสองได้มีโอกาส กราบเท้า
แม่ทั้งสองคน ด้วยดอกมะลิ และดอกรัก น้ำใสๆ อุ่นๆ ตกมาที่มือของซอรี แม่ร้องให้ ... ซอรี ตกใจ แม่ร้องให้ทำไม .. แม่รักซอรี ดึใจที่ซอรีมีเพื่อนที่ดี อย่างมะห์ซูดี แม่ พาซอรีมาถึงฝั่งแล้ว วันหนึ่งถ้าไม่มีแม่
ซอรี ต้องดูแลตัวเอง และมะห์ซูดีนะ .. ซอรีเห็นแวตา แห่งความสุข และความรักในดวงตาคู่นั้นและแล้วความคิดที่ซอรีอยากมีโอกาส ก็เข้ามาเยือน ในหัวใจของซอรี ซอรี อยากเป็นอย่างที่แม่เป็น ซอรี อยากเป็นผู้ให้ความรักแด่ใครสักคนหนึ่ง สุดหัวใจ เหมือนอย่างที่แม่ให้ซอรี ... มันเหมือนก้อน แห่งความสุข และความหวัง ที่ลอยมา ใกล้ ๆ ซอรี
ซอรีจะวิ่งไปเก็บก้อนแห่งความสุขนั้น มา แนบกายซอรี
ซอรี ..ท้องได้ 3 เดือน แล้ว .... เสียง บอมอ ( แปลว่าหมอ แต่คนในพื้นที่ เรียกเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ทุกคนว่า บอมอ ) สถานีอนามัย ต.ยาบี บอกซอรี ด้วยสีหน้าที่ให้ความหวังซอรีอย่างเต็มเปี่ยม เพราะซอรี มักจะบอก กับบอมอเสมอว่า ซอรี อยากมีลูก ...ซอรี จะรักลูกของซอรี เหมือนที่ แม่รักซอรี
ซอรีเคยดูในทีวี เขาบอกว่า ให้รักแม่ และแสดงความรักต่อแม่ทุกวัน ไม่ต้องรอ..วันแม่ ซอรีไม่เคยเชื้อเรื่องที่..ทีวีบอก เพราะซอรีเชื้อหัวใจของตัวเอง ซอรีรักแม่เพราะหัวใจของซอรี ซอรีจึงมีโอกาสได้บอกรักแม่ และทำเรื่องทุกเรื่องที่แสดงให้แม่เห็นว่าซอรีรักแม่ทุกวัน ซอรี จะสอนให้ลูกรักซอรี เหมือนอย่างที่ซอรีรักแม่ ... ความจริงแล้ว บอมอ ไม่ค่อยอยากให้ซอรีมีลูก เพราะบอมอบอกว่า ซอรีไม่แข็งแรงเหมือนคนอื่น ซอรีไม่ค่อยเข้าใจเรื่องที่บอมอบอก เพราะซอรี รู้สึกว่าตนเองแข็งแรงดี ทำงานได้ทุกวัน ดูแลแม่ และมะห์ซุดี ได้อย่างมีความสุข ซอรี .. พยายามทำในสิ่งที่บอมอ แนะนำอย่างเคร่งครัด ซอรีได้รับการเจาะเลือด ตรวจอะไรหลายอย่างที่บอมอ อธิบาย ซอรี จำไม่ค่อยได้หรอก เพราะซอรี ไม่ค่อยชอบจำอะไร นานๆ มันทำให้ซอรีปวดหัว บอมอ.. แนะนำให้ซอรีไปคลอดลูกที่โรงพยาบาลจังหวัด เพราะซอรีมีความเสี่ยงสูง ซอรีจำได้แค่นั้นไมรู้ว่าเสี่ยง อะไร ซอรีไม่อยากถาม เพราะซอรีฟังไม่รู้เรื่อง มะห์ซุดี .. รวบรวมเงินที่มีอยู่ นำไปว่าจ้างรถเหมาพาซอรี และ แม่ ไปโรงพยาบาลในจังหวัด .... ซอรี เลือกที่จะคลอดลูกด้วยตนเอง เพราะซอรีอยากทำในสิ่งที่แม่เคยทำให้ซอรี .. อุแว้. ๆ เสียงเด็กร้องไม่ดังมากนัก แต่ซอรีได้ยินเสียงร้องของลูกอย่างชัดเจน มันเป็นเสียง แห่งความสุข ความเจ็บปวดที่ซอรีมี .. มัน หายเป็นปลิดทิ้ง ...แล้วโลกก็หมุนไปมา ซอรี รู้สึก ตาลาย และโลกก็มีดลง
.................................................................................................................................
มะห์ซุดี จับมือซอรีแน่น แววตาดูว่างปล่าว ซอรี ถามด้วเสียงตื่นเต้น ..แล้วลูกของซอรีอยู่ไหน ซอรีมองไปรอบๆ เตียงที่ซอรีนอนอยู่ ..ไม่มีลุกของซอรี ไม่มีลูก แล้วเขาไปไหน แม่เดินเข้ามาหาซอรี จับมืออีกข้างของซอรีไว้แน่น ซอรี ลูกของซอรี ตายแล้ว เขาไม่แข็งแรงพอที่จะอยู่กับเรา บอมอบอกว่า เขาไม่แข็งแรงเหมือนอย่างซอรี และมะห์ซูดีไม่แข็งแรง บอมอบอกว่า โอกาสที่ซอรีจะมีลูกและแข็งแรง เป็นไปได้ยาก ... ซอรี ไม่ได้ยินเสียงอธิบาย หรือเสียงปลอบใจใดๆ จากแม่ มันเบาและล่องลอย ความหวังสุดท้ายของซอรี มันหลุดลอยไป พร้อมกับ ความมีดที่เข้ามาเยือนซอรีอีกครั้ง ... นิรันด์
กู๊ดดี้เสียใจกับคุณซอรี่ด้วยคับ..จากใจจริง..